Night Beds - Country Sleep (2013)

Ben wel benieuwd hierna. Beetje in de stijl van other lives.

Ramona is erg fijn. Benieuwd hoe de rest is.

Even If We Try vond ik wel een heel mooie single. Dacht eigenlijk dat we hier met een gewoon pop/rock-bandje te maken hadden, maar blijkbaar zit Night Beds in een net iets ander vaarwater.

Hè.. Verdomme!! Is 'Angelo' me dus alsnog voor..

Dit is wat ik een paar maanden geleden schreef bij de EP;


Hier kijk ik dus heel erg naar uit! En het wordt nog beter. Best bizar eigenlijk. Komt niet vaak voor dat ik ergens zo bovenop zit! Zelfs voor het eerst dat ik EP's dol heb gedraaid. De 7 nummers die op Spotify staan van 'Night Beds' heb ik inmiddels al 143 'gescrobbled' zie ik op Last.fm. Het heeft zo moeten zijn. Want weet je; mijn vrouw heet Ramona en ik zie dus nu net de tracklisting van het album #kippenvelmoment

Ergens hoop ik dat de releasedatum met 12 dagen wordt uitgesteld.. Want 16 feb. verjaart Ramona

Live op LGW? in november was dit prachtig. Ik kijk hier naar uit

Inderdaad om naar uit te kijken!

Zou wel kunnen hoor. Ik had op YouTube een aantal nummers van hen beluisterd en daaruit leidde ik af dat hun muziek eigenlijk een mix is van meerdere genres. Heb nu dus maar gekozen voor dezelfde aanduiding als die wie aangegeven was bij de ep, al kan dat naderhand natuurlijk nog aangepast worden mocht bijv. rock en/of pop meer van toepassing zijn.

Ramona vind ik trouwens maar een saai nummer.

En dan is 'Ramona' nog het meest up-tempo nummer wat ik van 'Night Beds' heb gehoord! Bij het toevoegen van de EP heb ik dan ook geen moment getwijfeld om als tweede genre 'Rock' te kiezen. Nu rockt 'Ramona' dan ook niet gelijk de pan uit (thuis wel ), maar het lijkt nu wel wat verder van 'Roots' af te staan ja. Ramona is wel gewoon het 8e goede nummer wat ik hoor van 'Night Beds'.

Wat me opvalt en zelfs enigszins beangstigd is dat ik enkel 'Even If We Try' zie overkomen van de EP's naar het album! Onderstaande nummers zijn de nummers die op de EP's staan. Ik hoop niet dat ze een andere koers zijn ingeslagen als dat ze op de EP's hebben laten horen! Als het allemaal net zo goed is - of nóg beter - is het uiteraard geen probleem, dan komen er alleen maar meer topnummers bij

- Even If we Try
- You Were Afraid
---------------
- Lorraine
- Forest Devil
- Hope for Everything That Is Not Here
- Where We Are / What We Have
- How Did You Get So Far Away?

Met nog geen 35 minuten levert Night Beds een kort album.

Zo openen ze acapella op het ruim 1 minuut klokkende Faithful Heights dat vervolgens overgaat in het uptempo folky Ramona. Lichte country invloeden doen hier ook hun werk en ik moet gelijk een beetje denken aan bands als Dry the River. Maar dat kan komen door de vocalen wellicht.
Weinig vernieuwends aan deze fonkelende gitaarpop natuurlijk, we hebben het al vaker gehoord en daarmee vind ik de opening van Country Sleep toch ietwat teleurstellend.
Gelukkig volgt het betoverende Even If We Try dat er bij mij veel beter in gaat. Breekbaarheid troef op dit nummer. Ook hier weer die Dry the River-achtige samenzang. Er zijn bands die deze kunst net even beter beheersen (ik noem een Lost in the Trees) maar het is niet eerlijk om te vergelijken. Dit nummer moet op z'n eigen merites beoordeeld worden en dan kan gezegd worden dat de combinatie tussen de zang en strijkers goed uitpakt.
Op 22 dwarrelen de strijkers weer vrolijk door en de lichte cadans van het nummer geven het nummer iets troostends. Toch moet ik eerlijk toegeven dat het nummer me niet enorm omver weet te blazen.
Borrowed Time borduurt daar vrolijk op voort en voor het eerst bekruipt me het gevoel dat dit album toch niet is geworden waar ik op hoopte. Ik mis de betovering. Het dreutelt iets te veel voort allemaal.
Cherry Blossoms is dan weer wat gevoeliger en kent wederom een lichte country-inslag. Het nummer is vrij kaal gehouden wat de kracht ten goede komt. Toch mis ik wel een klein beetje een climax. Juist een band als Low beheerst het truukje van monotoon voortgaan zo goed.
Wanted You in August klinkt lief en zoet maar weet saaiheid ook niet helemaal te vermijden.
En zo komen we al weer aan bij Lost Springs: een licht ingekleurd nummer. Het klinkt helder en sprankelend maar gaat toch een beetje ene oor in en andere uit. Misschien wel iets té licht wellicht?!
Was I for You? is een kort nummer van nog geen 2 minuten. Een akoestisch getint nummer waar de gitaar de boventoon voert en waar de zang de sterke troef is. Althans, zou moeten zijn, want het begint mij juist wat tegen te staan. Het is duidelijk dat het album voor mij niet meer te redden valt. Ik mis de ontroering die ik toch eigenlijk altijd wel ervaar bij dit soort albums.
Afsluiter Tenn is het langste nummer van Country Sleep en doet deze cd een beetje doven als de bekende nachtkaars.

