Het beste werk van Journey in de pre-Perry periode, eindelijk een goede balans tussen songwriting en gesoleer.
Van compacte rocknummers is nog geen sprake maar de hele plaat blijft boeien en wat is de produktie toch mooi helder en sprankelend.
Zo is "Spaceman" een toegakelijke opener.
In "People"gedoseerd gefreak wat goed uitpakt, "I Would Find You" is wat traag en saai.
Zweverig en zwalkend, zo klinkt "Here We Are" apart intro trouwens.
Ja, de vroegere kant 2 klinkt een stuk steviger wat de snelle rocksong "Hustler" meteen al bewijst.
Het titelnummer maakt vooral indruk met de tempoversnelling maar ik vind Journey op z´n best als ze jazzrock integreren in hun songs.
Dat doen ze in het instrumentale "Nickel and Dime", een geweldig hoogtepunt !
Het zware "Karma" met logge blues invloeden is een heel aparte Journey song, de laatste 2 songs vind ik de beste.
Wat een goede muzikanten zijn het toch, dat hoor je nog het best op de eerste 3 albums van ze.