Little River Band - Get Lucky (1990)

"I dream alone'' is een mooi nummer.
De rest is ook best aardig hoor.

Heerlijke goed in het gehoor liggende muziek. Veilig maar lekker om naar te luisteren.

Little River Band...een band waarvan ik eigenlijk niet weet wat ervan denken moet.

If I Get Lucky opent dit album. Zanger Glenn Shorrock lijkt Bob Seger wel.
There's Not Another You had zo op een album van Toto kunnen staan.
Second Wind begint wel typisch LRB. Acapellastuk doet mij denken aan Happy Anniversary
Everytime I Turn Around..He...weer Toto.
I Dream Alone lijkt op Bruce Hornsby meets Bob Seger.

Kortom het is nergens slecht. Radiovriendelijke AOR die het in de USA niet slecht zal doen denk ik.

Haha! Nou, ik heb een Amerikaanse cut-out CD van dit album en een dito LP met hetzelfde verschijnsel. Een cut-out is een album dat slechter verkocht dan verwacht en daardoor met een merktekentje tegen een dumpprijs op de markt werd gebracht. Dus ik vermoed dat dit album ook in de USA niet echt aangeslagen is, hoewel het popklimaat er rond 1990 (net voor de doorbraak van grunge) nog wel rijp voor was.

Ik vermoed dat er rond die tijd teveel bands waren die zo'n beetje klonken als de LRB. Toch is dit inderdaad geen onaardig album. Een fractie minder dan voorganger Monsoon, maar zolang Glenn Shorrock de leadvocalen voor zijn rekening neemt, blijft het vertrouwd klinken als de LRB. Hierna verlieten hij en collega-zanger/componist Graham Goble de band en begon de voortgezette LRB (zonder ook maar één origineel bandlid) een beetje als een tribute-band van zichzelf te klinken.

Het songmateriaal is redelijk in orde. Met name de eerste twee nummers en vooral I dream alone zijn zeer radiovriendelijk en nestelen zich snel in je hoofd. De rest is niet slecht, maar ook niet bijzonder memorabel. De afsluiter Listen to your heart - een Kelly/Steinberg-compositie - was de belangrijkste single van het album: de titeltrack van de film Karate Kid III. Niet onaardig, maar evenmin heel bijzonder.

Per saldo dus weinig mis met dit schijfje, al kan het niet tippen aan de prachtige albums die de band in de jaren zeventig maakte. Maar het albumwerk van deze groep is tot aan deze plaat sowieso vrij consistent.

The Little River Band, in mijn ogen de perfecte singles band maar enkele uitzonderingen daargelaten, staat de band niet bekend om zijn coherente albums. Na het redelijke Time Exposure uit 81' trad het verval in. John Farnham trad toe tot de band, de richting werd bijgesteld (de sound kroop steeds meer richting het commerciële AOR genre) en de ingrediënten die zoveel mooie nummers hadden opgeleverd werden overboord gekieperd. Hier zullen ook de vele bezettingswisselingen mee te maken hebben gehad. Met de terugkeer van Shorrock op de vorige schijf; Monsoon bleef de band aanmodderen, dat is voor dit schijfje niet anders. De nummers klinken obligaat, bevatten maar weinig onderscheidend vermogen en klinken als zoveel andere pop/rock albums uit die tijd. Weg is het licht funky karakter wat voorheen enkele songs kenmerkte, de meerwaarde van de samenzang - toch altijd een sterk punt van de heren - voegt niet veel toe, maar nog belangrijker de composities zijn gewoon mager.
Zo beleef ik maar vrij weinig plezier van wat de band op ons heeft losgelaten vanaf midden jaren 80.

I Dream Alone had een wereldhit moeten zijn! Wat een knaller!

Heb het album I Dream Alone uit 1997 in de kast staan ( staat niet op music meter) waar dit album en een samenraapsel van voorganger Monsoon(1988) op staat.
Hoe ik over deze plaat denk is hierboven al geschetst door Gaucho & Milesdavisjr.
Prettig te horen dat Shorrock de vocalen grotendeels weer voor zijn rekening neemt.
Het nummer I Dream Alone is een juweeltje en kan wedijveren met hun beste werk.
De rest is aardig maar niet bijzonder en luistert lekker weg.
De hoogtijdagen worden behoudens het titelnummer niet meer bereikt.

Klopt maar wat een track nog I dream alone. Is dat nummer nergens een hit geweest? Ik had graag gezien dat de Eagles dit nummer gecoverd hadden ipv de slappe tracks die ze nog uitbrachten in hun eigen nadagen....

Eagles hebben geen slappe tracks.
Nu trap je me op mijn ziel☹️

Hole in the world?

Vooruit, daar moet ik deels gelijk in geven.

Die moet je live horen, acapella en loepzuiver!!

Voor de rest eens met bovenstaande commentaren, een zweem van LRB, maar net niet!!

Toch draai ik deze af en toe, klinkt lekker.