Het wilde niet vlotten tussen mij en Night Beds en dat mag gerust de eerste teleurstelling dit net gestarte muziekjaar genoemd worden. Even If We Try is en blijft een juweeltje maar verder laten de nummers me een beetje koud, zeurt het ietwat te veel door en irriteert de zang me zelfs wat.
Ik ben eigenlijk een beetje ontgoocheld want als ik iets niet verwacht had...... dit had het eerste hoogtepunt van het jaar moeten worden.
Misschien kom ik hier nog op terug maar ik heb daar zo mijn ernstige twijfels over. Soms valt iets gewoon tegen. Hopelijk niet voor de andere users die hier net als ik naar uitkeken.

'Ramona' doet me erg denken aan 'Ryan Adams'. Muzikaal gezien - vanwege het country accent - maar ook qua stemgeluid. Een connectie die ik direct legde toen ik 'Ramona' voor het eerst hoorde! Tijdens het luisteren van de EP's heb ik deze associatie absoluut niet gelegd. Daar waar de zang de hoogte in gaat - bijvoorbeeld bij 'Even If We Try' - is de connectie er ook absoluut niet. En nu ik 'Ryan Adams' heb toegelaten als associatie luister ik hem ook constant terug. Op zich geen struikelblok voor mij omdat ik 'Ryan Adams' graag hoor.

En toch opmerkelijk. Omdat 'Night Beds' op de EP's toch een heel andere sound liet horen. Ik beluisterde er absoluut geen country in terug. Ook bij het bekend worden van de albumtitel ging ik niet in die richting denken.

Maar goed, wat ik eerder al vreesde (zie mijn vorige post) is dus gebeurd. Voor mij althans. 'Night Beds' is uiteindelijk een veilige en meer toegankelijke weg ingeslagen. 'Country Sleep' is een fraai album geworden, maar veilig. Té veilig! Het wordt ook zeker niet de klapper van 2013, zoveel is al wel duidelijk! Erg jammer. Op de uitgebrachte EP's is een veelbelovend geluid te horen van kleine breekbare liedjes. Mooi opgebouwde composities. Waar zijn de violen gebleven? Waar zijn de nummers; 'You Were Afraid', 'Lorraine' en 'Forest Devil' en 'How Did You Get So Far Away' op het album? De nummers waar de vergelijking met 'Lost In The Trees' wel stand houdt. Met het album 'Country Sleep' worden we 'afgescheept' met 8 oppervlakkige country-light luister liedjes, met 'Even If We Try' en 'Ramona' als aangename uitspringers. Maar over het algemeen - als album - een gemiste kans.. Erg jammer!

Ik ken de EP niet dus was al benieuwd naar je reactie..... maar ook jij bent dus teleurgesteld (misschien wel meer dan ik door het kennen van die EP?).

Ik volg alle teleurstellingen wel.

Voor dat dit uitkwam werden er vergelijkingen gemaakt met Patrick Watson en Bon Iver.
Ik ben een behoorlijk liefhebber van Patrick Watson en Bon Iver kan ik ook wel waarderen.
De verwachtingen lagen dus vrij hoog, ook het label heeft een aantal mooie artiesten(Talles Man, Bill Fay). Ik heb gelezen over de EP en de single die aan dit album vooraf gingen, welke erg goed schenen te zijn.

Dan komt de eerste langspeler uit, van ongeveer 35 minuten en... dat is niet veel bijzonders.
Er staan ook een aantal liedjes op die erg mooi zijn, maar niets blijft eigenlijk echt hangen.
De afsluiter, TENN, blijft het meeste hangen en laat horen waar 'Night Beds' toe instaat is.
Country lees ik, dan zou ik nog maar even naar country albums gaan lusiteren als je dit als country bestempeld. Dit is pure folk, het roots deel kan wel worden wegelaten. In dat geval zou pop een goede toevoeging zijn.
Veilig inderdaad, nergens wordt buiten de lijntjes gekleurd en blijft alles braaf binnen wat al bekend is. Alleen in TENN wordt er, al is het nog niet erg speciaal(maar dat hoeft ook niet altijd), een poging gewaagd om de plaat naar een hoger niveau te tillen.

Misschien dat het live beter uit de verf komt! (Lees: rauwer, uitdagender).

3,5

Ik hoor het niet zo, vind het allemaa lvrij saai. Hierboven lees ik Patrick Watson, die vergelijking kan ik zelf echt totaal niet volgen. Watson heeft meer een klassieke en experimentele manier van schrijven.

Vanwege de tegenvallende eerste luisterbeurten van het album even laten rusten. Net weer geluisterd. Blijf erbij dat ze beter hadden kunnen doorborduren op de eerder uitgebrachte EP's. Aardig album; niets meer dan dat! 'Ramona' blijft bijzonder leuk voor me



Country-light typte ik inderdaad. En niet zozeer vanwege de sound van dit album, maar meer omdat het op momenten erg klink als 'Ryan Adams'. En dat vind ik ook zo'n artiest die naar het Country genre leunt. De gebruikte slide-gitaar draagt daar ook voor een deel aan bij. En de album titel 'Country Sleep' uiteraard Maar ik snap je punt! Dit is inderdaad geen country nee.

Mooie stem, best matige nummers.

Cherry Blossoms zat in aflevering van Shameless van gisteren (seizoen 5 afl. 10). Mooi nummer
Rest later eens checken, want klinkt erg aangenaam.