Ekseption - Ekseption '89 (1989)

Ekseption kwam in 1989 nog een keer terug in originele bezetting, dus mét toetsenist Rick van der Linden.

Weinig verrassend werden de oude successen nogmaals in een nieuw (synthesizer-) jasje gestoken. De nieuwe versies halen het niet bij de originele uitvoeringen, hoewel The Fifth dicht in de buurt komt.

Succes bleef uit. De band hield het na het uitkomen van de plaat weer voor gezien.

Jammer aan deze plaat is de overkill aan electronica. Strak en knap gespeeld, maar er straalt weinig warmte uit. Leuke nieuwe nummers zijn The Artists en My Pianoman. Just For You maakt indruk; Ekseptional is ook zo'n nummer, met heerlijk nostalgisch Hammond-geluid. Hier is Ekseption weer even op het oude niveau.

Misschien nog eens goed naar luisteren. Op CD.

tja een opmerking van iemand die er niet zoveel van heeft begrepen of de kennis niet bezit. Allereerst is dit niet de orginele bezetting, want bassist Cor Dekker was inmiddels overleden. Hij werd op dit album vervangen door Frans Muys van de Moer, op gitaar Johan Zwart en Eddy Conard op percussion. Het album bevat inderdaad wat oude nummers met nieuwe titels en bewerkingen. De enige synthesizers die werden gebruikt zijn die van Technics. Verder Roland Midi harpsichord, Grand Piano, Lindholm Clavecimbel en uiteraard de Hammond orgels. Overigens is the Artists ook geen nieuw nummer maar heeft slechts een andere naam gekregen zoals bijna alle nummers. Spooky is nieuw en my pianoman. Misschien moet Fedde nog maar eens goed luisteren voordat hij dingen opschrijft die niet kloppen.

Goede poging tot het begin van een discussie, slechts iets meer dan 4 jaar te laat...

het is ook niet de bedoeling een discussie op te zetten maar de man moet geen onwaarheden vertellen over een groep en de inhoud van een album. En wat is te laat jij hebt het dan toch maar gelezen over een product van het jaar 1989. Wie is hier te laat zou ik zo zeggen?

Ach, misschien bedoelde user Fedde destijds dat het kernteam, Rein van den Broek en Rick van der Linden hier weer samen onder de naam Ekseption een plaat opnam. De overige bezetting was gewijzigd, maar dat gebeurde voortdurend in de geschiedenis van de band. Helaas kom ik van charles59 niet te weten wat hij er nou eigenlijk van vindt. En dat is toch wel aardig voor de lezers hier als er een mening wordt aangevinkt.

Dit is trouwens wat wikipedia over het album meldt:

Misschien zat er in 1989 ook niemand meer te wachten op een reunie van Ekseption.

Wellicht hoor je het van mij. De 13-CD-box, waar "Ekseption '89" deel van uitmaakt, valt morgen thuis op de deurmat. Als eerste zal ik "Ekseption '89" beluisteren en, voor wat het waard is, een oordeel vellen...

De box paste niet door de brievenbus en heb 'm gisteren na mijn werk nog bij het lokale sigarenmagazijn opgehaald. Een pakje met een luchtje, maar dat geeft niet. Een ongelooflijk goede aanbieding voor zoveel waardevol materiaal, niet eerder (of reeds lang niet meer) op CD verschenen. Bovendien, zijn de eerste 9 albums geremasterd. Zal snel uitverkocht zijn, denk ik. Ook nog netjes ingepakt heb ik hier The First Five albumbox liggen, de laatste tijd een collector's item geworden. Nu zal dat allemaal wel waar zijn, als het matige muziek betreft, maar Ekseption weet over de hele linie nog steeds wel te verrassen. Ik ga het allemaal nog eens goed beluisteren de komende tijd.

Het zal met die matige muziek inderdaad allemaal wel mee vallen. De 13-CD-Box kan ik vanmiddag ophalen bij de plaatselijke AH. Ik ben oprecht benieuwd wat Ekseption, naast het bekende werk, in de jaren '60 '70 en '80 op muzikaal gebied had te bieden. Met en zonder Rick van der Linden.

Vandaag de 13-CD-Box opgehaald en als eerste cd "Ekseption '89" beluisterd. De niet wachtenden op een reunie van Ekseption hebben zichzelf in 1989 tekort gedaan. "Ekseption '89" laat het vertrouwde geluid van de band horen en is 4**** waardig.

Ik heb de boxset ook zondag besteld en vanmiddag ontvangen door Post.nl

Het ziet er mooi en verzorgd uit, en zeer redelijk geprijsd!
Ga het materiaal binnenkort beluisteren.

In de tijd dat dit album uitkwam, was ik met hele andere dingen bezig dan Ekseption. Eerlijk gezegd, zou ik de 45 guldens er niet voor over gehad hebben destijds. Maar daar wil ik zoveel jaar later toch wat anders naar kijken. Ekseption met Rick en Rein, een nieuwe plaat, een jazzier geluid, een stuk geraffineerder opgenomen dan de eerste plaat, de bekende instrumentale werken van klassieke meesters en toch ...
Het sloeg niet meer aan, het succes bleef uit. waar lag dat aan?

Voordat we gaan bespiegelen, eerst even een nuchtere opmerking. De minisleeve van de nieuwe CD-uitgave uit de 13-box 'Planet Ekseption' geeft twee kanten (A en B) van de plaat op met een afwijkende tracklist. Ik ga er van uit dat de elpeeversie dezelfde speelduur had als de CD, wat met 57 minuten aan de lange kant is.

Bach, Beethoven en Händel worden hier weer kunstig volgens het aloude recept in een nieuwer jasje gestoken. De mannen zijn naar de kapper geweest inmiddels en het is duidelijk dat de revolutionaire vlam van eind jaren '60 gedoofd is. Knap gespeeld en gereproduceerd overigens, maar de oudere opnames boeien dan toch iets meer vanwege de originaliteitsfactor. Het grote voordeel is hier wel de heldere opname, ik vermoed digitaal, en het modernere geluid. Maar modern, is dat wel wat je zoekt bij Ekseption?

Het hele album klinkt bekend. Een herhaling van The Fifth en Peace Planet ? Dat was niet nodig. Drawbars vind ik wel weer erg mooi en ken het onder andere naam, maar kan die niet bedenken. De afsluiter My Pianoman, met alleen piano uiteraard, is helemaal goed. Het spelniveau doet hier zeker niet onder voor de tijd van Ekseption 5 (1972), maar afgezien van de techniek, missen we wel de ontwikkeling en de nieuwe wegen.

Een meer spannende plaat zoals Trinity (1973) of Mindmirror (1975), met het risico oude fans teleur te stellen, zat er niet meer in. De groep werd ontbonden en kwam alleen voor reünieconcerten nog een paar keer bij elkaar.