0
geplaatst: 5 mei 2025, 14:27 uur
Afgelopen week was ik onder de indruk van het gitaarwerk van Tracy G op album Subhuman (2021) van de groep Gale Force. Hij werd in 1993 bekend als snarenman bij Dio, maar dit WWIII van de gelijknamige groep uit Los Angeles verscheen in 1990.
In die groep ook de voormalige ritmesectie van Dio: bassist Jimmy Bain (tevens ex-Rainbow) en drummer Vinny Appice (tevens ex-Black Sabbath). Ze zouden terugkeren bij zowel Dio (Bain en Appice) als Black Sabbath (Appice).
Een vriend van me had vroeger een tweetal demo's van The Warning uit de jaren '80, waar ik de naam van Tracy G voor het eerst tegenkwam. Vond er dit artikeltje over, dat ook vertelt over G's werk ná Dio.
Met de namen Bain en Appice is het extra vreemd dat dit album zo obscuur is gebleven, ook vanwege de zangcapaciteiten van zanger Mandy Lion, alias van Duitser Matthias Worch. Je kunt je zó voorstellen dat WWIII in 1990 in het voorprogramma van Priest tourde ten tijde van Painkiller, maar dat is slechts fantasie: de groep ging ondanks dit redelijke album spoedig kopje onder.
Tracy Grijalva wilde nogal eens bijzondere geluiden uit zijn instrument toveren, vergelijkbaar met wat Eddie Van Halen deed in Poundcake (1991). Hoor maar eens de intro's van opener Time for Terror en Love at First Bite, waar hij lekker losgaat. Daarbij soleert hij onvoorspelbaar met soms bonkige wendingen, die me enorm goed bevallen, zoals in het midtempo Atomic Sex Appeal.
Lion heeft een rauwe strot en zingt lekker vrijuit. De man kan zowel hoog krijsen, getuige Love You to Death en het slot van Drive You Crazy, als uit zijn tenen grommen.
WWIII's metal ligt eveneens in het straatje van het Dio van Strange Highways, waar G hierna zou opduiken. De nummers zijn heavy, maar gaan na vaker draaien vervelen, zoals bij Love at First Bite. Gaandeweg verslapt mijn aandacht. Zijstapjes zijn de twee covers: het instrumentale Over the Rainbow en van T-Rex Children of the Revolution met daarin een kinderkoor.
Een carrière kwam niet van de grond. Appice vertrok en werd vervangen door eerst James Kottak (later bij de Scorpions) en vervolgens door Mikkey Dee, die daarna naar Motörhead zou vertrekken. Onenigheid met het platenlabel over het imago leidde er namelijk toe dat Lion de stekker eruit trok.
Hij vervolgde met de groep Wicked Alliance met daarin Jake E. Lee van voorheen de groep van Ozzy Osbourne; verder dan een demo kwam dat niet.
In 2002 keerde Lion terug met een verder nieuwe bezetting van WWIII op album When God Turned Away. In 2008 kwam WWIII nog eens bij elkaar voor een optreden met zowel Bain als Appice.
WWIII staat niet op mijn streamingplatform, wél op YouTube, waar het geluid wel erg gecomprimeerd klinkt.
In die groep ook de voormalige ritmesectie van Dio: bassist Jimmy Bain (tevens ex-Rainbow) en drummer Vinny Appice (tevens ex-Black Sabbath). Ze zouden terugkeren bij zowel Dio (Bain en Appice) als Black Sabbath (Appice).
Een vriend van me had vroeger een tweetal demo's van The Warning uit de jaren '80, waar ik de naam van Tracy G voor het eerst tegenkwam. Vond er dit artikeltje over, dat ook vertelt over G's werk ná Dio.
Met de namen Bain en Appice is het extra vreemd dat dit album zo obscuur is gebleven, ook vanwege de zangcapaciteiten van zanger Mandy Lion, alias van Duitser Matthias Worch. Je kunt je zó voorstellen dat WWIII in 1990 in het voorprogramma van Priest tourde ten tijde van Painkiller, maar dat is slechts fantasie: de groep ging ondanks dit redelijke album spoedig kopje onder.
Tracy Grijalva wilde nogal eens bijzondere geluiden uit zijn instrument toveren, vergelijkbaar met wat Eddie Van Halen deed in Poundcake (1991). Hoor maar eens de intro's van opener Time for Terror en Love at First Bite, waar hij lekker losgaat. Daarbij soleert hij onvoorspelbaar met soms bonkige wendingen, die me enorm goed bevallen, zoals in het midtempo Atomic Sex Appeal.
Lion heeft een rauwe strot en zingt lekker vrijuit. De man kan zowel hoog krijsen, getuige Love You to Death en het slot van Drive You Crazy, als uit zijn tenen grommen.
WWIII's metal ligt eveneens in het straatje van het Dio van Strange Highways, waar G hierna zou opduiken. De nummers zijn heavy, maar gaan na vaker draaien vervelen, zoals bij Love at First Bite. Gaandeweg verslapt mijn aandacht. Zijstapjes zijn de twee covers: het instrumentale Over the Rainbow en van T-Rex Children of the Revolution met daarin een kinderkoor.
Een carrière kwam niet van de grond. Appice vertrok en werd vervangen door eerst James Kottak (later bij de Scorpions) en vervolgens door Mikkey Dee, die daarna naar Motörhead zou vertrekken. Onenigheid met het platenlabel over het imago leidde er namelijk toe dat Lion de stekker eruit trok.
Hij vervolgde met de groep Wicked Alliance met daarin Jake E. Lee van voorheen de groep van Ozzy Osbourne; verder dan een demo kwam dat niet.
In 2002 keerde Lion terug met een verder nieuwe bezetting van WWIII op album When God Turned Away. In 2008 kwam WWIII nog eens bij elkaar voor een optreden met zowel Bain als Appice.
WWIII staat niet op mijn streamingplatform, wél op YouTube, waar het geluid wel erg gecomprimeerd klinkt.
* denotes required fields.
* denotes required fields.