Texas - Southside (1989)

Heerlijk relaxte muziek met een mooie 'galm'-klank. Ik weet niet precies hoe ik het moet omschrijven.
Ik vind dit typische avond/nachtmuziek. Deze muziek hoor(de) ik vaak voor concerten. Prima om het publiek in een prettige stemming te brengen. Vooralsnog 4 sterren.

Leuk plaatje, vooral als je je in de auto op een verlaten weg bevindt en helemaal kunt wegdromen. Nummers als I Don't Want A Lover, Everyday Now en mijn persoonlijke favoriet Thrill Has Gone zijn zeer de moeite waard. Jammer dat Texas dit plaatje nooit meer heeft kunnen evenaren.

Helemaal mee eens. Dit is een heerlijk album en ik vond het destijds een groep die nog veel meer beloofde. Dat is er helaas nooit uitgekomen.

Hoogtepunten: Everyday now en Thrill has gone.

Ik zie dit als hun hoogtepunt... Zo'n cdtje wat je eens per jaar nog eens opzet en waar je dan toch van denkt.....nie slecht!!

waarna hij weer voor een jaartje stof mag vergaren.

Het album had ik vroeger op tape. Ik vond het blijkbaar niet goed genoeg (in mijn herinnering) om 'm ooit op cd aan te schaffen. Op een verzamelaar (18 grooves from the wild side) staat hun nummer Prayer for me. Wat een fantastisch nummer. Mooie zang en een lekker melancholische twang-gitaar. Op hun greatest hits cd staat dit nummer in een soort remix... wat een vreselijke verkrachting.

Vind deze CD wat ondergewaardeerd. Ongetwijfeld de beste CD van de groep, met een heel eigen sound in die tijd. I don't want a lover is een echte hit, maar beste nummers vind ik persoonlijk Everyday now en vooral Prayer for you. Haal de CD regelmatig eens boven als ik lange afstanden moet rijden en vind hem nog steeds heel goed.

Zeker de beste CD van deze band, vervolgens werd het elke volgende CD minder.
En waarom is dit dan hun mooiste album??
Omdat ze hier nog klonken als een lekker gitaarbandje.Ally Mc Erlaine is een goede gitarist die hier zijn kunstje nog mag doen. Vooral die slide gitaar bij I Don't Want A Lover doet het goed. Helaas verdwijnt zijn aandeel bij de volgende commerciele albums.
Verder is natuurlijk Prayer For You erg prettig om naar te luisteren. Sharleen is een goede zangeres, en dat laat ze hier ook op horen.

Dat vind ik eerder van toepassing op Rick's Road. Afgaande op de 'sound' van dit album dacht ik eigenlijk dat hij later was verschenen dan Rick's Road maar dat blijkt toch eerder een gevolg te zijn van het feit dat ik Rick's road veel eerder en vaker heb gehoord. Ik ben nu verder ge-evolueerd ben en kan dit soort muziek niet meer smaken.

Mooie sfeervolle plaat, die door de aparte stem van Sharleen Spiteri een eigen geluid heeft.
Destijds op Pinkpop gezien, toen het nog een leuk eendagsfeest was.
I don't want a lover/Tell me Why/Everyday now en Prayer for you zijn m.i de mooiste nummers van dit album.
Laatst nog de lp gedraaid, met kraakjes en tikjes. Brengt me weer even bijna twintig jaar terug. Leuk voor zo nu en dan weer eens op te zetten.
Na dit album kon Texas me echter meer weinig boeien.

Een band die op deze plaat nog niet de juiste toon kon vinden. Dat ging hem met latere platen beter af

Ik ben juist van mening dat deze band de kwaliteit van dit album nooit meer heeft kunnen evenaren.

Een topCD die de groep in begin 90-er jaren succesvol langs de festivals bracht. Een gode gitaarband met een stevige vrouwenstem. De band is helaas niet gegroeid.
Een beetje vergelijkbaar met een band als Lone Justice, waarvan ook de zangeres (Maria McKee) het nog een tijdje in het Sky Radio-achtige sfeer heeft volgehouden. Een mooie herinnering!

In mijn ijver om mijn collectie zo groot mogelijk te laten worden, moest ook deze CD er aan geloven in mijn jeugd. Beetje 13 in een dozijn verhaal. Niet slecht hoor, maar het blijft niet echt hangen.

Wat mij betreft de absolute topper van deze band! Opvolger Mother's heaven heeft ook nog zo z'n momenten maar haalt het toch niet bij deze vergeleken. Om eerlijk te zijn; er staat op dit album geen enkel slecht nummer. Misschien hier en daar een wat minder nummer. Denk aan Southside, Fool for love en One choice. En terwijl ik dit typ bedenk ik me dat ook deze niet eens minde zijn. De overige nummers zijn alleen zo achterlijk goed!

Ik blijf bij mijn stelling dat het een beetje doorsnee is allemaal, de nummers die jij noemt kunnen mij ook het meest bekoren, samen met de bekende singles. Maar het was niet terecht van mij om slechts 2 sterren toe te kennen, want het is alleszins acceptabele radiopop. Lekker om naar te luisteren, maar het spettert nergens. Wel een ster omhoog, want voldoende is het wel.

Slappe hap, maar vol goede bedoelingen. later blijkt men de ideeen beter te kunnen uitwerken, het latere werk klinkt in ieder geval volwassen.

