James - Laid (1993)
mijn stem
79 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Mercury
-
Out to Get You (4:28)
-
Sometimes (Lester Piggott) (5:10)
-
Dream Thrum (4:48)
-
One of the Three (4:08)
-
Say Something (3:27)
-
Five-O (5:26)
-
P.S. (5:05)
-
Everybody Knows (3:28)
-
Knuckle Too Far (4:40)
-
Low Low Low (2:52)
-
Laid (2:37)
-
Lullaby (3:50)
-
Skindiving (5:44)
-
America [Live in the U.S. 9/92] * (3:02)
-
Building a Charge * (4:34)
-
Wah Wah Kits * (3:32)
-
The Lake * (5:24)
-
Seconds Away * (2:34)
-
Say Something [New Version] * (4:12)
-
Jam J * (3:35)
-
Assassin * (1:59)
-
Laid [BBC Session 27/9/93] * (2:22)
-
Five-O [BBC Session 27/9/93] * (5:35)
-
Sometimes [BBC Session 27/9/93] * (4:23)
-
Say Something [BBC Session 27/9/93] * (3:28)
-
Low Low Low [BBC Session 27/9/93] * (2:45)
-
Tomorrow [BBC Session 27/9/93] * (2:25)
-
Dream Thrum [Rehearsal Demo] * (4:13)
-
You Were Born [Take 1] * (5:15)
-
Bruce Jam 1 [Mix 1] * (6:07)
-
Carousel [Rehearsal Demo] * (3:51)
-
Falsetto * (4:09)
toon 19 bonustracks
totale tijdsduur:
55:43
(2:09:08)
0
geplaatst: 15 juni 2008, 20:30 uur
Nee, het zijn inderdaad de Backstreet Boys met Gypsie-invloeden. 
Zet de plaat gerust eens aan, gezien je top 10 kun je dit erg leuk vinden (The Cure, Radiohead, Jeff Buckley, Sonic Youth, wellicht U2?), neem bijvboorbeeld Sometimes. Net als The Pogues (als in: rock met folk-invloeden) wordt er daar flink op akoestische gitaren geragt, maar waar The Pogues door de duivel bezeten lijken te zijn en de hel losbarst, opent voor James zich de hemel.
Die voorkant is vrij lelijk ja. Geeft een verkeerde indruk.
Zet de plaat gerust eens aan, gezien je top 10 kun je dit erg leuk vinden (The Cure, Radiohead, Jeff Buckley, Sonic Youth, wellicht U2?), neem bijvboorbeeld Sometimes. Net als The Pogues (als in: rock met folk-invloeden) wordt er daar flink op akoestische gitaren geragt, maar waar The Pogues door de duivel bezeten lijken te zijn en de hel losbarst, opent voor James zich de hemel.
Die voorkant is vrij lelijk ja. Geeft een verkeerde indruk.
0
geplaatst: 5 mei 2010, 13:03 uur
Met Brian Eno aan de teugels maakte James een van de mooiste albums ooit. Ingetogen, onheilspellend, maar ook sfeervol en breekbaar. Klasse had James altijd al. Indringende teksten en een passievolle zanger, maar in de studio nogal eens verzopen in pompeuse pathos en gejaagde overproductie. Helaas ook het mankement van de opvolgers. Al doet 'Pleased to meet you' bij vlagen de sfeer van 'Laid' herleven.
* denotes required fields.
* denotes required fields.