Captain Beefheart and The Magic Band - Bluejeans & Moonbeams (1974)

Fijne plaat voor de (gemiddelde)muziekliefhebber: geen 'freak-plaat' zoals Doc en Trout (daar moet je toch echt voor in de stemming zijn).

Captain's Holiday

toegankelijk en best goed!
Beefheart moest deze een beetje tegen zijn zin uitbrengen.
Ik vind hem o.k.

De natuurkracht getemt door de snelle zakenjongens van de platenindustrie. Het resultaat is Muzak à la Captain. Zelden ben ik zo droevig geworden van een album als van dit. Snel weer Safe As Milk uit de kast trekken nadat je jezelf hieraan blootgesteld hebt en knalhard Yellow Brick Road meezingen .........

Een gladde Beefheart zonder stekels die (om wat voor reden dan ook) voor de veilige weg kiest, het prikkelt niet, het fascineert niet, het werkt je niet op de zenuwen, het doet helemaal niks met je.

Het kabbelt in een sloom tempo voort, en weet nergens te boeien. Voorspelbaar spul. Foei. Zo kennen we de Captain niet, zo onderscheidt hij zich ook niet. Jammer.

Ik zeg: Rustpunt in de roerige carriere van een uitgeput genie.
Zoek en vind de pareltjes in de mestvaalt!

Foei. Luister dan toch eens naar I'm Glad op Safe As Milk uit '67.

Dat nummer is anders wel 10 keer beter dan alles op deze plaat.

niet zó slecht als ik verwacht had eigenlijk, er zitten nog best een paar aardige nummers tussen. je voelt wel dat het niet helemaal 'klopt' vind ik, het lijkt niet erg oprecht allemaal, in tegenstelling tot de rest van zijn platen (afgezien van unconditionally guaranteed dan natuurlijk). die eerlijkheid die normaal juist de kracht is van captain beefheart ontbreekt hier totaal.

Ik vind deze ook net wat beter dan Unconditionally Guaranteed, al zijn de meeste Beefheart adepten die ik ken het daar niet met me eens....

Maar net wat spannender en betere nummers, meer vuur ook...

'Safe As Milk' heb ik al meerdere keren beluisterd, ik ken die plaat dus al wel redelijk goed. Ik heb dan besloten om deze plaat aan te vatten in een verdere ontdekkingstocht van dit recentelijk overleden genie, zoals velen hem noemen (o.a. Tom Barman van dEUS). De snedigheid van 'Safe As Milk' ontbreekt hier, wat er overblijft, zijn prima songs, maar meer ook niet eigenlijk.

Ik ben ook meer een Beefheart purist, maar ik vind dit geen slecht album.

Het is toegankelijk, weinig vernieuwend, en heeft een redelijke mainstream sound. So what? Het is gewoon een prettige bluesy rock plaat geworden. Schitterende cover van J.J. Cale's 'Same Old Blues', en ook 'Rock 'N Roll's Evil Doll' vind ik geweldig. Echt ondermaatse nummers vind ik hier sowieso niet.

De Magic Band was opgestapt en dat hoor je nog het meeste aan de plaat. Het is denk ik ook de belangrijkste verklaring voor het mainstream geluid. Toch wijkt het nog niet eens zo heel erg veel af van het geluid van Safe as Milk, dat is ook een toegankelijk bluesy album.

Een wat mindere plaat van de kapitein, vrij gemakkelijk album, best mainstream, maar is daar wat mis mee? Nee, niet zo. Helaas staat hier wel een ballad op, is de afsluiter erg zoetjes en Captain's Holiday bevat een mainstream refrein wat ik niet achter Beefheart had gezocht. Dat laatste nummer vind ik wel redelijk nog hoor, en de rest van het album is nog zeer vermakelijk, alhoewel er na de opener haast geen hoogvliegers opstaan. Een 3,5* omdat ik nog altijd kan genieten van zijn stem

Toegankelijke maar sterke nummers vullen de eerste helft van deze plaat. Het loopt fout bij 'Further Than We've Gone'. Vreselijk nummer. Om maar te zwijgen van het titelnummer. Geen idee waar de Captain toen met z'n gedachten zat.

