Richard Thompson - Electric (2013)

Richard Thompson stelt mij nooit teleur. Het lijkt altijd of hij de songs achteloos uit zijn mouw schut. Ook Electric staat weer vol met typische RT songs. Liedjes die compositorisch kloppen,vaak mooi verhalend zijn met unieke tekstuele vondsten en bovenal zijn herkenbare gitaargeluid hebben. En dan is er natuurlijk zijn kenmerkende stemgeluid geluid nog. Twintig jaar geleden, toen ik hem ontdekte, moest ik daar even aan wennen, maar gelukkig duurde het gewenproces niet lang.

Sommigen noemen zijn songs steeds hetzelfde, maar ik vind het knap dat hij een herkenbare sound blijft houden en de luisteraar toch steeds nieuwe prachtmelodieën en prachtteksten voorschotelt. En dat doet hij met Electric dus weer. Hoogtepunt is voor mij Straight and Narrow. Alleen Where's Home kan mij niet zo bekoren. Voor de liefhebber is trouwens de deluxe edition aan te raden, met het prachtige I Found A Stray en The Tic-Tac Man.

En nu maar hopen dat hij weer snel Paradiso aandoet...

na de teleurstellende voorganger "Cabaret of Souls" maakte Richard Thompson met "Electric" wederom een prima album. merendeels sterke songs met de van hem bekende wat cryptische, spitsvondige teksten in een fraaie productie van Buddy Miller opgenomen in diens huisstudio, die zelf in het genre americana een aantal prima solo albums en duo albums met zijn vrouw Julie maakte.

het kenmerkende gitaarspel en zijn doorleefde, expressieve zang krijgen meteen alle ruimte op het up-tempo rockende "Stony Ground". "Stuck On The Treadmill", "Good Things Happen To Bad People" en "Straight and Narrow" met de ene na de andere fraaie gitaar riff, liggen qua stijl in het verlengde van die sterke opener.

op "Sally B" en "Where's Home?" wordt wat gas terug genomen. hoor de man het liefst met songs met een meer uitgesproken folky karakter en dat zijn meestal de ballads die met een 5-tal nummers sterk vertegenwoordigd zijn "Salford Sunday", "My Enemy", "Another Small Thing In Her Favour", "The Snow Goose" met harmoniezang van Alison Krauss en de prachtmelodie van de afsluiter "Saving The Good Stuff For You". stuk voor stuk nummers waarin zijn Keltische roots doorklinken.

de 7 bonus tracks bevatten 4 outtakes van "Electric" plus 3 eerder verschenen nummers "Auldie Riggs" met overdadige strijkers en het instrumentale "Auldie Riggs Dance" van het album "Cabaret of Souls" en het prettig weg luisterende "So Ben Mi Ch'a Bon Tempo" een compositie uit 1590 van de Italiaan Orazio Vecchi van het album "1000 Years of Popular Music".

het uitbundig swingende "Will You Dance, Charlie Boy" blijft wat minder hangen. de akoestische folky ballads "I Found a Stray" en "The Tic-Tac Man" (met mandoline) doen dat wel. "The Rival" is een fraai mid-tempo liedje met fiddle accenten van de vermaarde blue grass/sessiemuzikant Stuart Duncan, die op meerdere nummers een glansrol vervult.

wellicht geen Top 5 materiaal binnen zijn oeuvre, maar "Electric" hoort zeker in het linker rijtje thuis.

Richard Thompson: guitar, vocals, accordion, keyboard, mandolin, hurdy-gurdy
Taras Prodaniuk: bass, mandocello, harmony vocals
Michael Jerome: drums, percussion, h.v.
Dennis Crouch: bass
Stuart Duncan: fiddle
Buddy Miller: guitar
Siobhan Maher Kennedy: harmony vocals (tracks 2,5,7,9,11 & 14)