Tha Dogg Pound - Dogg Food (1995)
mijn stem
105 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Death Row
-
Intro (0:19)
-
Dogg Pound Gangstaz (5:21)
-
Respect (5:54)
met Dr. Dre en Prince Ital Joe
-
New York, New York (4:51)
met Snoop Doggy Dogg
-
Smooth (4:35)
met Snoop Doggy Dogg
-
Cyco-Lic-No (Bitch Azz Niggaz) (4:55)
met Mr. Malik
-
Ridin', Slipin', and Slidin' (4:01)
-
Big Pimpin' 2 (1:35)
met Big Pimpin'
-
Let's Play House (3:24)
met Michel'le
-
I Don't Like to Dream About Gettin Paid (5:15)
met Nate Dogg
-
Do What I Feel (3:30)
met Lady of Rage
-
If We All Fuck..... (3:13)
-
Some Bomb Azz Pussy (4:29)
-
A Doggz Day Afternoon (2:45)
-
Reality (6:16)
-
One by One (Subtracting Sucka Azz Niggaz from the Face of the Earth) (5:09)
-
Sooo Much Style (5:43)
0
geplaatst: 12 juli 2011, 10:32 uur
Toen ik Daz en Kurupt op The Chronic hoorde rappen werd ik snel overtuigd door enthousiasme, en toen ik ook nog las dat Daz een groot deel van de productie op The Chronic op zich had genomen was ik erg benieuwd naar het debuut van onze hondenvrienden. Vooral het begin is erg overtuigend en ijzersterk; tot en met track 7 is het wat mij betreft allemaal topmateriaal wat zich met het werk van Dre op The Chronic en Doggystyle kan meten.
Ik zou het echter geen kopieerwerk willen noemen (zoals allmusic.com dat wel doen in hun review en het bij 3 sterren houden. De gehele sfeer is donkerder, atmosferischer, zweveriger en wat meer uitgesponnen, dromeriger en laidback. Sommige beats klinken bijna als bad trips, en de wietwalmen zweven door het album.
Daarnaast vind ik Kurupt op bijvoorbeeld New York, New York en Dogg Pound Gangstaz gewoon redelijk sterk tekstueel. Flowend is het ook altijd in orde.
Maar daarna stort het niveau wat in wat mij betreft, en wordt het te herhalend en is het vooral recyclen van alle kenmerken van de G-funk. Misschien dat het nog groeit, maar tot nu toe zijn de de tracks na de twee seksuitstapjes niet echt blijven hangen.
Ik zou het echter geen kopieerwerk willen noemen (zoals allmusic.com dat wel doen in hun review en het bij 3 sterren houden. De gehele sfeer is donkerder, atmosferischer, zweveriger en wat meer uitgesponnen, dromeriger en laidback. Sommige beats klinken bijna als bad trips, en de wietwalmen zweven door het album.
Daarnaast vind ik Kurupt op bijvoorbeeld New York, New York en Dogg Pound Gangstaz gewoon redelijk sterk tekstueel. Flowend is het ook altijd in orde.
Maar daarna stort het niveau wat in wat mij betreft, en wordt het te herhalend en is het vooral recyclen van alle kenmerken van de G-funk. Misschien dat het nog groeit, maar tot nu toe zijn de de tracks na de twee seksuitstapjes niet echt blijven hangen.
* denotes required fields.