The Runaways - Waitin' for the Night (1977)

Best heavy liedjes op dit album.

Veel beter dan het stemgemiddelde van 2.60 hier laat vermoeden. Stevige hardrock met een punky randje door de ongepolijste zang van Joan Jett. Neem daarbij het solide gitaarwerk van Lita Ford en drumpartijen die wat meer dan standaard zijn in tien degelijke nummers en het feest kan beginnen.

Uit pure nostalgie heb ik deze CD onlangs gekocht, destijds had ik 'm op LP, tweedehands in een uitverkoopbak gekocht omstreeks 1979. Veel naar geluisterd destijds. Roept nu allerlei herinneringen op aan de jaren 70.
De muziek klinkt nog steeds zeer krachtig, met als hoogtepunt de opener "Little sister".

Leuk album toch wel. Een soort stoere punk/hardrock. Een soort amerikaanse Girlschool. Alleen, die waren iets rauwer. Op vinyl.

Gisteren deze film gezien, gebaseerd op de memoires van Cherie Currie, die er hier al niet meer bij is.

Zonet dit album nog eens gedraaid, maar het valt me nu toch wat tegen. Voor goede rock is het te slecht gespeeld en voor rauwe punk is het toch veel te braaf. Al zal het in die tijd wel wat stof hebben doen opwaaien, zo'n bende meisjes met grote gitaren en luide muziek. Vooral in Japan was men er dol op.

Schooldays was het hitje

N.a.v. dezelfde film die Kronos noemde nog eens de LP van zolder gehaald.
Deze Queens Of Noise waren toch best wel een beetje populair bij het mannelijke gedeelte van de jeugd in die jaren .

Wat is het nu punk of hardrock? Eigenlijk allebei niet, laten we het gewoon vrij stevige damesrock noemen.
Klinkt nog gewoon leuk dit. Niet gedateerd in ieder geval. Al vind ik het niet meer zo goed als vroeger.
Je hoort nu toch wel dat Joan Jett eigenlijk maar een dun stemmetje heeft en regelmatig niet al te zuiver zingt.
Maar ik kan het wel hebben bij goede songs.
En die staan er ook op. De meeste goede nummers op kant 2.
Het waarlijk prachtige rustige titelnummer. De uptempo meezingers Schooldays (dat volgens mij de radio nog heeft gehaald) en Trash Can Murders.
Ook het aandoenlijk vals gezongen You're Too Possessive is een lekkere feelgood-rocker.
Op kant 1 is het wat rustigere Fantasies (van Lita Ford) ook goed. Little Sister als bonafide nummer.
De echte ster op dit album is overigens gitariste Lita Ford.
Lita Ford en Joan Jett zijn nog steeds aktief heden ten dage.

Schattig plaatje en 3 sterren.

Onbegrijpelijk dat "Schooldays" zo'n favoriete track is want dat vind ik een volslagen onbenullig en waardeloos nummer. Dan is de opener "Little sister" heel wat beter.

Het eerste album zonder frontvrouw Cherie Currie. Ik mis haar totaal niet, ik heb sowieso Joan Jett altijd veel interessanter gevonden en ze heeft nog een betere - meer rauwe - stem ook. Zij schreef ook het meeste materiaal voor deze plaat.

Sommige nummers zijn beter dan andere. Maar over het algemeen rockt het wel lekker weg. Mijn favorieten zijn Wasted, Gotta Get Out Tonight, School Days, You're Too Possessive. Maar ook het door Lita Ford geschreven Fantasies bevalt me wel, erg mooie gitaarpartijen zitten daarin.

Maar het allermooiste is natuurlijk om de dames er zelf bij te zien

The Runaways - Wasted (BBC 1977)

The Runaways - School Days (TopPop 1977)