The Allman Brothers Band - Hittin' the Note (2003)

Hele lekkere plaat! Warren Haynes is echt een hele goede gitarist/ zanger. Mensen die het niet kennen luister eens naar Gov't Mule, hele goede jam rock en geinspireerd door de grootheden zoals Allman Brothers.

Rockin' Horse is zooowww lekker!

Nadeel van deze plaat is dat de nummers vrij lang zijn en uitgerekt. Maakt sommige nummers nogal saai. Maar al met al een goede plaat

Dit is écht een heel erg goede plaat die sterk op de blues is georienteerd. Van The Allman Brothers Band had ik alleen de vereiste basiskennis die elk zichzelf respecterende zelfbenoemde muziekliefhebber/kenner moet hebben. Daarom was ik ook stomverbaasd dat deze band die toch de nodige tegenslag (zeer zachtjes uitgedrukt) heeft gehad nog op een dergelijk niveau acteert.

Ik denk dat de invloed van Derek Trucks dan ook een niet te onderschatte factor heeft gespeeld. Zijn recente solowerk is hier levende het bewijs van.

De heren touren overigens nog steeds en ik hoop van ganser harte dat ik ze nog ooit eens live mag aanschouwen of wellicht nog nieuw werk mag verwelkomen. Dit behoort tot het allerbeste in het genre (liefhebber van Bonnamassa zullen dit ook wel kunnen waarderen)

Gave hoes ook.

Hele mooie plaat blijft dit. Sommige nummers worden wel iet wat te lang doorgespeeld, maar de sfeer is zo relaxed. Weet iemand trouwens of er nog wat activiteiten rondom deze band zijn?

Schijnt weer wat minder te zijn. In een interview met Warren Haynes in de Aardschok van ergens vorig jaar gaf hij aan dat ABB het wat rustiger aan ging doen.

Ok, mhh najah t houd een keer op

- Gregg Allman maakt soloplaten.
- Derek Trucks heeft het druk met zijn Derek Trucksband en zijn vrouw/gitaris Susan Tedeschi.
- Warren Haynes heeft het druk met Gov't Mule, zijn eigen akoestische solo-optredens en recentelijk de Warren Haynes Band...
Oteil Burbridge heeft zijn eigen band.

Het is niet zo vreemd, dat de Allman Brothers Band, sinds 2003 geen studioplaat meer heeft afgeleverd...

Ik hoop wel dat ze nog eens met een plaat komen, want al bovengenoemde southern rock-helden, klinken zo heerlijk samen... Marc Quinones en oudgedienden Butch Trucks en Jai Johanny Johansen completeren de band, hier...
Strakker gespeelde bluesrock/southern rock zul je niet vinden...

Verder is The Mule wat steviger en wat meer vanuit het powertrio (nu een kwartet) concept opgezet en is The Derek Trucksband meer gericht op wereldmuziek en minder op blues...

Gregg Allman blijft wel erg trouw aan de bluesroots, getuige zijn laatste solowerk....

Hoe verhoudt Warren Haynes solo zich tot Gov't Mule? Ik heb altijd een beetje het idee (but correct me if I'm wrong) dat Haynes bij Mule de touwtjes redelijk in handen heeft. Verschilt zijn solo-werk enigszins van Gov't Mule?

Warren Haynes solo =

Zijn eerste plaat gewone rootsrock met een AOR-geluidje (wel veel en lekker gitaarspel).
De rest van zijn soloplaten zijn akoestisch, eigen werk, Allman-songs, Mule-songs en covers...
Erg warm en mooi, maar niet stevig en/of rockend...

Zijn nieuwe soloplaat (met The Warren Haynes Band) zou wel weer een rockplaat kunnen worden...

thanx!

Te gek eigenlijk dat Rocking Horse hier een plekje op heeft weten te winnen.
Echt een live-favoriet van met name Gov't Mule.

Het is ook meegeschreven door Allen Woody (RIP).

Jammer wel dat Derek Trucks niet de kans heeft gekregen materiaal aan te dragen.
Alles is zo'n beetje geschreven door Allman en Haynes.

Ga Gov't Mule over dik een week voor het eerst zien. Ben benieuwd.

Waar?

In Nederland?

