Anna von Hausswolff - Ceremony (2012)
mijn stem
119 stemmen
Zweden
Rock
Label: Kning
-
Epitaph of Theodor (5:25)
-
Deathbed (8:39)
-
Mountains Crave (3:35)
-
Goodbye (6:17)
-
Red Sun (3:18)
-
Epitaph of Daniel (3:11)
-
No Body (2:34)
-
Liturgy of Light (5:01)
-
Harmonica (4:22)
-
Ocean (5:45)
-
Sova (3:24)
-
Funeral for My Future Children (4:43)
-
Sun Rise (4:52)
1
geplaatst: 13 januari 2013, 00:16 uur
Een lang, donker en duister intro van ruim 5 minuten is de opmaat voor het tweede album van Anna von Hausswolff.
Wat dat aan gaat is de hoes al perfect gekozen (mede door het feit dat er regelmatig een kerkorgel terugkeert op Ceremony).
Haar krachtige stem horen we ook niet gelijk in het tweede nummer Deathbed; ze laat 4 minuten op zich wachten na een soort Sigur Rós-achtig meeslepend muzikaal intro.
Wat is dat toch in de noordelijke landen?
Ceremony is één grote brok emotie van het zwaardere soort. Anna schuwt de grote gebaren niet maar weet kitsch te vermijden. Haar stem is een opvallend wapen en kan vergeleken worden met Kate Bush maar dan meer de manier waarop ze het weet in te zetten.
Triomfantelijk beweegt von Hausswolff door ruim een uur prachtige songs.
Aanvankelijk is dit album aan me voorbij gegaan en dat beschouw ik nu als een groot gemis want Ceremony is een stap voorwaarts en belooft wat voor de toekomst als ze deze lijn weet voort te zetten.
Deze donkere trip is uitermate geschikt voor deze donkere winterdagen.
Schitterend album die helaas aan velen voorbij is gegaan waardoor het de eindlijstjes gemist heeft inclusief de mijne. Opvallende keuze voor de singles ook.
Mag ik daarom het volgende met terugwerkende kracht doen:
Wat dat aan gaat is de hoes al perfect gekozen (mede door het feit dat er regelmatig een kerkorgel terugkeert op Ceremony).
Haar krachtige stem horen we ook niet gelijk in het tweede nummer Deathbed; ze laat 4 minuten op zich wachten na een soort Sigur Rós-achtig meeslepend muzikaal intro.
Wat is dat toch in de noordelijke landen?
Ceremony is één grote brok emotie van het zwaardere soort. Anna schuwt de grote gebaren niet maar weet kitsch te vermijden. Haar stem is een opvallend wapen en kan vergeleken worden met Kate Bush maar dan meer de manier waarop ze het weet in te zetten.
Triomfantelijk beweegt von Hausswolff door ruim een uur prachtige songs.
Aanvankelijk is dit album aan me voorbij gegaan en dat beschouw ik nu als een groot gemis want Ceremony is een stap voorwaarts en belooft wat voor de toekomst als ze deze lijn weet voort te zetten.
Deze donkere trip is uitermate geschikt voor deze donkere winterdagen.
Schitterend album die helaas aan velen voorbij is gegaan waardoor het de eindlijstjes gemist heeft inclusief de mijne. Opvallende keuze voor de singles ook.
Mag ik daarom het volgende met terugwerkende kracht doen:
* denotes required fields.