Abyssal - Novit Enim Dominus Qui Sunt Eius (2013)

Donkere, groots opgezette black metal van aan de andere kant van de Noordzee is dit. De hoes is in dit geval wel zeer representatief voor de muziek. Ik heb 'm nu tweemaal beluisterd, en nog niet helemaal doorgrond, maar dit klinkt bij momenten erg sterk!

Inderdaad erg diepe en zware metal dit.

Oeh, wat is dit vet. Heerlijk sfeervolle Deathspell Omega-achtige riffs met een fantastische, diepe deathgrunt. Alleen jammer dat het veel te lang duurt, waardoor het er mijn aandacht niet zo lang kan bijhouden. Eens zien of het wat groeit, want dit lijkt wel een van de meest interessante extreme metalplaten van de laatste tijd.

Dit moet toch wel een van de saaiste platen zijn die ik in een lange tijd heb gehoord. Abyssal maakt sfeervolle duistere death metal met de nadruk op sfeervol. Ik heb namelijk het gevoel dat er meer op de sound en sfeer is gelet dan de nummers zelf.

De eerste twee nummers klinken veelbelovend maar daarna spelen ze heel de tijd dezelfde riffs en die grotgrunt van de zanger is op een gegeven moment niet meer indrukwekkend. Na 20 minuten wordt het extreem monotoon. Ik ga Denouement ook eens beluisteren, ik lees dat die beter en vooral gevarieerder is. The Last King is een lichtpuntje op deze plaat met zijn jazzy sectie, erg gaaf. Deze gaat een onvoldoende krijgen, hoe zwaar weet ik nog niet. Dit zit een beetje in hetzelfde straatje als Portal, maar dat vind ik een stuk interessanter.

Hier ben ik het niet mee eens, alleen al bij The Headless Serpent tel ik 18 verschillende stukjes, of passages, bij A Malthusian Epoch ook 18.
Misschien lijkt het monotoon omdat het soms nogal vaag klinkt en dat de verschillende stukjes dus hetzelfde lijken.
Bedankt trouwens voor de tip van Portal, zal ik eens tjekken.

Ik vind Portal veel te artificieel klinken in vergelijking met dit.

De oudere platen van Portal vind ik ook niks maar Vexovoid (de nieuwe plaat) is echt heel goed. Ten eerste heeft hij een veel betere productie en de nummers zijn gewoon sterker, het is iets minder chaotisch.

Volgens mij was het bennerd die me dit album tipte. Dat was een goede tip, want Novit Enim Dominus is me prima bevallen. De eerste paar keren moest ik hier even inkomen. Dan was het doorploeteren. Vooral de eerste 20 minuten van het album waren lastig om doorheen te komen. Na dat punt kwam ik plotseling in de sfeer van het album, en was het zomaar voorbij. Na die eerste paar moeizamere luisterbeurten is het album me gelukkig steeds meer gaan bevallen.

Het is een lange zit, en ik kan hier geen nummers in bekennen, maar als een lange donkere trip is dit een stuk uitstekende muziek. Een dikke mist opgetrokken door gitaren, die het geluid van de drums dempen. En dan die fijne diepe grunt erbij. Wat wil een mens nog meer.
Mijn enige kritiekpuntje zou zijn dat sommige nummers wel erg abrupt eindigen. Het kan aan bandcamp liggen, hoop ik. Daar heb ik het album tot nu toe geluisterd, maar ik vrees dat het bij het album hoort. Desondanks is het niet zo storend dat ik er een mindere waardering door op dit album ga plakken.