Alice Cooper - The Alice Cooper Show (1977)

Alice Cooper zelf houdt (volgens zijn boek Golf Monster) niet van dit album omdat het 'verplicht' was. Warner moest (en zou, zo blijkt) nog een live album van Cooper hebben. Volgens mij klinkt dit album echt wel goed! Alles past ineen, I Never Cry is hier meesterlijk en You and Me was nooit zo goed. Wat had ik hier bij willen zijn! Maar helaas, zoals zovele live uitvoeringen waar ik bij had willen zijn bestond ik zelfs nog niet.

Ook al staat de band zelf er misschien niet helemaal achter, dat betekent niet dat dit een slechte live plaat is, lekkere live plaat uit de beste Alice Cooper jaren.

Opzich een prima live album maar toch...ik mis iets. Op de één of andere manier voelt het niet 'af'. Niet compleet is misschien een betere omschrijving. Die medley helpt daar ook niet echt aan mee vind ik. Toch hoort dit album in het rijtje albums van toen thuis want Alice live was natuurlijk van een andere planeet!

En voor mij is het resultaat er ook naar. Een zeer vlak klinkende plaat met één van de goedkoopste hoezen die ik ooit gezien heb.

Dat van die goedkope hoes vind ik terecht, maar vlak klinken vind ik het nu ook weer niet. Ik had zo mijn twijfels bij de opener, maar gelukkig herpakken ze zich en wordt het toch beter naarmate de plaat vordert. Niets mis mee, maar je hoort wel aan z'n stem dat er iets aan schort. Deze live registratie is opgenomen op het hoogtepunt van zijn alcoholisme. Dat hoor je dus. Al vind ik het (wel vreemd om te zeggen) niet slecht!

Slechte geluidskwaliteit of niet deze setlist is om van te smullen!

Mja ik ben niet helemaal niét akkoord met al deze positieve toetsen. Ik ben namelijk best fan van de getalenteerde vleermuis. Maar dit album beklijft écht niet. Ik ben voorzichtig vrijgevig met drie sterren, maar kan mij voorstellen dat anderen voor minder gaan. Ik begrijp Alice dat hij niet helemaal achter deze release zou staan.

Daar sluit ik me bij aan. Heb dit album ook nooit echt kunnen omarmen. Het mist de kracht van een complete show op de één of andere manier. Slecht wordt het nergens maar toch... Ik zie dat ik 3,5 * heb gegeven, Dat is voor mijn gevoel echt te hoog. Ik haal er een halfje af.

Eén van de weinige albums van Alice Cooper die ik nooit gekocht heb.

Apart dat Alice moeite heeft met het zingen op Sick Things er zitten geen echt lastige noten in. Ik vermoed dat hij het na een minuutje ook in de gaten had en het afgekapt heeft. Eigenlijk hoor ik dat Alice een wat mindere avond had, althans zijn stem heeft de nodige moeite bij diverse nummers.

Muzikaal zit het wel goed al spelen ze diverse nummers iets sneller en korter dan op de albums.

Jammer dat dit het enige officiële live album uit de 'glorie' jaren is. Er is ook nog deze The Los Angeles Forum 17th June 1975 (2017) | Discogs maar heb die nog niet beluisterd. Onofficieel maar voorlopig nog wel op Spotify.

Lekerrr hoor ,wat een heerlijke ruige liveplaat is dit toch. Spetterend gitaarwerk en de songs zijn om je vingers bij af te likken. De produktie is prima. Lijkt wel of je tussen het publiek staat. Bij de laatste tonen heb ik altijd de neiging om hem nog een x te horen. Heerlijk die jaren 70...