Autechre - Exai (2013)

De titel ziet er voor mij uit als een ophusseling van ''AE XI''.

Het is dan ook het elfde album van ''AE'', zoals ze het zelf graag schrijven.
Hun muziek beschrijven ze zelf trouwens als een ombouwing/verknipping/herconstructie van conventionele ideeën, vergelijkbaar met sommige nauwelijks ontcijferbare graffiti. De titel van het album ''Chiastic Slide'' wees hier ook al op.
De album- en tracktitels sluiten dus wel een beetje bij de muziek aan. Beide houden de bewuste en onbewuste geest lekker bezig.

Voor dit nieuwe album kunnen we ongetwijveld weer nieuwe klankkleuren en abnormaal geconstructureerde melodieën en ritmes verwachten. De beste mannen gaan constant door met experimenteren met ontelbare verschillende software en hardware setups voor hun nummers. Zelf ben ik van mening (in lijn met de meerderheid van de mensen heb ik gemerkt in de loop der jaren) dat een iets minder chaotische aanpak van ze me het meest ligt. In die zin dat ik er het vaakst naar grijp en het m'n favoriete tracks bevat. Dit komt onder meer vanwege dat het wat fijner op de achtergrond luisterbaar is en iets makkelijker deelbaar/genietbaar is met andere mensen.
De oudste albums en met name ''Tri Repetae (++)'' hebben de meest optimale balans voor mij. Tegelijkertijd kan ik heel goed in hun latere output komen. Het klinkt eigenlijk altijd goed mits ik me ervoor open stel. Helaas is een beetje een goede installatie voor hun latere werk ook extra nodig om de vele subtiele frequentie verhoudingen fijntjes over te brengen, zodat het enigzins klinkt zoals de makers het hoorden met hun dure apparatuur.
Ik hoop dat ze wat meer (op een goede manier) gaan flirten met de bassmusic scene van de laatste jaren, wat ze in recentere remixen en tracks op compilaties al een beetje doen. Speur bijvoorbeeld de nauwelijks verkrijgbare ''Autechre Dub'' van Skeng eens op, niet de bekendere remix van ze, maar deze die hier alleen als bonustrack is te vinden.

Er zal hoogstwaarschijnlijk ook weer een tour komen die in de lente bij Nederland (en België) langskomt, dit is een gebruikelijke procedure. Pak ze dan mee, want de liveshow bevat eigenlijk altijd, althans de laatste 10 jaar, volledig ongereleased materiaal, die wat minder chaotisch wordt uitgevoerd. Gebracht om te verteren in de live setting. Heerlijk toegankelijk en genietbaar. Altijd de moeite waard.

Ha, een nieuwe Autechre! Exaiting!

Inderdaad! De hoes valt me alleen wat tegen, doet me denken aan zo'n QR-code.

Tijd om de komende weken/maanden al hun werk weer eens chronologisch door te werken.

Waarom staat deze bij de EP's?

Volgens mij kijk je verkeerd..

Hier een uitgebreidere kijk op de hoes: Warp / Records / Autechre / New album 'Exai' announced

Ziet er mooi uit. Duidelijk gemaakt door 'The Designers Republic'.

Goed gevonden. Er zit vaak veel meer achter Autechre titels dan je in eerste instantie zou vermoeden.


Ik vind ze juist excelleren in het chaotische. Ze kunnen als geen ander nummers halverwege laten ontsporen en er tegelijkertijd volledig grip op blijven houden. Lentic Catachresis, Xylin Room, Cap. IV, Augmatic Disport, dat is het betere werk.

Maar goed, Exai staat in bestelling bij Bleep!

Voorproefertje (track 13 van Exai) geknipt uit een mix (in het begin zitten nog wat restanten van een voorgaande track): YouTube - autechre - spl9.

Het nieuwe album bevat waarschijnlijk weer veel lange tracks (van een minuut of 7), gezien de tijdsduur 2 uur is. Een mooie zaak.

