Tha Dogg Pound - Dogg Food (1995)

Inderdaad, samen met Let's Play House is dat mijn topfavo op dit album.

Ik snap trouwens niet wat iedereen tegen de tracks If We All Fuck... en Some Bomb Azz Pussy heeft, ik vind het wel grappige liedjes, maarja, het moet je ding maar zijn zeker.

[quote]herbertwest schreef:
[quote]eze3000 schreef:
De track 'new york new york' springt voor mij eruit. Het antwoord vanuit de west coast jaren later was overigens erg zwak met de track van Mobb Deep, 'LA LA'.

Het antwoord LA LA kwam vanuit de EAST COAST!

dik album, je moet dit album ook niet om de lyrics,inhoud luisteren. maar de sfeer op dit album is geniaal. dat is meestal met dit soort gfunk westcoast albums

Ben ik het wel mee eens
Zeker niet dezelfde vibe als g-funk era, doggystyle of the chronic

Ja ben ik het ook mee eens. Die albums hebben toch een andere sfeer. Ik vind vooral Doggystyle en G-Funk Era feelgoodmusic. Dit is allemaal wat donkerder. The Chronic hangt er voor mij een beetje tussen.

Ik vind het een heel goed album, het gaat hier vooral om de beats en hoe ze rappen, en niet waarover ze rappen wat me ook niks kan schelen. Vooral new york new york en dogg pound gangstaz vind ik goede nummers. 4,5

Had dit album al een hele tijd maar nog nooit echt opgezet tot afgelopen week. Wat moet ik me schamen. Heerlijk album!

west coast classic, dit is die westcoast sound waar ik zo heerlijk van kan genieten

Goed G-Funk album!
"respect" zit er een heel raar gezang in. Ik vind dat daardoor en ook door de beat een heel mysterieus nummer.
"Cyco-Lic-No (Bitch Azz Niggaz)" heeft ook een grappig refrein met een hoge vrouwen stem. Ik weet niet of jullie dit ook horen maar in het zelfde nummers zit een vogel die geluid maakt precies het zelfde als in "Ghetto Bird" van Ice Cube.
"A Doggz day afternoon" is ook een vet nummer

Leuk album, vooral New York, New York is een nummer

Dit valt behoorlijk mee. Ik zal nooit een fan worden van de r'n b refreinen (op die westcoast platen), maar op de platen rond deze periode stoor ik me daar niet zo bijzonder veel aan. Tekstueel bevindt dit zich op een nog lager niveau dan een trog, maar op een paar momenten wordt het nergens een echt struikelblok. Met de flows en beats is naar mijn mening weinig mis.
Een heerlijk bounce-yo-head-and-let-yo'self-go-plaat.

eergister nog op de fiets geluisterd

Toen kwam je zeker wel vrolijk aan op je bestemming

ja ik moest 3 kwartier fietsen dus kon lang luisteren

Vet album, met Ridin Slippin & Slidin als beste nummer

Dit album is volgens mij wel een beetje in vergetelheid geraakt. Ongetwijfeld een g-funk klassieker. Luister dit album de afgelopen maanden weer erg vaak. Heerlijke vrolijke beats en leuke raps. Vaak simpel, maar heerlijk om lekker mee te bleren of voor in de auto. Blijf dit echt een geweldig album vinden. Als nummer 12 en 13 er niet op hadden gestaan was dit een 4.5 geweest .

Toen ik Daz en Kurupt op The Chronic hoorde rappen werd ik snel overtuigd door enthousiasme, en toen ik ook nog las dat Daz een groot deel van de productie op The Chronic op zich had genomen was ik erg benieuwd naar het debuut van onze hondenvrienden. Vooral het begin is erg overtuigend en ijzersterk; tot en met track 7 is het wat mij betreft allemaal topmateriaal wat zich met het werk van Dre op The Chronic en Doggystyle kan meten.
Ik zou het echter geen kopieerwerk willen noemen (zoals allmusic.com dat wel doen in hun review en het bij 3 sterren houden. De gehele sfeer is donkerder, atmosferischer, zweveriger en wat meer uitgesponnen, dromeriger en laidback. Sommige beats klinken bijna als bad trips, en de wietwalmen zweven door het album.
Daarnaast vind ik Kurupt op bijvoorbeeld New York, New York en Dogg Pound Gangstaz gewoon redelijk sterk tekstueel. Flowend is het ook altijd in orde.
Maar daarna stort het niveau wat in wat mij betreft, en wordt het te herhalend en is het vooral recyclen van alle kenmerken van de G-funk. Misschien dat het nog groeit, maar tot nu toe zijn de de tracks na de twee seksuitstapjes niet echt blijven hangen.

Respect, Smooth, Cyco-lic-no, Ridin slipin..., Do What I feel de beste tracks voor mij maar sowieso over de hele linie dope.
Alleen Some Bomb Azz Pussy is een skip moment.

Heerlijke variatie in tracks; brag & boasttracks, disstracks, partytracks, wat serieuzere tracks en then some. En dat alles over uitstekende g-funk producties van Daz Dillinger. Nee, hier is niks mis mee, erg vermakelijke muziek voor de zomermaanden en zoveel jaren na release nog steeds fris. Dit album kan zich meten met de beste g-funk die er gemaakt is in die tijd.

Jammer genoeg hebben beide heren dit niveau eigenlijk nooit meer bereikt. Daz Dillinger poept tegenwoordig ieder jaar een of ander goedkoop albumpje uit en Kurupt is zijn befaamde flow van weleer kwijt en weet niet hoeveel keer hij Fuck, Bitch en Nigga in een track kan stoppen. Zonde van in potentie zo'n tof duo.