Stryper - Reborn (2005)

ow wat verschrikkelijk.........

Ze hebben zeker zo'n modern klinkend album gemaakt?

Gaan ze zeker ook weer toeren in die geel zwart gestreepte pakjes

Wat dat betreft had deze band beter WASP kunnen heten
Met WASP hebben ze trouwens wel getoerd ooit, vreemd genoeg...

Heb um zo-even binnengehaald omdat mijn nieuwsgierigheid het won van mijn zucht naar kwaliteit...
Ik ken Stryper al heel wat jaartjes, wonen in Veenendaal brengt zoiets met zich mee.
Stryper is op mij altijd overgekomen als een moddervet bandje en ook deze keer is het weer raak!
Eigenlijk is er weinig fout te noemen aan dit album, de heeren weten hoe ze muziek moeten maken en ze weten ook nog steeds hoe je mensen die niets met het geloof te maken willen hebben een vieze smaak in hun mond moeten bezorgen.
Persoonlijk heb ik weinig "voeling" met top40 muziek, maar mocht Stryper ooit besluiten minder beladen boodschappen te verwerken in hun nummers dan voorspel ik hoge top40 noteringen.
De muziek is toegankelijk, ligt lekker in het gehoor en is desondanks best heftig te noemen!
Bij mij zal deze download spoedig in de prullenbak belanden , maar ik denk dat velen erg veel plezier zullen beleven aan dit werkje!

Mp3-samples:
http://www.nehrecords.com/shop/StryperReborn.htm#0681-144

Ik ben absoluut geen fan van de band. Maar ik vraag me wel af waarom ze denken dat als een productie zo slecht laten klinken, dat ze dan modern zijn? Luister naar die drums, klinkt echt bar en boos. Nou en de nummers zijn natuurlijk van dat saaie nu-breed gedoe. Die zanger kan dus veel beter want die had dus wel een goede stem vroeger. Hierop klinkt hij maar slap, wat is er gebeurt? Dan kies ik toch maar liever het oude werk, terwijl dat ook nog niet eens zo briljant was meestal...

Aardig album, niet meer dan dat. Erger me mateloos aan zanger Michael Sweet en het te lieve karakter van de band. Heb echt een haat/liefde verhouding met de band.

Er staat maar 1 goed nummer op Live Again.

Dit album was oorspronkelijk als een soloalbum van zanger/gitarist Michael Sweet bedoeld, maar na de reünietournee van 2003 liep het anders. Voor een soloplaat was veel minder belangstelling dan voor een nieuwe Stryper, en aangezien hij voorheen sowieso al 90% of meer van de composities leverde, werd besloten er een bandalbum van te maken.
Tweede reden waarom dit logisch is: solo maakte hij pop-rock, een stuk lichter dan voordien. Reborn past wat dat betreft beter in de discografie van Stryper met z'n harde aanpak, waarbij het klinkt alsof de groep alle frustraties van de voorbije jaren in muziek omzet.

Ik hoor overeenkomsten met Europe: ook zij profiteerden in de jaren '80 van de populariteit van popmetal, om in 2004 met het snoeiharde Start from the Dark getransformeerd terug te keren.

De (fraaie) hoes van Reborn zoals MuMe die toont, is overduidelijk op filmreeks The Matrix gebaseerd, veel mooier dan andere hoesversies zoals deze. Het is even wennen aan de productie, die snoeihard is met een gecomprimeerd gitaargeluid en knallende snaredrum.
Met het felle Open Your Eyes krijgen we echter de hardste opener tot dan op een album van Stryper. Het slepende Reborn en de tempowisselingen in When Did I See You Cry bewijzen dat de heren er vol voor gingen. Naast Michael zijn dat gitarist Oz Fox, nieuwe bassist Tracy Ferrie (oorspronkelijke bassist Tim Gaines kon zich niet motiveren voor de kleine clubs waarnaar de groep was teruggekeerd) en de in topvorm verkerende drummer Robert Sweet.

Make You Mine is een verkapte ballade, hárd uitgevoerd: de groep maakt in de arrangementen compleet andere keuzes dan voorheen. In Passion akoestische gitaar en koortjes, maar de gitaar in het refrein blaast door mijn haar als een stormwind, Live Again is als een stoempend hardrocknummer uit de jaren '70 met de productie van 2005. Een groeibriljantje.

If I Die is weer midtempo en massief. Swingend-opgewekt is Wait for You met een nananakoortje, het zijn de zware gitaren en Roberts drumspel die het hard houden. Een prachtig refrein in het midtempo Rain, 10.000 Years is met z'n staccatoriff lekker. I.G.W.T. blijkt een compleet geherarrangeerde versie van In God We Trust uit 1988 te zijn. Werkt goed. Over het geheel: minder dan voorheen klinken twingitaren of racende gitaarsolo's. Hoorbaar is dat dit 2005 is en nieuwe technologie laat zijn productionele sporen achter.

Reborn staat niet op mijn streamingplatform, maar wel op JijBuis. Daar komt If I Die echter niet als track 7 maar pas op 9 langs. Het duurde vier jaar voordat opvolger Murder by Pride uitkwam.