Joe Budden - No Love Lost (2013)
mijn stem
14 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: E1
-
Our First Again (Intro) (1:56)
-
Top of the World (3:48)
met Kirko Bangz
-
She Don’t Put It Down (4:03)
met Lil' Wayne en Tank
-
N.B.A. (Never Broke Again) (5:06)
met Wiz Khalifa en French Montana
-
You and I (4:16)
met Emanny
-
Castles (3:35)
-
All in My Head (5:12)
met Royce da 5'9" en Kobe
-
Skeletons (4:46)
met Joell Ortiz en Crooked I
-
Ghetto Burbs (6:20)
met Emanny
-
Last Day (4:35)
met Juicy J en Lloyd Banks
-
Role Play (Interlude) (1:01)
-
Switch Positions (4:33)
met Omarion
-
Tell Him Somethin' (6:51)
met SLV
-
Runaway (4:02)
-
My Time (3:47)
-
No Love Lost (Outro) (3:51)
-
She Don’t Put It Down [Remix] (4:16)
0
geplaatst: 11 februari 2013, 19:25 uur
Sinds Joe Budden in 2009 met Padded Room kwam wachtte ik met smart op zijn volgende album. Het is een rapper met een unieke persoonlijkheid en iemand die een interessant verhaal te vertellen heeft. Dat vond ik ook altijd één van zijn sterke punten; een persoonlijk verhaal overbrengen.
Dan kom ik gelijk op het gemis van dit album: dit doet hij eigenlijk nergens. Dat betekent dat Joe Budden (in ieder geval op deze cd) zijn pluspunt kwijt is, waardoor hij in het rijtje past van de gastartiesten die meedoen op dit album. Lil Wayne, Fabolous, Juicy J en Lloyd Banks.
Het enige positieve aan deze plaat is beide Slaughterhouse tracks (All in My Head en Skeletons), waarop naast de gastartiesten ook Joe Budden zelf goed uit de verf komt. Voor de rest zijn het dertien-in-een-dozijn-raps, snel in elkaar geflanste poppy beats en een groot aantal 'love songs'. Dit stoort me enorm. De R&B-refreintjes (vaak ook nog eens van een bedenkelijk niveau), de corny verses (bitches en hoes komen vaker voorbij dan een goede punchline); ik blijf als luiteraar met een negatief gevoel achter.
Nee Joe Budden, er is wel Love Lost, je hebt wat goed te maken met je volgende!
Dan kom ik gelijk op het gemis van dit album: dit doet hij eigenlijk nergens. Dat betekent dat Joe Budden (in ieder geval op deze cd) zijn pluspunt kwijt is, waardoor hij in het rijtje past van de gastartiesten die meedoen op dit album. Lil Wayne, Fabolous, Juicy J en Lloyd Banks.
Het enige positieve aan deze plaat is beide Slaughterhouse tracks (All in My Head en Skeletons), waarop naast de gastartiesten ook Joe Budden zelf goed uit de verf komt. Voor de rest zijn het dertien-in-een-dozijn-raps, snel in elkaar geflanste poppy beats en een groot aantal 'love songs'. Dit stoort me enorm. De R&B-refreintjes (vaak ook nog eens van een bedenkelijk niveau), de corny verses (bitches en hoes komen vaker voorbij dan een goede punchline); ik blijf als luiteraar met een negatief gevoel achter.
Nee Joe Budden, er is wel Love Lost, je hebt wat goed te maken met je volgende!
* denotes required fields.
* denotes required fields.