Iemand bekend met deze cover van Party of Special Things To Do door The White Stripes ?

Yep, ik... staat ook op MuMe: The White Stripes - Party of Special Things to Do (2000)
Ik heb hem op de pc staan ook...

Met nog 2 CB covers....

Oke, fair, 't is voor Kap'teins doen wat commercieel, en alles is toegankelijk als wat, maar toch mag ik deze plaat wel. Ik sluit me hierbij aan bij het bericht van Stijn hierboven, met nog het vermelden dat ik de opener van dit album 'n goede vind.

Ik mag ze wel, die bluejeans en de moonbeams.

Als je jullie dit slecht vinden omdat het te commercieel is vraag ik me dan af wat jullie vinden de huidige hitlijsten dan kom je dan toch wel helemaal slecht

Uitstekend album. Ook in de wat commerciëlere wateren weet de Captain zich als uiterst exquise componist te profileren.

Daarbij is Further than We've Gone echt een schitterend stuk dat ik destijds helemaal kapot heb gedraaid. En dan heb ik het natuurlijk met name over die heerlijke solo.

Een voor Captain's doen vrij toegankelijke plaat maar daarom niet minder mooi.Heerlijke laidback blues en daarom een welkome afwisseling tussen al zijn andere albums.Hoogtepunten;Same old blues,Captain's holiday en Further than we've gone.GOED.

Captain Beefheart and The Magic Band - Recorded Live at Cowtown, Kansas City, 04 22 1974
Link

Captain Beefheart getemd door de snelle zakenjongens van de platenindustrie? Ik denk eerder: gegijzeld door de Heren van de Goede Smaak. Het Alternatieve Fijnproeversgilde. Van een artiest met een sterker mainstream aura had men deze plaat gewoon beregoed gevonden. Maar men ziet Don Van Vliet nu eenmaal graag in de avant-garde experimenpielen en gromgrollen als een voorhistorisch rockwezen. Vanuit dat perspectief bezien is deze plaat eigenlijk ongepast. Het héúrt gewoon niet!

Nou, ik luister 'm met veel plezier.

grappig dat je dat zegt met zo'n forum naam. Precies wat ik denk bij Poles Apart. Grappig dat zoveel smaken verschillen.

Groet

Prima plaat dit. Purisme kan de oren ook doof maken voor potentieel aanwezige schoonheid. Beetje gevaarlijk vind ik dat. 'Easier listening' en wellicht verplicht, inderdaad. Toch is er nog genoeg vakmanschap om van te genieten en dat dat zich op dit album uit in wat gemakkelijker of gangbaarder materiaal, zorgt er juist ook voor dat het een fijne instapplaat kan zijn voor mensen die onbekend zijn met Captain Beefheart. Alleen Observatory Crest al is een lichtend voorbeeld van genialiteit.

Ik zou zeggen weer eens opzetten en er zonder vooroordelen van genieten.

En dat is een prima advies!
Er is nogal wat tijd verstreken sinds het verscheiden van onze Captain. Opzienbarend nieuw materiaal valt niet meer te verwachten. Zijn beste werk zit in onze kop, tijd zat gehad om het te verteren.
Ruimte voor een nieuw inzicht: wil je meer Beefheart, zul je het met het 'mindere' werk moeten doen.
De echte liefhebber doet dat en zal niet worden teleurgesteld.

Nog steeds een fan van dit album.

Further Than We've Gone blijft een magistraal stuk met een onaardse solo waarvan de plaatsing van elke noot grootse fascinatie en ontzag oproept.

Mijn favoriete Beefheart album.
Met een aantal prachtige nummers.
Zeer melodies bovendien.

Lekker plaatje van Beefheart maar dat mag niet van z'n diehard fans.

samen met UNCONDITIONALLY GUARANTEED de meest muzikale lp van captain beefheart
de beste nummers bservatory crest/further than we've gone en het titelnummer