Ekseption - Ekseption '89 (1989)

het is ook niet de bedoeling een discussie op te zetten maar de man moet geen onwaarheden vertellen over een groep en de inhoud van een album. En wat is te laat jij hebt het dan toch maar gelezen over een product van het jaar 1989. Wie is hier te laat zou ik zo zeggen?

In de tijd dat dit album uitkwam, was ik met hele andere dingen bezig dan Ekseption. Eerlijk gezegd, zou ik de 45 guldens er niet voor over gehad hebben destijds. Maar daar wil ik zoveel jaar later toch wat anders naar kijken. Ekseption met Rick en Rein, een nieuwe plaat, een jazzier geluid, een stuk geraffineerder opgenomen dan de eerste plaat, de bekende instrumentale werken van klassieke meesters en toch ...
Het sloeg niet meer aan, het succes bleef uit. waar lag dat aan?

Voordat we gaan bespiegelen, eerst even een nuchtere opmerking. De minisleeve van de nieuwe CD-uitgave uit de 13-box 'Planet Ekseption' geeft twee kanten (A en B) van de plaat op met een afwijkende tracklist. Ik ga er van uit dat de elpeeversie dezelfde speelduur had als de CD, wat met 57 minuten aan de lange kant is.

Bach, Beethoven en Händel worden hier weer kunstig volgens het aloude recept in een nieuwer jasje gestoken. De mannen zijn naar de kapper geweest inmiddels en het is duidelijk dat de revolutionaire vlam van eind jaren '60 gedoofd is. Knap gespeeld en gereproduceerd overigens, maar de oudere opnames boeien dan toch iets meer vanwege de originaliteitsfactor. Het grote voordeel is hier wel de heldere opname, ik vermoed digitaal, en het modernere geluid. Maar modern, is dat wel wat je zoekt bij Ekseption?

Het hele album klinkt bekend. Een herhaling van The Fifth en Peace Planet ? Dat was niet nodig. Drawbars vind ik wel weer erg mooi en ken het onder andere naam, maar kan die niet bedenken. De afsluiter My Pianoman, met alleen piano uiteraard, is helemaal goed. Het spelniveau doet hier zeker niet onder voor de tijd van Ekseption 5 (1972), maar afgezien van de techniek, missen we wel de ontwikkeling en de nieuwe wegen.

Een meer spannende plaat zoals Trinity (1973) of Mindmirror (1975), met het risico oude fans teleur te stellen, zat er niet meer in. De groep werd ontbonden en kwam alleen voor reünieconcerten nog een paar keer bij elkaar.