Bizar dat je tot 2025 moet wachten voordat dit album eens op CD verschijnt. Maar het is dan toch maar gebeurd. Ekseption gooit de klassieke stukken hier even overboord om een spatzuivere jazz-rock-plaat in elkaar te draaien. Nadat bandleider Rick van der Linden democratisch door zijn maten de laan werd uitgestuurd, kwam er ruimte voor een nieuwe wind. Nog wat moeizaam en wat geforceerd misschien op Bingo, maar hier in een vaarwater terecht gekomen waarin ook Focus zich thuis voelde. Mindmirror is een prachtig album.
De aftrap met Pick Up the Pieces van The Average White Band geeft de voorzet tot een een nieuwe stijl, met durf en energie. Bourree is schitterend, weliswaar toch weer een klassieker, maar geheel in eigen stijl neergezet. Tramontane doet er nog een schepje bovenop. Focus kon hier nog wat van opsteken!
Met Electric Swamp wordt de funk beproefd. Helemaal 1975. En dan horen we de stem van Ramses Shaffy in track 5. Wonderlijk is zijn gedicht. Kant 2 van de elpee, nu gewoon de laatste track van de CD, is het opnieuw geheel instrumentale Mindmirror. Blazers, gitaar, fluit, Hammond, energieke drums. Een spannende en dynamische compositie van Jan Vennik en toetsenist Hans Jansen. Ik denk hier aan Solution uit de beginjaren en opnieuw: Focus.
De band zonder Rick van der Linden. Veelal wordt dat gezien als een stuurloos gezelschap, zonder inspiratie. Dit album bewijst m.i. het tegendeel. Een geweldig resultaat. Dat het niet verkocht werd, ligt hier niet aan de muzikanten. Ze verdienden beter. Een ontdekking op CD. Na 50 jaar. Het zou tijd worden ...