Ik dacht dat Haynes met de Haynes-band tourde...

10 juli in Hengelo.

Kan geen betere zinderende zomerplaat bedenken dan deze.

Desdemona staat hard en laat de zon maar schijnen.

Wat een waanzinnig gave plaat blijft dit ook.

Ik zou zo graag weer eens nieuw studiowerk van The Allmans willen.

Ik wil me volledig aansluiten bij Ozric.: fantastische plaat waarvan ik nooit genoeg krijg en die vraagt om meer van hetzelfde moois. M.i. is er op dit moment geen enkele blues(rock)band die dit niveau kan benaderen, laat staan evenaren. Ik ben alleen bang dat we te laat zijn geboren, Ozric, om nog veel meer van dit moois van deze band te krijgen.

jailhouserocker1 We hebben Gov't Mule en Derek Trucks Band nog...

Tuurlijk, weet ik wel, en ook nog de Warren Haynes Band. Allemaal topbands, maar deze band heeft m.i. toch nog net iets extra's.

Allman Brothers, Skynyrd en Marshall Tucker zijn inderdaad de originele grondleggers.

Skynyrd meer song gericht, Allmans meer blues gericht en Mashall Tucker meer country gericht.

Alles wat erna kwam, is op deze bands gebaseerd (binnen de southern rock)...

Heb je Marschall Tucker Band eigenlijk weleens onderzocht?

Marshall Tucker band heb ik weleens van gehoord, maar hun muziek helaas nog nooit.

Ik ben echt gek op allman brothers en Lynyrd Skynyrd, misschien is marshall Tucker band ook wel iets voor mij nog.

Als ik het belangrijkste op het gebied van southern rock in huis heb ben ik helemaal tevreden.

Van alle southern blues rock bands bevalt de muziek van allman brothers band mij het beste.

[quoteHeb je Marschall Tucker Band eigenlijk weleens onderzocht?] [/quote]

Nou, echt onderzocht niet maar ik heb hun greatest hits cd. Vind het te veel countryinvloeden hebben en daar houd ik niet van.

Heb wel 2 tips voor jullie : The temperance movement
Michael Lee Firkins

Nou, echt onderzocht niet maar ik heb hun greatest hits cd. Vind het te veel countryinvloeden hebben en daar houd ik niet van.

Heb wel 2 tips voor jullie : The temperance movement
Michael Lee Firkins [/quote]

Ik heb nu niet zo'n blues/southern rock bui. Ken je dat?

Maar thanks voor de tips.

Je moet trouwens eens tussen mijn stemmen/recencies kijken, voor wat betreft Marshall Tucker, want ze neigen inderdaad soms nogal naar de country, maar ze hebben ook veel rauwere bluesrock achtige southern rock gemaakt.

Marshall Tucker staat ook wel het een en ander van op YouTube, vind ik ook een enorme aanrader. De beste band uit het zuiden is natuurlijk verreweg Drive-By Truckers, maar daar is Ozric het vast niet mee eens denk ik.

Ik vind Drive-By Truckers erg gaaf.

Ik volgde hen een tijdje, maar ik vind het soms té alternatief (valse zang, punk-achtig gitaarwerk). Southern Rock Opera is voor mij hun hoogtepunt.

Ik ben ze wel beetje uit het oog geraakt. misschien moet ik er maar weer eens wat aandacht aan gaan wijden...

Het laatste album van de heren en het is een degelijke schijf. Ik mis echter de sleazy Southern Rock vibe. Het is allemaal wel erg gezapig. Het wordt (uiteraard wil ik zeggen) nooit slecht, daarvoor hebben de mannen teveel vakmanschap maar enkele nummers duren duidelijk veel te lang en daarnaast kabbelen enkele songs door zonder de nodige spanning. Dat maakt het tot een ruime voldoende maar het had echter beter kunnen zijn. Firing Lines heeft nog de nodige pit maar het wordt hierna toch wat gezapig. De relaxte sfeer die The Allman Brothers op muzikaal gebied altijd op positieve wijze kenmerkte zit de band hier een beetje in de weg.

Ik heb deze juist op dibbelvinyl binnen.

Ik kende deze natuurlijk al en mijn score liegt er niet om.

