Sammy Hagar - VOA (1984)

Zoals Sammy Hagar in de jaren '70 een aantal albums nodig had om solo zijn stijl te vinden, zo zocht hij een nieuwe balans qua stijl toen hij bij nieuwe platenmaatschappij Geffen de jaren '80 betrad. Met zijn derde album slaagde hij hierin voor het eerst, concludeerde ik op de kamer van mijn schoolmaatje, de volumeknop op 10. Ik mocht de elpee lenen en concludeerde thuis dat VOA bij elke draaibeurt groeide.

We lazen dat Hagar was herenigd met producer Ted Templeman uit zijn dagen in het fameuze Montrose. Ome Ted deed zelfs wat percussie op VOA. Met dezelfde band als op de voorganger en uitgebreid met toetsenist Jessy Harms, wordt een sterke combinatie van hardrock en melodie gevonden, passend bij de jaren '80. I Can't Drive 55 kenden we van tv, een veelbelovend voorproefje dat in de Billboard Hot 100 tot #37 reikte.

Andere nummers die meteen opvielen waren Swept Away (mooi opgebouwd, pakkend gespeeld), het licht-slepende Rock Is in My Blood, alleen al om de tekst en uiteraard lekker meebrullen bij het riffende titelnummer VOA. De overige nummers groeiden toen ik het album een jaar of tien geleden via streaming herontdekte. Don't Make Me Wait bijvoorbeeld: pakkend gezongen.

Heerlijk plaatje en achteraf gezien de perfecte opwarmer voor het verrassende nieuws van het jaar erop, dat Hagar tot Van Halen was toegetreden. "And when I'm talking, you'd better listen", meldt hij aan het slot van VOA. Dat deed ik en doe ik nog steeds!