Frank Black - Teenager of the Year (1994)

Minder scherp dan the Pixies. Maar daar heb je gelijk al het grote probleem voor Frank Black: hij zal altijd en eeuwig vergeleken worden met die ene band. Morrissey heeft er tot op de dag van vandaag ook last van. Eigenlijk moeten we maar proberen om het los te zien van elkaar (maar ja.........die band was wel heel goed he ).

Dit is toch wel een klein meesterwerkje dat met gemak kan wedijveren met het oeuvre van Pixies, en veel beter is dan het debuutalbum van Frank Black. Dit album staat vol met briljante songs van grote meester Black Francis. Hoogtepunten noemen heeft geen zin, want er staat nauwelijks een misser tussen de vele tracks (als ik er eentje moet noemen: Fiddle Riddle). Helaas heeft hij dit album nooit weten te verbeteren of evenaren met z'n latere albums. Maarrrrr...."Teenager Of The Year" is het beste album wat de Pixies nooit gemaakt hebben.

ik ben nog altijd zot van "Headache", da nummer is super!! Fijne plaat, geen Pixies, maar tis dan ook Frank Black die op de hoes staat ben er zot van

speedy marie, samen met natuurlijk headache toch wel mijn favorieten op deze plaat van de heer Black Francis

Kan ik me helemaal in vinden

Is het écht zo goed? Overtreft het Pixies?
Ik heb hem al gepindakaast zoals jullie dat hier zeggen. Snel eens luisteren.

Wat een belachelijk lage waardering hier zeg. Dit is echt een stuk beter dan bijvoorbeeld 'Bossanova'. Nummers als 'Headache' 'Ole Mulholland' zijn briljante popliedjes. De rest is dat eigenlijk ook wel. Derhalve een 4,5* voor meester Frank.

dit gaat eeeeeecht niet voorbij bossanova hoor! Het is wel de leukste frank black plaat, maar zo hoogstaand als the pixies zal het nooit meer worden.

Ik zeg niet dat het beter is als The Pixies, deze plaat heb ik nog niet helemaal gehoord, de 1ste wel en dat vind ik niet beter dan the Pixies maar als je het dan hebt over belachelijk lage waarderingen ga ik met je akkoord.
Dit is veel te weinig allemaal..
Waarom?
Omdat mensen zo graag vergelijken met albums van voorheen, waarom stem je niet gewoon op dat album?
Je mag zeggen: het was slechter maar daarom is dat album toch niet slecht ? :S
Onbegrijpelijk soms;

mooi album hoor. Die "je m'en fou-houding" van the pixies, hetgeen wat me zo aantrok in die band, is nog volledig aanwezig in dit album. De pixies sound is nog intact, wat ik alleen maar toejuich. Ik heb the pixies leren kennen toen ze er al de brui aan gegeven hadden. Nadat ik al hun albums verslonden had ging ik wanhopig op zoek naar meer. Maar al die bands die zogezegd op the pixies leken brachten geen soelaas, voor even misschien, maar daarna besefte je toch dat die muziek minder diepgaand was. Maar nu leer ik dit album kennen, en dat bevalt me echt. Ik draai het veel, neurie mee en stel me voor dat ik LA onveilig maak.
En nu hopen dat the pixies snel nieuw materiaal uitbrengen, want ik vrees dat ook dit album niet de tand des tijds zal doorstaan
4*

meesterwerk. ok, frank black heeft na the pixies ook veel rommel gemaakt, maar deze 22 songs (25 mét bonusmatriaal) zijn ronduit geschift geweldig.

_i saw a chicken with two heads_
_saw something else that was headless_

_you know i hear a lot of talk_
_so i'm headed for the stereo store_
_get a white noise maker_
_and turn it up to ten_

_My name is chip_
_And Im different_
_I dont conform_
_I wear a different uniform_


echt geniaal deze cd.

Ik wist niet dat Chiel Montagne ook van deze muziek hield.

Tuurlijk wel. 'Op volle toeren' deed ik alleen voor het geld. Mijn ware passie ligt bij Frank Black.

Jammer dat het programma 'Op volle toeren' niet meer bestaat, want dan zou hij Koos Kreuk uit kunnen nodigen met de Nederlandstalige versie van 'Where is my mind?' die 'Waar is mijn hoofd?' heet.

Headache had een zomerhit moeten zijn, maar in zo'n wereld leven we helaas niet. Fijn douchemeeblernummer.

briljant album van frank black aka black francis.
als nieuwe pixies fan wou ik destijds (2004) na de reguliere albums gewoon meer hebben.
had de clip van headache toen gezien en dat maakte toch wel bijna even veel indruk als de pixies.
starbright boy zei het al, het had een hit moeten zijn.
maar in zo'n wereld leven we niet.

Het enige album dat ik ken van deze man, al is het via de bieb en een copietje, maar toch... en ondanks dat ik totaal niets aankan met de muziek van Pixies, vind ik dit album best genietbaar.

Een plaat met het briljante-magistrale-veel-meer-dan-Pixies-waardige Headache erop, en een hoop lauwe soep.

Typische Frank Black-plaat (hoewel het wel zijn beste is): een handjevol goede nummers en een hele berg levenloze opvullertjes.

ik snap de commentaren hier echt niet: voor mij is dit meebrullen van seconde één tot de laatste noot!

Twee jaar geleden naar concert van hem geweest en het was het slechtste concert van mijn leven. Had gehoopt dat hij nummers zou spelen van deze cd. Helaas was het een muur van punkherrie. Ver afgezakt helaas.
Neemt niet weg dat dit werkelijk een juweeltje van een album is.