Een unieke plaat omdat de lineup Derek Trucks, Oteil Burbridge en Warren Haynes bevat en die hebben onder deze naam nog niet eerder op plaat gestaan.

Ook leuk dat Rockin Horse zijn weg naar deze plaat heeft weten te vinden.

ABB is voor mij een band die moet je live ondergaan maar dit studio album is gewoon ijzersterk.
De live albums met Derek Trucks krijgen bij mij minimaal 4,5* dus een dikke 4* voor deze is meer dan terecht.
Toen die Hugh Syme de CD/LP hoes voor Black Clouds & Silver Linings van Dream Theater ontwierp hoop ik maar voor hem dat het niet al te veel moeite koste.

De laatste van de heren en alweer 18 jaar oud. Dan te bedenken dan met het vertrek van Gregg naar de eeuwige jachtvelden The Allman Brothers definitief verleden tijd zijn maakt ook wat weemoedig. Firing Line begint zoals de laatste paar albums van de band ook starten; een bluesy stamper. Echter met bijna 75 minuten op de klok, houd ik mijn hart vast; was er sprake van een creatieve piek of wordt het een gevalletje 'overkill'. High Cost of Low Living meandert zo'n 8 minuten lang door op een loom bedje van bluesy gitaarsolo's en een subtiel ritmisch stuk. Desdemona, een tergend langzaam bluesnummer die geen blijvende indruk op mij achterlaat, een minuut of drie was meer dan voldoende geweest. Woman Across the River, degelijk met een fraai middenstuk maar ook nu weer; het duurt allemaal zo lang. Old Before My Time kan mij ook maar matig bekoren. Who to Believe vormt een lekker ritmisch stuk, weinig spannend maar het relaxte voorkomen, het funky karakter weet mij wel te boeien. Maydell is wat vlotter van aard, steekt heel degelijk in elkaar, een fijne track. Hierna is nog een half uur te gaan maar weet de plaat mij niet meer te overtuigen. Hoewel de laatste van de heren niet slecht is had er destijds een grote schifting moeten plaatsvinden, de speelduur is extreem lang voor het gebodene (naar mijn mening) en zijn er teveel ideetjes op plaat geknald die naar mijn gevoel niet altijd wat toevoegen. Het laatste half uur kan mij helemaal gestolen worden. En zo vormt Hittin' the Note voor mij een mager slotakkoord waarbij het niveau van de jaren 90 niet wordt vastgehouden.

Tussenstand:

1. The Allman Brothers Band
2. Idlewild South
3. Seven Turns
4. Where It All Begins
5. Shades of Two Worlds
6. Enlightened Rogues
7. Win, Lose or Draw
8. Eat a Peach
9. Brothers of the Road
10. Brothers and Sisters
11. Hittin' the Note
12. Reach for the Sky

Normaliter houd ik niet zo van lange albums, maar in het geval van The Allman Brothers (en ook Gov't Mule) maak ik een uitzondering. Sterker nog, wanneer de plaat over is, wil ik meer, het duurt mij dan eigenlijk gewoon te kort.

Allman Brothers Band is natuurlijk een jamband, dus er moeten improvisaties op staan, en wat dat betreft kwijten zowel Derek als Warren zich prima van hun taak. De gitaar (al dan niet slide-) -solo's vliegen je om de oren. Dit is de enige studioplaat zonder Dickey Betts, dus zou je verwachten dat er geen instrumental op zou staan, maar die staat er wel op, en het is nog een uiterst gave instrumental ook. Met precies de goede dosis jazz, zoals we die van de band zijn gewend.

Die jazz-invloeden komen in Desdemona (misschien wel één van hun mooiste songs) ook uitgebreid aan bod.

Dit is overigens ook de enige studioplaat met Oteil Burbridge op bas, en mijn hemel wat klinken die baspartijen lekker.

Ik vind die Hugh Syme-hoezen bijna zonder uitzondering allemaal vreselijk. Dat betekent ook die van Rush. Ik houd er totaal niet van. En ik snap vaak helemaal niets van het concept.

Waarom olifanten? En waarom een kindje dat in een uitgedroogd landschap een paddenstoel ziet? Vreselijk, dan maar liever een psychedelische hoes zoals die van 'Where it All Begins' of 'Eat a Peach'.