Coroner - Mental Vortex (1991)

Voila, dit is nu de Coroner die ik zo graag hoor.
Hun eerste twee albums zijn niet echt opzienbarend, het is eigenlijk pas vanaf No More Color dat ik hun muziek waardeer. Maar de evolutie die ze laten horen tussen No More Color en Mental Vortex is om van achterover te vallen!
Laatstgenoemde plaat staat vol heerlijke Thrash nummers vol vingervlugge soli en tempowisselingen.
Een perfecte mengeling van brutaliteit en techniek!
Dit meesterwerk wordt net als hun vorige 2 platen afgesloten met iets speciaals, en ditmaal is het een rockende versie van een (voor mij onbekend) Beatles-nummer.
Opvolger Grin klinkt nog progressiever en eigenzinniger, maar spijtig genoeg hield de groep het na die plaat voor gezien. Het zou interessant geweest zijn om te zien hoe de band zich verder zou ontwikkeld hebben.
Hopelijk komt het nog eens tot een reunië, maar dan wel enkel als ze op de proppen komen met materiaal dat kan tippen aan dat van hun 2 meesterwerken, Mental Vortex en Grin.
Tommy Vetterli (Tommy T. Baron) was van 1996 tot 2001 gitarist bij Kreator.
Drummer Markus Edelman (Marquis Marky) zit/zat samen met Tom Fischer (Tom G. Warrior van die andere legendarische Zwitserse band Celtic Frost) in Apollyon Sun.

vet album ja, maar niet eentje die ik nog regelmatig draai

Volledig met Ravenstein eens, Grin is mijn favoriet. Vooral de gitaarpartijen spreken mij aan. Een van de beste metalplaten van nu vind ik Monotheist van Celtic frost, de oude jaren 80 platen leidden nog weleens aan een doffe productie/geluid.
I want you staat op Abbey road van de Beatles(die met dat zebrapad). Helaas Coroner nog nooit live gezien, waarschijnlijk heb ik ze te laat ontdekt.

Redelijk unieke benadering van de Thrash. Lekker speels en neigt zelfs naar de progressieve metal.

Puik album! Technisch hoogstaande thrash die inderdaad de nodige uitstapjes richting prog bevat. Met echt een fantastische gitaarsound overigens!

Is dit wat je progressieve thrash kan noemen? Klinkt echt waanzinnig. Alleen de Beatles cover aan het eind had van mij niet per se gehoeven. De rest klinkt zowel bruut als technisch als catchy... soort van.

In die tijd werd het technische thrash genoemd. Eind jaren tachtig, begin jaren negentig was dat een heuse stroming.

Aan wat voor bands moet ik dan denken? Denk dat Hexenhaus daar ook wel onder valt zeker?

(Bij nader inzien is die Beatles cover toch wel erg lekker).

Hexenhaus inderdaad. Verder ook Toxik, Annihilator, Forbidden, Hades en Watchtower. Maar verschillende bekendere thrash bands werden ook steeds technischer. Rust in Peace van Megadeth, Coma of Souls van Kreator, Release from Agony van Destruction. En natuurlijk ook Metallica tot ze in '91 met een wel heel simpel plaatje kwamen.

Interessant. Bedankt voor de info! Ik begin zo langzamerhand een beetje de thrash in te duiken. Begint me steeds meer te raken.

Ik denk toch wel dat ik dit hun beste album vind. Geweldige sound en de nummers zitten te gek in elkaar. Nu nog origineel op cd of lp zien te scoren

Met Grin is dit het enige werk van Coroner dat ik ken (No More Color staat op een te luisteren lijstje overigens). Van de twee is dit Mental Vortex toch het wat makkelijker toegankelijke album. Relatief dan, voor mij waren zowel Mental Vortex als Grin albums die ik een paar keer moest horen om er goed in te komen. Coroner heeft, in ieder geval op z’n laatste twee albums, een uniek geluid ontwikkeld.