Nee hoor, mooie plaat dit en een fantastisch debuut.
Die 24 jaar later (mijn hemel, 24 jaar!) nog steeds heerlijk fris klinkt.
Bescheiden en organisch geproduceerd, zonder typische jaren 80 syndrums en andere blikkerigheden.
Mooi akoestisch en slide gitaarwerk en de warme stem van Sharleen Spiteri, die er ook nog eens keer geweldig uitzag .
Sfeervolle, overwegend rustige gitaarpop met af en toe wat folky inslagen.
Prayer For You blijft een schitterend nummer en het beste van de plaat.
Ook goed zijn Thrill Has Gone, Everyday Now, Faith, I Don't Want A Lover en Fool For Love.
Maar eigenlijk geen inzakkers, al zou ik het korte instrumentaaltje Southside er niet zomaar ergens tussen gezet hebben.
Prayer For You haalde een 23e plaats in februari 1990 en I Don't Want A Lover haalde de tipparade.

Deze CD heb ik ooit voor mijn verjaardag gekregen (nog steeds bedankt Marco).
Ik zal me ook weer eens aan de paar andere wagen, die ik nog van ze heb.
Voor mij is deze nog steeds 4 sterren waard.

Met Texas heb ik altijd een beetje een haat/liefde-verhouding gehad. Hun latere albums vind ik over het algemeen erg matig, ondanks dat ik altijd wel een zwak heb gehad voor zangeres Sharleen Spiteri.

Hier klinkt de band nog fris en eigentijds. Southside is een plaat vol met sprankelende gitaarrock, met hier en daar een scheutje folk en americana. Het is een album dat me doet denken aan vakanties in Zuid-Frankrijk, al rijdend langs wijngaarden en verlaten dorpjes op zwoele zomeravonden.

Dit album kent weinig zwakke momenten. In positieve zin vallen voor mij vooral het rocky Thrill Has Gone, het melancholische Everyday Now en de sterke opener I Don’t Want a Lover op. Die laatste song werd nog een redelijke hit in het Verenigd Koninkrijk. Een leuk album om zo’n paar keer per jaar op te zetten: 3,5*.

De eerste 3 cd's van Texas vind ik nog steeds het beste wat ze hebben uitgebracht.
De stem van zangeres Sharleen Spiteri en het gitaarspel van Ally McErlaine gaf de band het net wat extra's.
De wat bluesy sound heeft na hun derde album plaats gemaakt voor een poppy-achtige sound.
Heeft hun veel hits gebracht, maar helaas niet mijn smaak.

Ik kijk er ook zo tegenaan. Ik heb nog wel enkele latere albums van de band, inclusief een verzamelaar, maar na verloop van tijd werd het me toch te poppy allemaal. Ik zou er niet de radio voor uitzetten als Texas langskwam, maar hun latere werk raakt me toch veel minder dan deze eersteling. Hier klonk de band fris en veelbelovend, met een mix van poprock, blues en americana.

I don't want a lover - ook veel gedraaid op de Nederlandse radio, maar nooit een echte hit geworden, in tegenstelling tot Prayer for you - zette mij destijds op hun spoor. Samen met het fraaie Everyday now is dat hier het beste nummer. Per saldo vind ik dit uiteindelijk hun beste album, denk ik, al ken ik niet alles van het latere werk.

Door de posts deze morgen weer eens opgezet en het knalt weer lekker er uit.
Damn.. 3,5 ster is wat mager... 4,5 past absoluut beter, heerlijk

Ze komen 21 december (Amsterdam ) en 22 december (Groningen) naar Nederland.
Ze gaan in het kader van 30th anniversary tour of southside deze gehele album spelen aangevuld met hun hits.
Ik heb de band voor eerst live gezien in het voorprogramma van Bryan Adams gezien, toen was hun debutalbum net uitgekomen. Een tijd geleden.....

Zowel de vocalen als de muzikale omlijsting geven dit album een melancholische sfeer.

Bedankt voor de tip! Zeker één om in de gaten te houden. Enne, geweldige package was dat destijds met Bryan Adams zeg! Had ik graag willen zien maar helaas...

1989 was voor mij een bijzonder ( muziek) jaar.
Sterke albums van The Cure, Simple Minds, Deacon Blue, Neil Young en Lou Reed kwamen dat jaar uit.
Albums die me nog steeds dierbaar zijn.
Maar ook het debuut van de Schotse band Texas die met deze plaat bij mij bijzonder in de smaak viel.
Vooral het karakteristieke gitaargeluid spreekt me nog steeds aan.
Fijne popplaat met I Don’t Want A Lover, Everyday Now en afsluiter Future Is Promises als hoogtepunten.

Ja dit blijft een pracht plaat! Laatst weer eens geluisterd. Eigenlijk van begin tot eind geen zwak moment te bekennen. Met inderdaad dat typische gitaargeluid. Doet af en toe erg denken aan U2. Niet zozeer qua spel of techniek maar meer qua sound. Maar ook de drums klinken heerlijk. Lekker fris, strak en helder. De stem van zangeres Sharleen Spiteri maakt het totaalplaatje wat mij betreft helemaal 'af'. Ik verhoog naar de volle mep.

Heerlijk debuut wat ik nog regelmatig voorbij laat komen.
Minder pop gericht dan hun latere werk . Goede songs , goede instrumentatie . Prima stem ,
Helemaal niks mis mee, misschien wat ondergewaardeerd destijds in Nederland .
Dat zetten we nu recht. 4 en halve ster .