Ik ben de laatste dagen weer busy met het beluisteren van Pixies- en Frank Black's (Black Francis) solo en met the Catholics werk.
De eerste en deze 2e blijf ik toch de allerbeste vinden.

opmerking:
Bij mijn Teenager of the Year zit ook nog een bonus Headache CD met de volgende nummers:

Headache (NYC version)
Hate me
Amnesia

Bij Hate me moet ik denken aan de Pixies bij Pinkpop in 1989. Er stonden figuren in het publiek die tijdens hun optreden steeds dingen zoals 'bastards' naar hun riepen. Ze waren blijkbaar niet gekomen voor mijn favo-rockbandje. De band was die dag ook erg zenuwachtig, want ze wisten dat dondersgoed.
Black Francis zei voordat hij Debaser inzette 'dat The Jeff Healey Band na hun zou optreden.
Dat viel vanwege de tekst van dat nummer bij de schreeuwende menigte niet in goede aarde. Jeff was zo blind als een otter.

Ik weet niet zeker of Headache naast deze (4AD/PIAS) bijlage ook nog eens officieel als single-CD is uitgebracht, maar van Speedy Marie weet ik het wel heel zeker.
Bij The Cult of Ray en het eerste album met The Catholics zitten ook bonus CD's. Ik ben best benieuwd of ik indertijd heel toevallig een speciale editie gescoord heb of dat iedereen dat ook zo heeft.

Bij Teenager had Frank Black naast zijn eigen kwaliteiten als singer/songwriter de juiste goede muzikanten om zich heen.
Dit is gewoon een heerlijk gevarieerd album.
Ik hoop dat Mick Jagger ooit nog eens met of zonder Stones het nummer Fazer eyes eens gaat coveren, want het klinkt echt als een Stones-song.

Wacht even. Bob Dylan lijkt op de cover van zijn debuut op Jantje Smit, maar hier lijkt het wel alsof ik naar Frans Bauer met kroontje en rode rozen kijk.

Zwarte Frans lijkt hier sprekend op de slagersjongen die jarenlang bij de Albert Heijn van mijn woonplaats werkte.

het is echt belachelijk dat ik geregeld een pixies revival ken, deze platen suf draai en ervan blijf genieten. nee dat is niet belachelijk, maar wel dat de eerste twee van frank bijna nooit meer gedraaid worden door mij.

zijn debuut stoomt met gemak voorbij trompe le monde en deze is zo mogelijk nog fraaier en daarnaast komt er meer energie vrij, zodat het kan wedijveren met doolittle. zo, ik schrijf het en denk meteen, "nouwwww". maar ja, echt.
de nummers hebben misschien minder eeuwigheidswaarde, maar er zit echt geen misser tussen en de pareltjes wisselen elkaar met grote regelmaat af. het lijkt wel een ploegentijdrit

dames, kijk niet tè lang naar de hoes, geniet van de inhoud!!

Geweldige plaat vol met briljante nummers. Divers, bombvol ideeën. Natuurlijk ga je vergelijken met The Pixies en ik vind deze in elk geval beter dan Bossanova en mistens even goed als Doolittle wat mij betreft en dat zegt wat.

Wisselvallig album met zeker ook heel mooie songs. Had hij wat kritischer geweest op zijn songs en enkele geskipt, dan had ik zeker 4 punten gegeven. White noise maker als mooiste nummer.

Heerlijk album! Weet niet waarom ik deze niet eerder heb aangeschaft want The Pixies is een van mijn favoriete groepen.
Na een paar keer draaien zet ik 'm op 4 , maar kan zomaar naar 4.5 groeien.
Speedy Marie is zeker een toppertje ; ik kom alleen maar lekkere rockerige nummers tegen.
Effe wegleggen en in het nieuwe jaar herbeoordelen ??

Naar aanleiding van de review op Pitchfork Frank Black: Teenager of the Year heb ik deze nog eens beluisterd. Hij viel me indertijd moeilijk. Een hevige fan van Pixies, Sonic Youth, vroege Smashing Pumpkins ben ik wat afgehaakt tijdens de opkomst van Grunge, en ben toen naar - voor mij - andere, spannendere genres beginnen luisteren. De eerste van Frank vond ik een sof, deze herinner ik me zelfs niet goed meer. Frank solo is voor mij hit en miss. Voor elke goede plaat: Bluefinger, Honeycomb zijn er zoveel slechte, vergetelijke middle of the road platen. Normaal staat er overal wel iets goeds op, maar evenveel slechts.

De plaat zelf:

De meest Pixies achtige van zijn albums, andere invloeden merk je wel en het gaat van kwaliteit wat op en af.Het is wel de beste "Pixies"- plaat die gemaakt is na Trompe le monde. Even goed, nee. Maar wel de moeite voor de fans.

Na een zeer positieve recensie te hebben gelezen toen in 1994 , gelijk dit album op cd aangeschaft.
En sindsdien grijp ik zo vaak terug naar dit album.
De Pixies had ik toen nog nooit van gehoord , maar dat was geen ramp , want dit album is geweldig!
Een beetje the White Album van Frank Black. Er staan verschillende stijlen muziek op dit album. Van Punk(de eerste twee nummers) tot rock , en zelfs reggea (Fiddle Riddle).
Nu is sinds een tijdje eindelijk het album op een dubbel
Lp verschenen. Heerlijk geremastered op 45 toeren goud vinyl. Het klinkt allemaal weer opperstebest.
Op school had Francis de teenager of the year award gewonnen en het schooljaar daarna zijn broer.
Vandaar de titel. Hij verdient wel een award voor deze schijfjes , in mijn opinie. Hulde voor deze klassieker!
Ik krijg er geen genoeg van.