Zopas de stream opgezet (zit nu aan 8:05) en ik ben enorm onder de indruk. Had (weet niet waarom) een Burial-achtig iets verwacht en hoewel de link niet zo ondenkbaar is, staat Apparat toch op zichzelf. Maar goed, nog 35 minuten te gaan dus
Wat mij betreft moet je referenties eerder zoeken in de ambient/klassieke hoek waarin artiesten als Nils Frahm, Broderick, Johansson zich begeven. Gebasseerd op Tolstoy's War and Peace, componeert Sascha muziek voor een 30 koppig ensemble voor een nieuwe theatherbewerking en treedt hier ook live mee op, als begeleidingsorkest tijdens de uitvoering van War and Peace.
Het album is kaler dan die grote orkestrale uitvoering en bestaat alleen uit Sascha en zijn vaste cello- en vioolspeler uit zijn liveband.
Wederom een nieuwe stap in het werk van Apparat en voor de mensen die de kant van bijvoorbeeld een Moderat zoeken misschien wel een teleurstelling, want stampende beats zijn hier niet te bekennen.
Nieuwste werken van Frahm misschien niet beste vergelijking, maar de meer 'elektronische' kant. Ik vind het niet saai, maar kan Frahm en dergelijke dan ook waarderen. De 'single' Violent Sky is wat mij betreft ook geen graadmeter voor de rest van de plaat.
Het klinkt voor mij vooral als een Tim Hecker Light, weinig meeslepend. Gaandeweg komt het orkest wat meer op de voorgrond en ligt het allemaal meer in de Johann Johannsson/Olafur Arnalds sferen. Het maakt op mij allemaal niet heel veel indruk helaas.
Deze kwam ik op de Luisterpaal tegen en ik ben er erg positief over. 44 is een goede opener en de overgang naar de noise versie is echt prachtig. De muziek is lekker rustig maar daarmee zeker niet saai. Dit album gaat een mooie beoordeling krijgen, ik weet nog niet hoe hoog.
Ik hoorde even een echo van Thom Yorke in het begin van A Violent Sky.