Dat vind ik ook. Wat men idm noemt, en waarvan Autechre als pioniers worden beschouwd, is ook een soort ontspoorde en toch gecontroleerde dansmuziek. Ik vind de meer ontspoorde latere output ook geweldig, alleen is het me te wild om vaak op te zetten, dan vind ik het oudere werk al wild genoeg. Je noemt trouwens geen nummers van na 2005 wat enigzins de suggestie oproept dat de 'volledige grip' daarna ook voor jou wat verzwakt is. Op 'Quaristice' staan nummers waarvan de makers hebben verteld dat het allemaal opgenomen improvisaties zijn, waaraan ze naderhand weinig konden veranderen, behalven knippen en plakken, doordat het niet via midi was opgenomen. Bij 'Oversteps' is wel alles met gebruik van midi opgenomen zodat op het laatste moment ieder detail kon worden aangepast. Ik vermoed dat Oversteps daarom ook wat meer geslaagd is (althans voor mij en de meeste mensen). Quaristice is wat losser zand. En dan nog blijft het muziek waarbij veel te genieten valt. Toch vind ik het een wat mislukter project relatief voor Autechre's doen. De 'Quaristice EP' met dezelfde tracks waarin minder geknipt is voegt ook niet zoveel toe. Het grappige is dat hun livesets echt brilliant waren rond 2008, en algemeen meer geliefd dan de releases. Hadden ze beter uit kunnen brengen. Veel vloeiender, meer één grote trip waarbij ik die zogenoemde 'volledige grip' weer wel ervaar (voorbeeld 1 en voorbeeld 2). Op de releases van die tijd komt dit geluid niet genoeg naar voren vind ik. Daarom zijn 'Tri Repetae', 'LP5' en 'Untilted' grote favorieten van me. Hier komt dit heerlijke live geluid/gevoel wel goed terug op plaat. Dit dikke, voorwaartse, doordenderende, meenemende geluid van live wordt de laatste jaren grotendeels behouden voor de club omgeving.

klinkt goed, daar lust ik wel een heel album van! Hopelijk is dit echt van Exai.
(en mocht het toch een andere artiest zijn, dan hebben we er in ieder geval weer een luistertip bij )

Is dat ook ergens anders te vinden? Youtube heeft 'm offline gehaald.

De twee tracks die ik heb gehoord (spl9 en Tuinorizn) waren allebei erg goed.

Samples van heel cd 1 klonken ook prima, stonden een dag ergens online (illegaal waarschijnlijk). Vrij toegankelijk voor Autechre klonk het en tegelijkertijd zat het snor met de details.

'Jatevee C' genoot ik het meest van qua sample. Voor Autechre simpel maar mooi melodieus, beetje Detroit-techno jaren '90 sfeer in de melodie voor mij, met een vette beat waar iemand als Flying Lotus denk ik z'n vingers bij zal aflikken. Samples zijn algeheel heel goed ontvangen op het Autechre forum van watmm.com, met name 'Bladelores'.

Cd één zal waarschijnlijk te beschouwen zijn als wat experimentelere bass music. Cd twee schijnt meer hiphop achtige beats te bevatten, in Autechre stijl uiteraard. De paar mensen die de plaat al een korte review hebben gegeven waren erg te spreken over Exai. Op de korte termijn zit het volgens mij voor vrijwel iedere Autechre liefhebber gebakken met deze plaat.

Hij is er! Digitale release, tenminste.

Fijn, die onaangekondigde guerilla-distributie van muziek these days.

In 2005 zag ik Autechre twee keer live, in 2007, 2008 en 2010 nog een keer. Steeds vroeg ik mij af of ze al die weirde losse live-jams ooit zouden releasen. Na één keer dit album luisteren heb ik het gevoel dat ze dat nu hebben gedaan. Exai voelt in ieder geval als een soort best of Autechre-live, en staat ook vrij los van hun vorige releases. Tenminste, het is geen logische evolutie van geluid ten opzichte van een vorige release. Alles van de afgelopen jaren hoor ik hier terug, van de stroperige weirdness op Confield tot de toegankelijke melodieen van Oversteps. En dat dus in een losse, ongepolijste uitvoering. Overweldigend chaotisch ook, maar dan vooral de intuitieve live-variant, niet als klinisch laboratoriumexperiment. Nieuwe zielen winnen ze er uiteraard niet mee, maar voor de gelovigen is dit een instant-feest.

Doet tot nu toe denken aan de periode begin 2000, in combinatie met het fragmentarische karakter van Quaristice, terwijl de productie weer een soort van warme Oversteps gloed over zich heen heeft. Eigenlijk lijkt hier zowat alles samen te komen, volgens mij heeft Goodfella dat goed gehoord. En ik heb ze helaas nog nooit live gezien, maar kan me een redelijke voorstelling maken van wat Goodfella bedoelt. Goed, ben pas een paar tracks in ( ), dus kan beter mijn mond nog even houden.

