Julee Cruise - Floating into the Night (1989)

Bekend geworden door tv serie Twin Peaks. David Lynch gebruikte een aantal van haar songs voor de soundtrack.Dromerige trage plaat die prima aansluit bij de vervreemdende sfeer van de genoemde serie. Een soort Dido met karakter zeg maar.

Klopt. Bekend van de serie die ik overigens nooit gegeken heb. Maar het is wel een lekkere zweverige CD.

Het is zelfs zo dat David Lynch vrijwel al de teksten van het album heeft geschreven. Meeste muziek is ook nog eens door Badalamenti gedaan...
Verder een super album. Echt heel erg mooi, ook deze staat op mijn lijst "te kopen"

Ik vind de teksten juist één van de wat mindere kanten aan dit album. Maar die ijle stem van Julee Cruise is echt geweldig, en natuurlijk gaat deze plaat af en toe nog eens op voor de betere Twin Peaks-nostalgia.

tuurlijk zijn de teksten nogal zoetsappig (als je dat bedoelt) maar toch zeker ook wel doorgeven van mystiek (waardoor het zo goed bij Twin Peaks past)

De OST van "Twin Peaks" is als geheel ook een heerlijke sfeerplaat. Van deze CD zijn de tracks 2, 6 en 8 daarop terug te vinden. Overigens is track 5 afkomstig van de OST van de film "Blue Velvet", eveneens van David Lynch.

Men kan net zo goed al deze berichten verplaatsen naar het Twin Peaks album

vind ik deels waar, maar toch staat dit album ook op zich zonder serie...wat bij de OST toch wat minder is. Al vind ik die ook heel erg mooi.

Floating is ook een erg goed nummer; al overtreft het Falling natuurlijk niet. Ik dacht dat Julee Cruise ook nog een tijdje actief is geweest bij The B-52's. Dat is toch wel heel wat anders dan wat ze hier te horen brengt.

heerlijk dromerig album word altijd emotioneel bij dit album, roept herinneringen op die je dacht dat je ze al vergeten waart

4. Rockin' Back Inside My Heart komt ook uit de serie, maar staat niet op het Twin Peaks album.

muziek die goed combineert bij de stem van Cruise. Het is wel muziek waar, als er lang naar geluisterd wordt, je helemaal waus van wordt.

Ik moet hierbij telkens aan Portishead denken.
Terwijl het muzikaal ook weer erg ver uit elkaar ligt.

los van twin peaks is dit briljant. rockin' back inside my heart zou wel eens mijn all-time favorite popsong kunnen zijn.

Dit bericht heeft me overtuigd dat ik dit album maar eens op moet zoeken. Ik ken alleen nog Falling en The NIghtingale maar die nummers smaken naar meer.

Na het zien van Blue Velvet ( heerlijk filmpje ) maar ff deze plaat gedownload, Mysteries of Love is echt een schitterend nummer, ook prachtig verwerkt in de film.

David Lynch (lyrics), Angelo Badalamenti (muziek) en Julee Cruise (zang) balanceren soms op het randje van het suikerzoete maar weten het geheel toch vaak duister en mysterieus te houden. Dat spreekt voor ze.

You made the tears of love
float like they did when I saw
the dying swan
The swan that died in darkness
I want your smile...

Ik dacht altijd dat deze plaat uitgebracht is n.a.v. het succes van de serie. Maar ik begrijp dat deze plaat eerder was.

Idem voor The World Spins, in Twin Peaks bij de bekende "It is happening again"-scene.

schandalig,na al die jaren...nu pas ontdekt.
Maar beter nu dan nooit.
Was haast vergeten hoe het voelt om kippenvel te krijgen.

Briljante plaat die merkwaardig genoeg relatief weinig stemmen heeft.

Een dromerige, ietwat melancholische plaat, welke laat op de avond perfect de stemming kan maken. Ontstressen is een modern woord dat je vooral hoort bij de drukke kantoortijger, maar wat wel perfect de kracht van deze plaat weergeeft.

Dreampop in optima forma. Beter dan bands als Cocteau Twins en Slowdive ooit waren!

Altijd fijn zo'n weloverwogen, goed geinformeerd inhoudelijk oordeel van iemand die met kennis van muzikale zaken spreekt.

Sarcasme?

Vast niet.

Ik begrijp Mjuman zijn reactie in zekere zin wel.