Ik vind Mental Vortex overkomen als een hele zware en donkere plaat. Hoewel het tempo niet noodzakelijkerwijs laag ligt, glijden de nummers niet voorbij, nee, het is alsof ze langzaam aan mijn oren voorbij schuren. Als grote betonblokken die slechts met heel veel kracht verplaatst kunnen worden. Daar komt bij dat de teksten ook altijd een behoorlijk sombere, enigszins psychopatische indruk op me maken. Deels omdat er weinig tekst is en er veel herhaling in de opbouw van de coupletten zit, deels omdat Ron Royce’s half-schreeuwende stem gewoon wat griezelig overkomt. Als ik liveopnames van de band bekijk, dan is de zang niet bepaald hun sterkste punt. Kan me daarom goed voorstellen, dat de vocalen in de mix van dit album een beetje naar achteren gemixt is.
Het afsluitende nummer, I Want You (She’s So Heavy) is uiteraard een Beatlescover, maar past erg goed bij de rest van de nummers. Coroner heeft zich het nummer helemaal eigen gemaakt, waardoor het vele malen zwaarder en donkerder klinkt dan het origineel. Had ik niet geweten dat het een cover was, had ik het zonder moeite voor een werkstukje van deze Zwitsers aan kunnen zien.

Zware, technische thrash metal dus. Veel Zwitserse metalbands ken ik niet, maar naast Triptykon is Coroner de tweede band uit dat land die indruk op me heeft weten te maken.

4.0*

Over over overmorgen brengt dit trio een 3 DVD set uit met live materiaal, docu, rariteiten etc plus eraan gekoppeld een nieuwe best-of CD. Nieuw materiaal wordt pas verwacht in 2017. Ondertussen vermaak ik me nog wel bij deze groovende thrash met wat technische hoogstandjes op Mental Vortex.

Ik ben de afgelopen tijd een beetje door mijn CD- en LP-collectie aan het grasduinen en albums aan het luisteren die ik al lang niet meer gehoord heb. Zo kom ik nu bij deze parel van Coroner.

In mijn optiek is dit het Magnum Opus van deze geweldige band. 'No More Color' liet al een enorme progressie horen ten opzichte van de eerste twee albums, maar wat de band hier laat horen slaat werkelijk alles. Technisch hoogstaande composities die daarnaast ook nog eens enorm pakkend zijn. Daar overheen de bijtende vocalen van Ron Royce die je dwingen om bij de les te blijven.

Half puntje erbij! 4,5*

Ik gooi er ook maar eens een halfje bij. Coroner onderscheidt zich in positieve zin van hun andere genre genoten. Er is dan ook geen echt vergelijkingsmateriaal. Vanaf de eerste track weet je al dat je in een mentale maalstroom terecht bent gekomen. Heerlijk op de late avond als je toch al wat onrustig bent.

Ik zag op de site van de Large dat er van een aantal Coroner cd's heruitgaves zijn uitgebracht. Iemand bekend mee?

Deze zijn onderdeel van de Noise Lebt! rerelease-campagne. Heb deze niet gehoord, maar eerdere releases van Noise Lebt! zijn prima verzorgd.

Oké klinkt positief, bedankt!
Hopelijk is er niks aan het geluid gesleuteld. De originele opnames klinken namelijk fantastisch vind ik.

En juist deze is niet in de 2018 versie toegevoegd aan Spotify. Grin ook niet en Coroner (Het album ) staat er helemaal niet op

Klopt inderdaad. Op Spotify is het treurig gesteld met de hoeveelheid albums van Coroner

Ik kan hier alle reguliere albums van deze band gewoon op Spotify vinden, alleen inderdaad het album 'Coroner' is nergens te vinden helaas.

Oké, dan lijkt het erop dat ze albums hebben toegevoegd.

Klopt, staan er nog niet zo heel lang op.

Ik wil dit als eerste even kwijt: wat is 'Semtex Revolution' toch een heerlijk nummer, fantastische solo, genieten! Voor de rest kan ik alleen maar met lof gooien naar dit album van 'Coroner', het technische geluid doet duidelijk ten goede en het is een hele vernieuwing van de band, een verfrissende vernieuwing mag ik eigenlijk zeggen wat het gaat ze toch best makkelijk af, en de heren flikken het om er een geweldige sound uit te krijgen. Met de technische twist aan de muziek gebracht zet 'Coroner' een hele stap vooruit, het past bij de heren, het past bij de stem van Ron Broder en het gaat ze beduidend goed af, ze hebben met wat nummers een naam opgebouwd maar helaas kappen ze daar al snel mee.