Mijn eerste indruk is dat 2 uur lang Autechre op je koptelefoon wel een vrij lange zit is.

Dit is veel meer een speakerplaat merk ik en meer mensen die dat vinden. Move Of Ten was dit voor mij ook. Je gaat dit te gauw analyseren met een koptelefoon, dan wordt het vermoeiend. Over speakers kan ik dit de halve dag door luisteren.

Dit is het album waar ik op gehoopt heb. Alles valt voor mij al snel op z'n plek, of in ieder geval op een plek. Een opvallend fijn variërende flow is constant aanwezig. Doet in dit opzicht van flow hiphop achtig aan qua beats. 'Bladelores' bij de eerste luisterbeurt denk ik het meest van genoten. Prachtig nummer als afsluiter van cd één. Als je wat grondopschuddende grauwe uitdagende beats gemixt met hakkelende en tegelijk stromende elementen wil horen is dit een geweldige plaat. Over speakers dan, daar lijkt dit echt voor toegespitst.

Qua concept zit Exai ijzersterk in elkaar voor vaak luisteren. Een opvallend aspect van deze muziek is dat alle simpele schone basische geluiden kapot zijn gemaakt, distorted zijn. Niet alleen de ritmes, maar ook de melodieën zijn vaak gebroken, hakkelend. Ze worden in aparte ritmische patronen in- en uitgefiltert. Je kunt hier een flow in vinden, waarbij de muzikale puzzel in elkaar valt. Zo is het leven eigenlijk ook een beetje, je ervaart momenten waar je zelf een betekenisvol geheel van maakt. De puzzel van deze muziek kun je steeds weer enigzins verfrissend in elkaar laten vallen, door je eigen flow erin te vinden. Hier moet je geen moeite voor doen, dit gaat automatisch; het proces van de denker die de denker loslaat.

Ook al lijkt dit enigzins een analytisch stukje is dit juist geen muziek die je rationeel moet ontleden tijdens het luisteren, daar is het te chaotisch voor. Zit je vol in het moment, dan zit je in het aangename oog van de storm. En dit geldt voor het leven ook zo. Autechre's muziek is in mijn ogen nooit bedoelt geweest om autistische nerds in hun hoofd te houden, maar vooral om in het moment op te gaan en een heerlijke (muzikale) ervaring te hebben waarbij je systeem wordt gereset. Ga dit dus vooral niet analystisch luisteren, voel het gewoon.

Dat klopt wel idd, ik luister Autechre veel in de auto waar het geluid goed tot zijn recht komt, bovendien hebben de platen van Autechre een lekker snelwegtempo (of hoe je het noemen moet).
Op het eerste gehoor een toegankelijke Autechre, zeker cd1, wat ik een positief punt vind. Het is mooi als een artiest na het experiment weer terug gaat naar een toegankelijker geheel en de opgedane kennis probeert om te zetten in iets praktisch. Het gaat nog wel een aantal draaibeurten duren voordat ik een goed algeheel beeld heb, voor nu springt de al eerder genoemde funky track Jatevee C er boven uit.

Klopt ja. Dit is echt een geweldig album (vanuit boxen in ieder geval). Heerlijk om vanaf een willekeurige track op te zetten en verder te luisteren, nieuwe details vallen steeds weer op. De afpolijsting is echt sterk, over het geheel beter dan bij de vorige drie albums voor mijn waarneming. En ten opzichte van Confield en Draft is dit ook gewoon aangenamer om vaak op te zetten. *edit* Van track tot track loopt het fijner over dan op de meeste andere Autechre platen. Groot contrast met bijvoorbeeld Quaristice, dit is een stuk cohesiever. Deze plaat gaat duidelijk richting m'n top 5 van Autechre albums. Bladelores, Cloudline en de afsluiter van Exai zijn ook brilliant, maar als geheel is het een flinke tour de force dit. Iedere luisterbeurt wordt dat duidelijker voor mij. Er zit veel veel moois in verwerkt. *edit* De afpolijsting van het rauwe hoorspel wordt steeds beter merkbaar. Het rauwe wordt zo gebalanceerd gebracht, zodat ik nu zelfs op zacht volume in bed een stuk kan luisteren met goedkeuring van m'n vriendin. Alleen 'Runrepik' en 'Spl9' moest even overgeslagen worden, 'want als je dan meeflowt, flow je mee met de stress'- aldus mijn liefje.

