Nazareth - The Fool Circle (1981)
mijn stem
13 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: A&M
-
Dressed to Kill (3:34)
-
Another Year (3:32)
-
Moonlight Eyes (3:35)
-
Pop the Silo (3:20)
-
Let Me Be Your Leader (3:53)
-
We Are the People (3:36)
-
Every Young Man's Dream (3:19)
-
Little Part of You (3:33)
-
Cocaine [Live] (4:37)
-
Victoria [Live] (3:31)
Links
Last.fm
1
geplaatst: 12 september 2012, 20:08 uur
Even voor de duidelijkheid:
Nazareth is (want ze bestaan nog steeds) een Schotse groep die in het begin van hun carriere
stevige bluesy hardrock maakte, hierbij geholpen door de soulvolle schuurpapieren stem van Manny Charlton.
Met redelijk wat succes ook in de jaren 70. De Everly Brothers-cover Love Hurts werd in 1976 nummer 1 in de Top 40.
Vanaf 1976 (ingezet met het album Playin' The Game) werd het echter steeds slechter. De hardrock ging eruit en aangekomen bij dit album hielden we alleen nog maar wat zouteloze pop en rockdeuntjes over en is ook van de schreeuwende Manny Charlton niets meer over.
Waarschijnlijk is dit dan ook het dieptepunt in hun oeuvre.
Tot zover het slechte nieuws. Het goede nieuws is dat Moonlight Mile toch wel een mooie ballad is en Pop The Silo een klein beetje van de oude glorie doet herleven.
Verrassend is ook nog de live uitgevoerde cover van Cocaine, waar een heel eigen draai aan wordt gegeven. In het jeugdliefde-liedje Victoria (ook live) horen we nog even Good Vibrations voorbij komen.
Veel meer is hier niet over te melden, behalve de inderdaad prachtige hoes.
Ook niet echt spetterend geproduceerd.
De rest wat ik van ze heb, staat inmiddels ook onder.
Op vinyl.
Nazareth is (want ze bestaan nog steeds) een Schotse groep die in het begin van hun carriere
stevige bluesy hardrock maakte, hierbij geholpen door de soulvolle schuurpapieren stem van Manny Charlton.
Met redelijk wat succes ook in de jaren 70. De Everly Brothers-cover Love Hurts werd in 1976 nummer 1 in de Top 40.
Vanaf 1976 (ingezet met het album Playin' The Game) werd het echter steeds slechter. De hardrock ging eruit en aangekomen bij dit album hielden we alleen nog maar wat zouteloze pop en rockdeuntjes over en is ook van de schreeuwende Manny Charlton niets meer over.
Waarschijnlijk is dit dan ook het dieptepunt in hun oeuvre.
Tot zover het slechte nieuws. Het goede nieuws is dat Moonlight Mile toch wel een mooie ballad is en Pop The Silo een klein beetje van de oude glorie doet herleven.
Verrassend is ook nog de live uitgevoerde cover van Cocaine, waar een heel eigen draai aan wordt gegeven. In het jeugdliefde-liedje Victoria (ook live) horen we nog even Good Vibrations voorbij komen.
Veel meer is hier niet over te melden, behalve de inderdaad prachtige hoes.
Ook niet echt spetterend geproduceerd.
De rest wat ik van ze heb, staat inmiddels ook onder.
Op vinyl.
* denotes required fields.
* denotes required fields.