Mötley Crüe - Too Fast for Love (1981)

Fantastisch debuutalbum van deze Glam-metallers. Samen met Shout at the Devil hun beste werk.

Nou, fantastisch? Ik vind het soms nogal als een garage-demo klinken en de heren zelf ook als ik het niet mis heb. Dat doet overigens niets af aan de gaafheid van tracks als Live Wire en Take me to the Top.

Wat ze aan virtuositeit missen maken ze aan hardheid helemaal goed, retestrakke tracks die ook nog wel eens aan diversiteit missen, goed voor de wilde nacht of, inderdaad James: de garage.

Het enige Mötley Crüe album die ik echt goed vind. Heb het altijd een middelmatig bandje gevonden en dan met name de stem van Vince Neil gaat er bij mij maar met moeite in.

Maar op deze plaat staan tenminste nog echte hardrockers als Piece of Your Action, Live Wire en Too Fast for Love.

Vince Neil moest/moet niet bepaald van zijn talent hebben. Ook de andere bandleden waren nou niet zo onder de indruk van zijn zangcapaciteiten. Maar daarom werd ook niet in the Crüe opgenomen

Voor openbarende uitspraken verwijs ik naar de autobiografie The Dirt.

Blegh, dit vind ik dan helemaal niks, het klinkt als een demo-opname van 1 of ander flutbandje zonder talent.
Enige nummer dat ik wel kan pruimen is Live Wire.

Ik heb Motley Crue altijd genegeerd, maar dit vind dit ik toch wel een aardig album.
Ok, de zang is af en toe tenekrommend, maar er staat best puik gitaarwerk.
Ik vind verder de geluidskwaliteit best goed en het klinkt allemaal lekker heavy en transparant.

Oke, na een hele tijd niet beluisterd te hebben, klinkt het opeens wel lekker. Misschien iets aan m'n oren.

Vince Neil is altijd de zwakke schakel van de band geweest. Toch geeft zijn branie achtige stemgeluid precies de juiste dosis Jack Daniel's aan de rellerige uitstraling van de band.
De nummers zijn uitstekend en klinken nog niet zo gladjes als op latere albums. Vooral opener Live Wire kent een furieuze drive.

supervette muziek, waardeloze zanger eigenlijk, al valt dat op sommige nummers wel mee, zoals Live Wire.

Eens. Bij albums als Dr. Feelgood of Shout at the Devil is het wel oke om aan te horen trouwens.

klopt, alleen net bij de titeltrack van Shout At The Devil vind ik de zang nou juist zo waardeloos

Het is meer het totaal plaatje wat door Neil compleet gemaakt wordt. Hij natuurlijk ook geen heel erg slechte zanger, maar gewoon heel middelmatig. Echter hij compenseert een hoop door zijn attitude, en dat is bij een glam band minstens zo belangrijk als kwaliteiten.

Wat een debuut!! Maar weinig bands kunnen zeggen dat ze zo'n overdonderend debuut op hun naam hebben staan. De produktie is natuurlijk niet je van het maar dat siert dit album toch ook wel vind ik. Nog lekker enthousiast en gedreven (het woord onschuldig valt niet te gebruiken bij deze band )
Tsja Vince Neil hoort nou eenmaal bij deze band. Persoonlijk kan vind ik zijn zang prima passen bij de muziek en stoort het mij allerminst. Live is het (soms) een ander verhaal maar om eerlijk te zijn; daar hebben véél meer zangers last van!

De productie is niet zoals het moet, maar er staan toch wel goede nrs op, geen slecht debuut, de opvolger is toch wat beter.

Hier ben ik het met eens

Een tijdje geleden heb ik ze allemaal goedkoop kunnen opkopen. Teminste ik geloof dat het ze het allemaal zijn. Op de laatste na die heb ik gewoon gekocht. En ik heb behoorlijk veel moeite gehad om ze in een keer uit te zitten. Maar ik heb door gezet . Live wire is het voor mij het bekendere sixx en co nummer.Eigelijk een lekker nummer niets mis mee. Come on and dance nee niet echt. Vooral dat refreintje pfffff. Een matige rif. Public enemy brrr waardeloos tjonge tjonge. Merry go round mmm niet slecht moet ik zeggen. Take me to the top ook al niet slecht hoewel die mars wel eens wat gevarieerder mag soleren. Piece of your action aardig naar mijn idee is die me wat te lang. Maar niet slecht. Starry eyes flut flut en nog eens flut. Too fast for love skippen die hap wat een zooi. On with the show Nou nee brrr wat een onzin. Aardig debuut niet meer niet minder

Da's dan wel weer grappig; u vraagt. Mars bediend!