Chevy's laatste zin stoort me ook. Al verwijt ik chevy93 geen gebrek aan muzikale kennis. Ik begrijp gewoon niet waarom er nog even tegen de schenen van Slowdive en Cocteau Twins moet worden geschopt. Samen met Julee Cruise worden die twee bands misschien onder Dreampop geschaard maar ik vind de gelijkenissen nu niet bepaald prominent aanwezig. Je moet dit album eens naast om het even welk album van Slowdive plaatsen, veel gelijkenissen zijn er niet. Indien iemand er anders over denkt hoor ik het graag (niet sarcastisch bedoeld).

Verder meer dan prima album waarvan ik telkens met volle teugen geniet. Moeilijk om de hoogtepunten op te noemen aangezien het niveau naar mijn gevoel heel consistent is.

Uiteraard ook onlosmakelijk verbonden met Twin Peaks. Maar het zou onterecht zijn om dit album enkel in 1 adem met die serie te vernoemen. Floating Into the Night staat voor mij als een huis, dat had ik ook gevonden zonder Twin Peaks te hebben gezien.

Dreampop is een 'label' dat ooit uit een US koker is gerold en dat te pas en te onpas wordt gebruikt. Als het al een typering is, duidt het eerder op zoiets als "sfeermuziek" dan dat de inhoud ervan de lezer een 'clue' geeft (ook The Chromatics en Beach House heb ik bijv ooit wel dreampop horen noemen). US verrijking van muzikale terminologie is - behalve wanneer het gaat om muziek van US origine - imo weinig geslaagd en eerder verwarring creërend. Het feit dat iemand drie groepen/acts die - inhoudelijk - niets met elkaar te maken hebben in één zin bij elkaar veegt, vanuit de premisse een lezenswaardig iets te hebben geschreven, zegt mij voldoende.

Overigens loopt er wel een lijn van David Lynch naar post-punk: John Foxx (ooit van Ultravoxx) heeft samen met Jori Hulkkonen de ep European Splendour gemaakt en daarop staan 2 remixen van David Lynch; ook die ep zou ik geen Dreampop noemen. Overigens heb ik ook een afkeer van de termen IDM en EBM

Kan eigenlijk niet anders dan jou gelijk geven. Was nietszeggende opmerking van chevy. Al ben ik wel benieuwd naar een eventuele verdediging van zijn kant.

Niet om tegen de schenen te schoppen. Sterker nog, Cocteau Twins heeft wat mij betreft zeer aardige singles gemaakt. Ik maakte de vergelijking, omdat zij bij uitstek dé dreampopartiesten zijn. Dreampop vind ik een redelijk afgebakend kader waarin m.i. genoeg overeenkomsten zitten om een vergelijking te trekken. Op dezelfde manier kan ik een vergelijking trekken tussen bv. Pink Floyd en Genesis.

Ik had evengoed Yo La Tengo of Mazzy Star kunnen noemen. Namen die wellicht stilistisch dichter bij Julee Cruise liggen, maar minder tot de verbeelding spreken.

Mijn punt was simpelweg dat als men het over dreampop heeft, het eigenlijk zelden over deze mevrouw gaat en dat vind ik onterecht, omdat zij niets onderdoet voor de bekendere artiesten binnen het (sub)genre.

Voor mij is dreampop dan ook wél een redelijk duidelijk genre waarin ik goed in kan schatten wat voor soort muziek het is. En dan levert iets als shoegaze natuurlijk een andere belevenis op dan de jazz-light van deze plaat, maar de muziek is m.i. in essentie een beetje hetzelfde. De definitie van last.fm is vrij omvattend.

Persoonlijk maak ik graag gebruik van labeltjes. Generaliserend of niet, ze bieden vooralsnog ruim voldoende handvatten om de muziek te duiden.

Hier ben ik het gedeeltelijk mee eens. Dit debuut van Julee Cruise wordt inderdaad schromelijk onderschat. Toch vind ik dat Slowdive en Cocteau Twins nog van een ander kaliber zijn. Alleen al het verschil qua hoeveelheid kwalitatief hoogstaand materiaal vind ik iets om in rekening te houden. Neem daarbij nog eens in rekening dat ze eigenlijk weinig zelf gecomponeerd heeft en de balans komt negatief uit. Maar nogmaals, dit vind ik een fantastisch album. Of het beter of slechter is dan bijvoorbeeld Treasure van Cocteau Twins doet er voor mij niet zo heel veel toe. Ben al blij dat dit album nog niet vergeten is

Het was ook niet bedoeld als vergelijking tussen de oeuvres, maar vooral dat dit album mij (vooralsnog) meer doet dan eender welk album van de genoemde twee bands. Wat in het geval van Cocteau Twins meer zegt over Julee Cruise.
Hier heb je natuurlijk gelijk in. Noem het een persoonlijke kwaal.