Adam Ant - Adam Ant Is the BlueBlack Hussar in Marrying the Gunner's Daughter (2013)

Na 18 jaar met een album komen. Zo af en toe gebeurt het in de muziekbizz en dan is er vaak een hoop heisa omheen.
Maar bij deze nieuwe Adam Ant lijkt dat mee te vallen. Misschien omdat zijn laatste albums al niet zo bijzonder meer waren?

Feit is dat de man heel wat jaartjes de weg is kwijtgeraakt op allerlei vlakken en dan is het de vraag wat dat anno 2013 oplevert.
Hij is al weer een tijdje aan het touren en we kunnen constateren dat hij nog steeds een voorkeur heeft voor verkleedpartijtjes ook al leek hij dat bij zijn laatste albums afgezworen te hebben

Cool Zombie is inmiddels op single verschenen en doet me een beetje aan Hey Joedenken. Geen onaardig nummer vind ik zelf. En dan volgen er nog 16. Dat is aardig wat en met een speelduur van meer dan een uur vrees je dan toch het ergste. Als iemand juist met een lekker kort maar krachtig album op de proppen zou moeten komen....
Goed er zit een lange tijd tussen dus je zou kunnen zeggen dat hij wat te melden heeft maar ik vind het niet zo passen bij Adam Ant.

En al snel blijkt die vrees gegrond. Het album start best aardig en zakt dan langzaam af naar een wat lamlendige sound. Hij wil graag weer de punkrocker van Dirk Wears White Sox zijn maar het pakt niet echt goed uit op Adam Ant Is the BlueBlack Hussar in Marrying the Gunner's Daughter. Het zijn eigenlijk die wat saaie nummers van zijn laatste albums met een punky rocksausje eroverheen om de zwakheid ervan te maskeren.
Ik mis de vrolijke springerigheid van Kings of the Wild Frontier, Prince Charming of Friend or Foe. Geen puike Strip-pop te bekennen op deze schijf en het punkgeluid van Dirk Wears White Sox horen we hier toch echt niet terug.
En wat doet Who's a Goofy Bunny hier opeens? Dat was toch een demo uit de Prince Charming periode? En zo klinkt het nog steeds!

Had niemand dan enige controle kunnen uitoefenen over het zwalk-gedrag van deze artiest? Allereerst het mes er in en flink wat nummers schrappen.
Ietwat meer kruiden en vervang die vreselijk ouderwetse keyboards in hemelsnaam.
Misschien had het dan een glorieuze terugkeer geweest. Nu doet het allemaal wat sneu en knullig aan en dat terwijl de mensen toch al een beetje dat beeld van hem hadden.
Ik gun hem zo graag een triomftocht terug in muziekland maar the Gunner's Daughter gaat het niet bewerkstelligen helaas.

Hier spreekt een liefhebber van zijn jaren '80 werk. Ik zal dat altijd blijven koesteren en net als zijn album Wonderful moet ik deze maar weer vergeten. De piraat kan maar beter zijn pakje aan de wilgen hangen of gewoon de juiste mensen om zich heen verzamelen want er staan best wat leuke dingen op dit album maar het is niet genoeg (of anders gesteld: het is gewoon te veel).
Een aantal titels lenen zich voor een leuke afsluiter maar ik doe het niet. Ik filter de leuke tracks er uit en dan heb ik toch best nog een fijn ceedeetje.