Die solo van piece of your action zul je bedoelen? Da's inderdaad geen slechte zeker voor mars zijn kwaliteiten. Dat had ik eigelijk dan ook moeten vermelden. Zeg dude je bent wel scherp he. Ik vind het prima hoor.

Scherp als een mes!
En ja, die solo in Piece of your action bedoelde ik inderdaad.

Ik vind niks mis met de productie. Hij is wat droog en daardoor boet de plaat wat in, wat kracht betreft. Maar kom op, een opener als Live Wire maakt alles meer dan goed, toch?!?

Ik vind Vince Neil overigens uitstekend bij de band passen.

Toptalenten, wat zijn dat?!? Bekende zangers als Jim Morrison en Bono, daar heb ik pas moeite mee.

Deze vier criminelen horen bij elkaar, net als de line-up vh debuut van Guns n Roses...

Powerpop, glam metal, ballads.....de hoes lijkt verdacht veel op Sticky Fingers van the Stones.

Klinkt als een demo, vind de bonustracks ook prima klinken, al is het natuurlijk niet superhoogstaand, de opvolger was een stuk beter.

Als je deze naast Shout At The Devil legt, klinkt ie echt als een demo inderdaad. Productioneel is dit zwaar onder de maat, het klinkt heel allemaal blikkerig waardoor het nergens echt swingt.
En dan dat geram op een leeg fust bier wat af en toe langskomt...! Wie dat bedacht heeft snapt er niets van.

Typisch gevalletje van jammer....

3*

Er zijn volgens mij twee versies in omloop. De originele, in eigen beheer uitbrachte versie. Deze stamt uit 1981 (op het Leathür Records label) en de re-mix versie die door Electra op de markt werd gebracht in 1982.

Het origineel:

YouTube - Mötley Crüe - Live Wire [Leathur Mix]

De remix:

YouTube - Motley Crue - Live Wire

Wat Von Helsing zegt klopt als een bus! De in eigen beheer uitgebrachte is de meest aparte van de twee. In die zin dat hij het moeilijkst te vinden is en dus meer geld waard is. De Electra versie is echter veel beter te luisteren. Die zou ik niet als een soort van demo willen wegzetten...

Kom hier toch wel wat op terug. Ik blijf erbij dat hier meer uit te halen was geweest, maar de nummers op zich zijn toch wel erg lekker!

Halfje erbij!

Zeer matig debuutalbum van Motley Crue.
Er staan eigenlijk maar drie goede nummers op:
Public Enemy #1
Take me to the Top
Live Wire
De bonus nummers vind ik ook nog wel aardig, die hadden ze op het album moeten zetten.

Supervet demo-achtig debuutalbum van een rising star in de LA-scene. Die cowbell in de drums is echt geweldig. 1982. Er gebeurde van alles. 4,5 sterren. Oh Starry Eyes..

Tijd om een nieuwe marathon te starten aangezien mijn Judas Priest marathon op zijn einde loopt (moet ik nog één album van) en ik kan daarna natuurlijk niet zonder zitten, en Mötley Crüe heeft al heel lang op mijn lijstje gestaan, waarbij ik enige albums al wel kende en ook al wel wat nummers van deze groep. Zo was 'Take Me to the Top' toch een heerlijk nummer.

Maar, Mötley Crüe komt een beetje over als de band 'Twisted Sister' waarmee ik soms ook geen raad wist aangezien de nummers best eentonig kunnen klinken. Alhoewel Mötley Crüe nu al wel beter klinkt dan TS is dit album nergens echt sterk, en zul je het met een magere productie zo'n dertig minuten moeten doen. Qua zang had ik er niet veel moeite mee, het is even wennen maar dat doe je snel en dan luistert het albumpje toch wel lekker weg. Gitaarwerk was goed maar ik merkte dat dit soms niet lekker synchroon klonk en dat was jammer.

En dan zet Mötley Crüe toch een prima debuut album neer waar tegen je best U mag zeggen want sommige nummers, voornamelijk: 'Live Wire' en 'Take Me to the Top' klonken heerlijk, en de rest van het album mag er wezen al werd het nergens zo goed als de opgenoemde nummers.

Goed debuut. Ietsje minder dan Girls Girls Girls en Stout at the Devil

"Live Wire" daar ga ik toch altijd harder van rijden. Het hele album had ik nog niet beluisterd, maar na de Netflix film over deze boys, toch maar eens de sprong gewaagd. Vooroordelen zijn weg; prima debuut van deze gasten. Ben uiteindelijk toch een product van de jaren '80 en ik denk dat dit wel helpt bij het waarderen van deze sound.