Ratt - Reach for the Sky (1988)

Dit is toch wel de beste cd van RATT. Kicke hoes ook. Hierna heeft RATT nog 1 goed album uitgebracht, Detonator, maar daarna is t hard bergafwaarts gegaan. Stephen Pearcy heeft nog wel wat geprobeerd in Arcade maar dat was nou niet echt geweldig. Nee dan maar deze cd in je stereo.

De twee singles 'I Want a Woman' en 'Way Cool Jr.' vind ik echt plichtmatigheid troef. De bandleden zijn zelf volgens mij ook niet zo kapot van deze plaat. Hij werd eerst onder leiding van Mike Stone geproduceerd maar de beste man had een alcoholprobleem en het was noodzakelijk om de oude producer Beau Hill er weer bij te halen. Waar men in het verleden al vaker mee gebotst was.

I want a woman / Way cool Jr. / What's it gonna be steken er voor mij bovenuit. Ik vind hem niet beter of slechter dan Dancing Undercover. Ook hier de productie behoorlijk dof, ik ben wel benieuwd hoe de geremasterde japanse SHM cd klinkt uit 2009 ?

Chain Reaction is wel een heerlijke powermetal-beuker...

Ook de rest van de plaat dendert lekker voort...

Ik heb persoonlijk niet zoveel problemen met de productie, hoor...

Ratt is zo'n band waar ik vroeger niks van moest hebben. Het kwam toen op mij over als slappe commerciële kost. Maar nu hoor ik er prima en eerlijke hardrock in. Klinkt lekker. Goeie zanger ook.

Een prima plaat weer van het in Nederland (en Europa) zo onbekend gebleven Ratt. Ze stonden aan de top van de L.A. glam/sleaze rock en als je hun platen beluisterd begrijp je waarom.
De energie spat ervan af, het ligt lekker in het gehoor en de productie is best goed.

Zeer matig album. Alsof het vuur gedoofd is. Op 'I want a Woman' geen nummers die blijven hangen.

Toch een vermakelijke plaat, de band gaat eigenlijk verder waar ze voorgaand album gebleven waren. Daarnaast durven ze hier en daar een uitstapje te maken. Leuk album!