Richard Harris - A Tramp Shining (1968)

Met de klassieker 'MacArthur Park': heerlijk bombastisch. Ander sterk nummer van dit album is 'Paper Chase'. Componist van deze nummers was Jimmy Webb. Wijlen Richard Harris was eigenlijk meer een acteur dan zanger, maar dit album is - ofschoon wat kort - toch niet onaardig. Het komt zeker in mijn top 10 van de jaren '60.

Richard Harris als zanger .

Opmerkelijk.

In mijn toptien aller tijden! Wat een pech & verdriet in de liefde, het gaan maar door, de ene song a de andere. Met een soort tongue in cheek humor beschreven en bezongen door de unieke combinatie Webb/Harris. Een romantisch meesterwerk dat bijna niemand kent.

En wat voor een zanger, geniaal.

Ik heb dit album nog op band staan en onlangs weer eens beluisterd. Los van de fantastische klassieker MacArthur Park is dit album, hoewel een beetje gedateerd, erg goed.

Zou je sentimenteel worden, als je op oudejaarsavond in een vergeten kwartiertje (ega en kinderen kijken naar een oninteressant programma op tv) dit album uit 1968 bestelt via het internet?

Of is het nummer MacArthur Park zo goed en zit je zo vol goede voornemens dat dit jaar eindelijk de daad bij het woord wordt gevoegd?

Of hebben de lovende recensies van de recensenten hierboven uiteindelijk mij dan toch maar overgehaald?

Misschien wel alledrie. Ik moet zeggen, je kunt ook al die jaren redeneren dat MacArthur Park weliswaar een onwaarschijnlijk mooi nummer is maar dat de rest hoogstwaarschijnlijk bijzaak zal zijn, opvulsel. De gegeven cijfers spreken dat alleen een beetje tegen.

Ik hoef ook niet alles te hebben van Richard Harris. Dit album lijkt mij prima en dan voeg ik er later My Boy nog aan toe, die heb ik ook nog ergens liggen. Ik ben benieuwd...

Zit helemaal in de baroque-hoek nu, maar dit raakt mij nou juist niet. het gaat te veel langs me heen

Is Richard Harris dan in te delen in de baroque hoek? Heet deze muziekstijl baroque? Nooit geweten, maar dat hoeft natuurlijk niets te zeggen. Wie zijn daar dan nog meer bij in te delen bijvoorbeeld?

Mooie enigszins orkestraal aandoende jaren '60 kitsch, wat rustige muziek met allemaal nummers geschreven door Jimmy Webb. Gelardeerd met enige dramatiek, maar lang niet allemaal zo ernstig als in MacArthur park.

Met een beetje moeite had er een carriére als zanger voor Harris ingezeten, hij heeft een mooie, voldragen stem. Hij koos er voor om acteur te worden, maar A Tramp Shining heeft hij ons toch nog maar nagelaten.

Er staan nog twee verzamelalbums op musicmeter, allebei een uitbreiding van dit album.
My boy, een andere klassieker van Harris, vind ik nergens terug, hoewel ik er een loepzuivere versie van heb (op een verzamelaar).

Die voeg ik er nog aan toe en dan heb ik toch wel een mooi half uurtje muziek met Richard Harris. De tekst van MacArthur Park gaat natuurlijk helemaal nergens over maar dat kan mij verder niet schelen, bovendien is het een algemeen bekend en erkend feit.

De, haast ongeëvenaarde, dramatiek van MacArthur Park hoort zonder twijfel onmiskenbaar thuis in welk overzicht dan ook.

Someone left the cake out in the rain
I don't think that I can take it,
Cause it took so long to bake it,
and I'll never have that recipe again.....

Zou dat een metafoor voor iets zijn of had de tekstschrijver wat te veel LSD genomen?

Toch een mooi nummer, MacArthur Park.

Heb ik altijd gewoon als poëzie beschouwd, nlkink, en nooit verder over nagedacht. Vind “Mac Arthur Park” overigens een van de allermooiste singles, ooit verschenen. Niet lang geleden scoorde ik dit album op cd, maar ik vermoed dat Mac Arthur Park gelijk ook het hoogtepunt van het album is. Binnenkort eens rustig naar luisteren...

Tussen kunst en kitsch waarbij ik stiekem de kitsch over het algemeen iets beter vind