Big L - The Big Picture (2000)
mijn stem
124 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Rawkus
-
The Big Picture (Intro) (2:59)
-
Ebonics (3:21)
-
Size 'Em Up (3:55)
-
Deadly Combination (2:32)
met 2Pac
-
'98 Freestyle (2:09)
-
Holdin' It Down (4:39)
met A.G., Stan Spit en Miss Jones
-
The Heist (3:02)
-
The Enemy (2:48)
met Fat Joe
-
Fall Back (2:49)
met Kool G Rap
-
Flamboyant (3:07)
-
Casualties of a Dice Game (3:18)
-
Platinum Plus (3:37)
met Big Daddy Kane
-
Who You Slidin' Wit (4:13)
met Stan Spit
-
Games (4:32)
-
The Heist Revisited (3:01)
-
The Triboro (5:29)
1
geplaatst: 9 februari 2022, 08:42 uur
Een stuk minder dan zijn debuut.
Dit valt niet volledig aan Big L zelf te verwijten natuurlijk, toen hij in 1999 vermoord werd op 24 jarige leeftijd nam de mede-eigenaar van zijn label (Flamboyant Entertainment) de taak op hem om dit tweede studioalbum af te maken en uit te brengen.
The Big Picture klinkt inderdaad met momenten als een waar postuum studioalbum. Zo bevat het een (uitstekende) freestyle dat zo van de radio gepikt is, staat The Heist er twee keer op met telkens een andere beat en hebben ze Big L op hetzelfde nummer geplakt met 2Pac die nog langer geleden vermoord was. De opnamekwaliteit is ook niet altijd even sterk naar mijn mening.
Het is ook altijd zo jammer dat er naar de onfortuinlijke dood van een gastheer gerefereerd wordt op zijn eigen album, neem de intro en de strofe van Stan Spit op Holdin' It Down als voorbeelden.
Er staan voornamelijk nog meer dan uitstekende nummers op en ook de producties op dit tweede studioalbum zijn dikwijls geweldig... maar ik mis de rauwe sound van het debuutalbum. Alles klinkt hier een stuk meer gepolijst en minder ruw dan Lifestylez ov da Poor & Dangerous, de sound van dat album resulteert tot beter muziek van deze rapper.
Big L rapt ook op dit album heel goed, al mis ik de tempoversnellingen waar zijn debuutalbum vol mee stond. Dat is toch wat deze rapper zo uniek maakte en waarom ik zo verliefd werd op zijn muziek. Op '98 Freestyle krijgen we een glimps te horen maar daar stopt het ook.
Mijn favorieten zijn The Enemy met D.I.T.C.-collega Fat Joe en Platinum Plus met Big Daddy Kane. Games met Sadat X en Guru vind ik het minste, ook ben ik nooit fan geweest van Deadly Combination "met" 2Pac.
3,5*.
Dit valt niet volledig aan Big L zelf te verwijten natuurlijk, toen hij in 1999 vermoord werd op 24 jarige leeftijd nam de mede-eigenaar van zijn label (Flamboyant Entertainment) de taak op hem om dit tweede studioalbum af te maken en uit te brengen.
The Big Picture klinkt inderdaad met momenten als een waar postuum studioalbum. Zo bevat het een (uitstekende) freestyle dat zo van de radio gepikt is, staat The Heist er twee keer op met telkens een andere beat en hebben ze Big L op hetzelfde nummer geplakt met 2Pac die nog langer geleden vermoord was. De opnamekwaliteit is ook niet altijd even sterk naar mijn mening.
Het is ook altijd zo jammer dat er naar de onfortuinlijke dood van een gastheer gerefereerd wordt op zijn eigen album, neem de intro en de strofe van Stan Spit op Holdin' It Down als voorbeelden.
Er staan voornamelijk nog meer dan uitstekende nummers op en ook de producties op dit tweede studioalbum zijn dikwijls geweldig... maar ik mis de rauwe sound van het debuutalbum. Alles klinkt hier een stuk meer gepolijst en minder ruw dan Lifestylez ov da Poor & Dangerous, de sound van dat album resulteert tot beter muziek van deze rapper.
Big L rapt ook op dit album heel goed, al mis ik de tempoversnellingen waar zijn debuutalbum vol mee stond. Dat is toch wat deze rapper zo uniek maakte en waarom ik zo verliefd werd op zijn muziek. Op '98 Freestyle krijgen we een glimps te horen maar daar stopt het ook.
Mijn favorieten zijn The Enemy met D.I.T.C.-collega Fat Joe en Platinum Plus met Big Daddy Kane. Games met Sadat X en Guru vind ik het minste, ook ben ik nooit fan geweest van Deadly Combination "met" 2Pac.
3,5*.
* denotes required fields.