Mooie dingen te lezen hierboven! Ik ga er ook eens invliegen.

Heel veel eigenzinnige psychedelische patronen zijn geïmplementeert in dit album. Op deze pagina kwam ik bijvoorbeeld een spectogram uitdraai tegen van een patroon wat in een bepaald nummer zit. Vind het grappig om te merken dat ik kan kiezen tussen vanuit m'n ego oordelen dit zou ik anders doen aan deze track op dit moment, of ik kan even naar de makers toekomen en open staan voor mogelijke positieve effecten en dan zie ik dat ze met iets heel goeds bezig zijn wat ik nog niet had gemerkt. Toekomen naar andere artiesten doe ik ook, maar zelden is het zo goed wat ze dan blijken te doen. De psychedelische patronen die onder de radar zitten horen denk ik uiteindelijk bij de grote kracht van deze plaat. Kan ik aanraden proberen op te pikken. De werelden die ermee gecreëerd worden mogen er wezen. Wat dit betreft past de lelijke Designers Republic cover bij dit album (die de officiele release datum van het album in code aangeeft), maar voor de rest niet.

Bonustrack 'keyosc' net toegevoegd. Chille vernuftige pruttel electronica, enigzins in de richting van 'drane2' (LP5). Een dromerig en subliem nummer. Alsof ik over een oosters riviertje dobber.

Al met al is dit toch niet bepaald een toegankelijk album. Veel geluid spat wel op je af en er is meteen veel op te pikken. Maar véél blijft nog verborgen. Elke luisterbeurt hoor ik weer nieuwe verborgen onverstaanbare vocalen en dat soort frutsels. 'Runrepik' dacht ik eerst het minst te vinden. Nou dat is een flink beeldoproepende trackmet cinematische galmen àla Murcof over een footwork-achtige beat -zou passen bij beelden van science fiction actie .

'1 1 is' groeit ook. De schrapende psychedelische beat doet me een beetje denken aan het onderschatte Chiastic Slide (een track als 'Recury'). Prachtige galm op de hoge tonen vanaf 6:23. 'T Ess xi' is ook een niet te versmaden jazzy funky track. 'Irlite (Get 0)' bevat prachtige dubby elementen (bijv. de lage synth die op 1:28 start). 'Recks On' start met harde boom bap hiphop drums. Vies vet, met de alle kanten opdruipende acid (achtige) geluiden en donkere echo's op de achtergrond. Weer wat onopvallende vocalen in het hypnotisch dronende tweede deel van deze track (dit gedeelte groeit nu ook op me zoals alles op dit album). De afsluiters daarna zijn zó mooi. 'YJY UX' (wat een melodieën bij elkaar, kippenvel opwekkend) en 'keyosc' (de superchille bonustrack). Ik laat het typen over Exai voorlopig maar hierbij, het lijkt me duidelijk. 5/5

Echt naar uit gekeken en boven verwachting goed. Flep draai ik het meeste. Lijkt lang 2,5 uur muziek maar eigenlijk is het nog een beetje aan de korte kant zelfs. Goed begin van 2013.

nog maar 1x geluisterd maar o wat goed!

Na twee luisterbeurten durf ik al bijna het album vh jaar te voorspellen. Men zal van goede huize moeten zijn om CD1 nog te overtreffen. CD2 is eigenlijk een appendix.

Ik denk dat Bladelores nu al een kanshebber is voor de titel "beste nummer van 2013". Wat een magistrale track!

Sowieso vind ik het razend knap dat deze dubbelaar zo'n goede mix is tussen het jaren '90 werk en de Condield / Draft 7.30 periode. Sterker nog, het zelfbewustzijn reikt van van Detroit techno naar hiphop, IDM en Jungle. Allemaal op twee cd's.

Hier ben ik erg benieuwd naar.
Ik ken weinig nieuw werk van Autechre, maar hun oud werk vind ik geweldig!

Wat een plaat!
Twee uur lang werd ik gegrepen en geboeid door donkere IDM, die kruisingen maakt met heel wat stromingen. Toch blijft alles één mooi geheel, en verzwakt de plaat nergens.
Autechre brengt heel wat variatie, van donkere glitchende synths tot pruttelende drums enz....
Cijfer volgt later, maar het wordt allesinds een erg hoog cijfer.

Hoe serieus moet ik die ene 0,5* nemen zonder onderbouwing?

Niet.