Popol Vuh - In den Gärten Pharaos (1971)

Geen lichte kost, dit. Dit is een van de eerste albums die op iedere zijde één enkel nummer bevat en ook één van de eerste die werden opgenomen in een kathedraal. Twee kolossale tracks van 20 minuten. De eerste, het titelnummer, is een ambient nummer in 4 delen. Geen lichte kost, zeg ik, want het is een nummer zonder melodisch centrum of ritmisch fundament, en dat is iets waar onze oortjes maar moeilijk aan kunnen wennen. Door deze aanpak vervaagt het idee van tijd.
Oosterse invloeden zijn goed hoorbaar in deze spirituele, mysterieuze melange van electronische en akoestische instrumenten.

Het tweede nummer is één lange orgeldrone, een kolossaal 'om', vergezeld van wilde percussie. De steeds weer herhaalde tonen van het orgel zijn zo dreigend en apocalyptisch dat je je echt voelt alsof je naar de soundtrack van het einde van de wereld aan het luisteren bent. Een unieke ervaring. 4/5