Noisia - Devil May Cry (2013)

De heren van Noisia hebben zich ditmaal overtroffen bij het maken van de soundtrack van DmC. Donkerder en rauwer dan ooit tevoren, maar bovenal (ondanks dat dit geen volwaardig album mag heten maar een soundtrack) het meest thematische werk van de heren, wat echt een grote stap voorwaarts is wat mij betreft. Waar Noisia door de honger naar vooruitgang vaak toch wat zoekend klinkt, en waarbij productie soms voor creativiteit lijkt te gaan, valt op DmC vooral zelfverzekerheid te horen. Ambient achtige idm stukken worden naadloos vermengd met keiharde Noisia beats die nog veel naar drum n bass ruiken, maar veel verder gaan dan alleen dat.
Kwa sfeer bijna passend op het Hymenlabel oid, al steekt Noisia productietechnisch met kop en schouders boven de releases op dat label uit wat mij betreft. De intensiteit doet me soms denken aan de Amon Tobin Splintercell soundtrack, af en toe denk ik ook daadwerkelijke hints te horen richting die soundtrack. Zeker geen probleem, DmC klinkt bovenal als Noisia met een zeer duidelijke focus. Dit album is echt een hele dikke trip.

Staan zeker een aantal fantastische nummers op, maar helaas iets te veel die je eigenlijk al vergeten bent terwijl je ze nog beluistert.

Ik vind dit vooralsnog een lekkere bak muziek hoor. Misschien wel wat wisselvallig, maar toch genoeg te beleven om hem moeiteloos weer op te zetten. De sfeer is beslist nog wat duisterder dan op Split The Atom en Noisia kan daar prima mee uit de voeten. Tijd misschien om ook eens een coherente sfeerplaat met wat langere tracks uit te brengen die niet louter op beats berust, alhoewel dat natuurlijk wel zijn sterke stee blijft.