Met het voorgaande album vond ik al dat er een verandering in hun muziek aan zat te komen, en door dit album er achter aan te zetten maken ze een minder harde klap in het gezicht, we waren tenslotte al een beetje gewend door het album 'No More Color'. Erg fijne nummers kent dit album, zoals het nummer wat ik al heb genoemd hierboven maar ook 'Divine Step' en 'Son of Lilith' klonken beiden erg strak. Het rest van dit album is ook geweldig, alleen schieten de opgenoemde nummers er wel wat meer uit. Vet, ga ik zeker vaker opzetten!

Voorlopige tussenstand:
01. Mental Vortex
02. R.I.P.
03. No More Color
04. Punishment for Decadence

Ik denk dat ik deze indertijd gemist heb, het komt me in elk geval weinig bekend voor. Ik hoor wel wat mogelijke invloeden: Voivod, Pantera, Prong, Therapy?, Cryptic Slaughter (ten tijde van 'Speak your peace') en 'gewone' dan wel prog. thrash + virtuoze gitaarsoli zoals uit de Varney-stal. Vooral het regelmatige gebruik van afwijkende gitaargrepen helpt bij de originaliteitsfactor. Coroner heeft al met al er ook wel een eigen brouwsel van weten te maken, maar ik vind dit niet per se beter dan het voorgaande werk - vooral sommige 'riedelriffs' ben ik niet zo weg van. Wel met gemak vier sterren hoor, zo erg is 't nu ook weer niet!

Favoriet op dit album: 'Sirens'.
De cover ben ik niet kapot van... maar zo hoor ik wel nog es wat van The Beatles.

Tussenstand van deze marathon (met dank aan gigage voor de aanzet):
Punishment for Decadence (dik 4,5*)
R.I.P. gedeeld met No More Color (krap 4,5*)
Mental Vortex (4,0*)
Grin (3,5*)

Haha very nice. Neem die " compilatie" dan ook nog even mee. Youtube only.

Ah, ja... ik dacht dat daar weinig nieuws op stond. Ga ik de komende week nog even meenemen.

Elk album is een kleine verbetering tot nu toe, vooral Son of Lilith vind ik een toppertje.

1. Mental Vortex - 3.6*
2. No More Color - 3.5*
3. Punishment for Decadence - 3.2*
4. R.I.P. - 3.1*

Wat er in de jaren 80 in het Zwitserse Alpenwater heeft gezeten is mij een raadsel, maar dat er eigenzinnige bands vandaan kwamen kunnen we wel beamen. Of het nu bands als Celtic Frost - overigens bekenden van Coroner - Samael of zelfs een collectief als The Young Gods betreft; de Zwitsers wisten een eigenwijze draai aan het metalgenre te geven. Technisch vernuft en het betere hak- en zaagwerk gaan hand in hand.
Broder kan nog steeds niet zingen maar zijn blaffende zang misstaat vreemd genoeg niet eens bij het instrumentale gebodene.
Dat het vanuit dat laatste oogpunt wel goed zit bewijst Coroner met Mental Vortex, de plaat uit 1991 staat voor mijn gevoel nog met een flink been in de tachtiger jaren. Met afsluiter Grin trok er al meer 'groove' in de band en de songs. Zo typisch voor de jaren 90.
Daarentegen weten de heren wel degelijk een stap te zetten in hun muzikale ontwikkeling, al is het op details. Het talent om inventieve ritmes, tempoversnellingen en goed geplaatste transities om te zetten in gedegen nummers, onderscheidt Coroner van veel andere thrash en metalbands uit dezelfde periode.
Grin steekt wat mij betreft net zo sterk in elkaar als zijn voorganger, echter Mental Vortex is net een tikkeltje dwarser, compacter en de productie kan mij ook wat beter bekoren.
Een fraaie plaat waar je wel wat moeite voor moet doen, waarbij je na verloop van tijd steeds meer kleine details gaan opvallen.