James - Laid (1993)

James vind ik een heel aardige band met soms erg mooie liedjes, maar dit album vind ik een heel duidelijke uitschieter naar boven. Op de een of andere manier doet deze plaat me veel meer dan alle andere. Er is zelfs een tijdje geweest dat ik weken aan een stuk niks anders in mijn walkman had dan mijn bandje van Laid.

Misschien komt het door de zeer geslaagde productie van Brian Eno. Mijn favoriete James-nummer staat er in ieder geval op: Sometimes.

De tracks met de even nummers vind ik erg lekker: Sometimes, One of the Three, Five-O, de rest vind ik (vooralsnog) wat onevenwichtig.

Helemaal eens met starbright boy. Een enorme positieve uitschieter van een aller aardigst bandje.

Persoonlijk vond ik Seven hun beste album. Kan iemand mij trouwens uit de droom helpen: zijn de teksten van James nu juist hoog religieus of juist atheistisch?

1 van de beste albums van de jaren 90!

@Ben Post: Volgens mij staat James niet bekend als een reli-groep.

Even nummers?: One of the Three, Five- O ik zie alleen oneven nummers
heb de cd in bezit, maar het voorkantje doet me niet echt toe zetten om het te gaan luisteren, soort backstreet boys goes gypsie ofzo.
kan iemand mij overhalen

Nee, het zijn inderdaad de Backstreet Boys met Gypsie-invloeden.

Zet de plaat gerust eens aan, gezien je top 10 kun je dit erg leuk vinden (The Cure, Radiohead, Jeff Buckley, Sonic Youth, wellicht U2?), neem bijvboorbeeld Sometimes. Net als The Pogues (als in: rock met folk-invloeden) wordt er daar flink op akoestische gitaren geragt, maar waar The Pogues door de duivel bezeten lijken te zijn en de hel losbarst, opent voor James zich de hemel.

Die voorkant is vrij lelijk ja. Geeft een verkeerde indruk.

De teksten zijn denk ik atheistisch, maar er zitten wel veel Bijbelse symbolen in. Zo heb ik het idee dat One of the Three over Jezus of Judas gaat (of over Kurt Cobain, maar gezien het jaartal is dat niet logisch.), en ook Five-O en Sometinmes klinken erg religieus (bijna gospel-achtig).

Maar zeker weet ik het niet.

Nu eigenlijk wel:
In One of the Three:
You were one, one of the three -> Verwijst naar de drie-eenheid (God, Jezus, Heilige Geest)

I need proof before belief -> Verwijst naar de reactie van 'Ongelovige Thomas

Oh, well, you just knew theyd come for you
So it was suicide, suicide -> Jezus had kunnen vluchten, hij wist immers dat de Romeinen zouden komen, maar bleef.

Oh, well, its a shame you got so famous for a sacrifice -> Jezus heeft in de Westerse cultuur bekendheid verworven door een opoffering.

You sent forth your lamb to the slaughter -> Een bericht aan het adres van God, als in: ''Hoe kon je je eigen Zoon opofferen?''

nou dit gaat veel verder dan mijn vooroordelen die ik over het voorkantje had.
toch maar eens opzetten dan

One of the three is het nummer waardoor ik eraan ging twijfelen. Dat kan zeker als atheistisch worden uitgelegd. Hoewel het er inderdaad wel heel dik boven op ligt dat het een religieus liedje is. 1 van de drie kan ook slaan op de drie gekruisigde, maar de uitleg van Reint lijkt me nog plausibeler.

"In het boekje staat nog bij deze song: are these the odds for redemption of is this the number of the professional victim?"
Ook niet echt een devote uitspraak

Het nummer Seven van Seven was voor mij altijd de reden om aan te nemen dat ze gelovig zijn (of in ieder geval de tekstschrijver). Daar ligt het er ook redelijk dik op vind ik.

De band is zeker niet gelovig en het nummer One of the Three gaat over de 3 engelsen die indertijd ontvoerd waren in Libanon en als ik het goed heb was daar een priester/pastoor bij.
Terry Waite
Brian Keenan
John McCarthy

Voor mij persoonlijk is dit de beste plaat van James.
Overigens vind ik de band erg onderschat in Nederland en hebben ze nog wel meer goede platen gemaakt ( o.a Seven, Gold Mother,Hey Ma ).
Favorieten van dit album zijn voor mij de rustige ingetogen nummers zoals de opener Out To Get You, Five-O,Lullaby, One Of The Three & P.S.
Prachtplaat.

Met Brian Eno aan de teugels maakte James een van de mooiste albums ooit. Ingetogen, onheilspellend, maar ook sfeervol en breekbaar. Klasse had James altijd al. Indringende teksten en een passievolle zanger, maar in de studio nogal eens verzopen in pompeuse pathos en gejaagde overproductie. Helaas ook het mankement van de opvolgers. Al doet 'Pleased to meet you' bij vlagen de sfeer van 'Laid' herleven.

Brliljante popsongs, zoals het titelnummer, maar ook nummers die langs me heen gaan

13 nummers, 55 minuten. De cd-mogelijkheden om meer muziek te herbergen dan de ong 45 minuten op een lp doet dit album de das om.

Dit album bevat een knaller (Laid), een stuk of zes goede songs (Sometimes, One of the Three, Say Something, Five-O, P.S. ), aangevuld met prima albumnummers (Out to Get You, Knuckle Too Far, Dream Thrum, Everybody Knows) en, in mijn ogen, drie overbodige nummers die het album te lang maken. (De laatste vier nummers exc Laid)


Dit had het onbetwiste topalbum moeten zijn van James waarmee ze van de naam 'aardig bandje' af hadden kunnen komen.

Pik je van elk James album de beste nummers dan luister ik liever naar James dan naar Blur, Pulp en zelfs Oasis. James verdient een betere status, een hele fijne band.

Gister plaatste de band een fantastische live versie van P.S. op facebook opgenomen tijdens de huidige tour. Dat is dan gelijk weer iets om naar uit te kijken!

Live in Amsterdam

James - Out To Get You @ Melkweg

James Sometimes @ Melkweg

Wat is Laid toch ook een prachtige album, en Dream Thrum is één van de mooiste James nummers.

tim is a great lad

Prachtplaat. Het gemiddelde mag best de magische 4.0 aantikken.

Hartstikke tof album ja. Sometimes is sowieso een masterpiece maar de hele plaat staat als een huis.
Inhoudelijk ook krachtig met eenzelfde overtuiging die veel bekender bands in het genre zoals, ik noem maar wat, REM en Manic Street Preachers, ook brengen.

4,5 lijkt me eerlijk zat.

Halfje erbij want wat blijft dit een bloedmooi album.
Deze plaat heeft de band nooit meer overtroffen.

Er wordt inmiddels al aardig getikt

Ja, ik had er ook onlangs een halfje bij opgegooid. Deze had wat meer groeitijd nodig dan de andere Jamesalbums uit deze periode.