Vangelis Papathanassiou - La Fête Sauvage (1976)

Vooral in de jaren '70 maakte Vangelis veel muziek voor de natuurdocumentaires van de Franse filmmaker Frédéric Rossif. De meeste soundtracks hiervan zijn ook uitgebracht en deze La Fête Sauvage is er daar één van.

Het begin van "Part 1" doet denken aan een inheemse dans die tegelijkertijd traditioneel als futuristisch klinkt. Een erg pakkend stukje muziek die de typische, maar tegelijkertijd erg fijne jaren '70-sound van Vangelis naar boven brengt. Dit eerste gedeelte is echter van vrij korte duur en had gevoelsmatig wel iets langer mogen doorgaan.
Vervolgens gaat Afrikaans gezang en diverse geluiden van dieren met elkaar in duel terwijl een effectieve trommel-begeleiding zijn werk doet. De spaarzame synths zorgen voor een modern randje en geven de muziek een origineel tintje mee. Naarmate deze sectie vordert, krijgen de percussie-instrumenten meer de overhand, ook al is op een gegeven moment het voornaamste thema van het album al op een bescheiden manier te horen.
Een eenzame fluit duikt vervolgens op, terwijl er zo nu en dan wat traditionele percussie te horen valt.
Niet veel later duikt er weer een typisch stuk Afrikaans muziek op, wat gepaard gaat met authentiek gezang en enthousiast getrommel. Het lijkt wel om een soort van vuurdans te gaan....
Het slotstuk van 'Part 1' sluit af met een rustige ritme-sectie waar de herkenbare synths van Vangelis ook op te horen zijn. Ze klinken echter wat twijfelend en zoekend en geven een ietwat geheimzinnig tintje aan de muziek mee. Het klinkt redelijk origineel en experimenteel en als soundtrack-muziek zal het zeker z'n effect hebben, ook al heb ik de film niet gezien.

Het eerste gedeelte van "Part 2" vangt meteen aan met het meest herkenbare thema van de plaat. Een prachtig stukje muziek waarop overigens ook Vana Veroutis op te horen is, die ook al een opvallende bijdrage leverde op Heaven and Hell. Mooi keyboard-werk hier!!
Het tweede gedeelte bevat lekker zweverig en sfeervol toetsenwerk zoals ik deze graag hoor van Vangelis. Qua sound doet het sowieso erg denken aan de meer ingetogen delen van Heaven and Hell en Albedo 0.39, wat nogal wiedes is, gezien beide albums uit dezelfde periode komen.
Dat mooie, dromerige karakter houdt aan en neemt vorm in een melancholisch klinkend thema die uiteindelijk weer uitmondt in het hoofdthema.
Het is erg mooi hoe Vangelis dat hoofdthema weet af te wisselen met tussendoor opvallend keyboard-werk. Het zorgt in ieder geval voor prima afwisseling binnen de muziek.

En zo mag La Fête Sauvage als een prima soundtrack beschouwd worden. Net niet zo imponerend als bijvoorbeeld L'Apocalypse des Animaux, die ik toch wel een graadje beter vind, maar ook deze is de moeite waard.
'Part 1' bevat weliswaar de opvallendste muziek, maar het is 'Part 2' die persoonlijk eruit springt. Die laatste mag dan ook als 'vintage' Vangelis beschouwd worden.

Een dikke 3,5.