Echt, deze cd is weer waanzinnig goed, vooral na een paar luisterbeurten! Zo heerlijk divers en idd, zoals Alexepex al zegt; te kort. Maar ja, wellicht is dat ook wel de kracht van dit album. Nu al(!) een kandidaat voor de nummer 1 positie van 2013.
Gisteren slechts de 1e 2 nummers gehoord. Heel erg lekker hakte dat er in zeg. Als de rest net zo goed is (en als ik zo lees dan is dat zo) dan komt hier een hele hoge score aan.
Ze flikken het toch maar mooi, deze italianen hebben een prachtige opvolger van het ook al niet misselijke Phlegethon in elkaar gedraaid. De band komt duidelijk meer overwogen of volwassener uit de speakers. Alles klinkt goed overdacht en professioneel. De invloeden van verschillende smaken uit de prog metal klinken nog wel door in de verschillende songs. De opening gaat naar Dream Theater; het slot naar Pain of Salvation. Halverwege doet het energieke The Drowning Line Porcupine Tree in de mixer. Soms dus niet heel origineel, deze zanger trekt de band wel door richting de top van het genre.
Prima progressieve rock uit Italië, met een mooie balans tussen ingetogen stukken en steviger werk. Ik moet wel zeggen dat de stevige stukken interessanter zijn dan de rustige passages, maar nergens wordt dit vervelend. De zanger is niet geweldig maar acceptabel; de muzikale omlijsting is in ieder geval vakkundig genoeg om eventuele tekortkomingen qua zang het hoofd te bieden. Er gebeurt tevens genoeg binnen de songs, met veel variatie en tempowisselingen, zodat je je als luisteraar niet hoeft te vervelen. Voor mij een aangename kennismaking met deze band, al blijkt dit reeds hun vijfde album te zijn.