PiL - Metal Box (1979)

Later uitgegeven als 'Second Edition', 'Metal Box' was eigenlijk een special edition.

Briljante plaat. Muziek die nu nog altijd werkt en veel meer gemaakt zou moeten worden van daaruit. Maar goed: PiL doet dat zelf niet. Jah Wobble schijnt overigens weer lekker bezig te zijn, inclusief optredens.

Ik zie nu ook waar Radio 4 haar naam aan te danken heeft

Niet iets voor mij, wel verassend laag gestemd op deze site.

Lydon en wobble maak hier een grandioos plaat, artist impressionistics en dancelike dub geluiden. Muziek that defies genre.

Nogal aparte post-punk plaat. De drums en basgitaar klinken heel laag, terwijl de gitaar heel hoog klinkt. Dit zorgt voor een heel apart geluid. De muziek is donker en doet mij soms erg denken aan Joy Division. Erg vage muziek is het, maar soms klinkt het wel goed. Voorlopig geef ik 3,5*.

Beste nummer op dit album is imo Albatross.

Na een paar luisterbeurten toch maar verlaagd naar 2,5*. Ik vind de plaat toch niet echt lekker wegluisteren, het wordt snel eentonig en de plaat duurt veel te lang (voor mij). Ook begint de zang mij na een tijdje erg te irriteren. Wel moet ik zeggen dat Albatross een briljant nummer is en dat Memories en Poptones ook redelijk goed zijn, maar dat maakt het nog niet een goed album. Erg tegenvallend album helaas, ik heb veel liever post-punk bands als The Cure en Joy Division.

Die Jah Wobble overheerst hier op een zeer prettige manier. Schitterend. En na Metal Box even Arkology van Lee Perry opzetten.

Vandaag voor het eerst geluisterd, op de weg terug naar huis van een lange werkdag. Zo in de trein ging dit er wel goed in zeg! Memories, Swan Lake, fantastisch! Helaas het album niet helemaal af kunnen luisteren, maar ik denk dat hier wel 's een heel hoog cijfer uit zou kunnen rollen.

Een album dat dringend een remaster nodig heeft.
Net zoals vele andere platen uit deze band hun oeuvre.

Dat zou mooi zijn.
maar wel intaky laten, geen of weinig extra's als bonus.
Dit is het album

Zeer aangename, maar gemeen spuwende en stekelige plaat.

ik ga hier geen uur naar luisteren, maar een half uurtje deze plaat is geweldig. vooral het eerste nummer en pop tones.

Nou, ze hebben 'm intakt gelaten hoor: de net uitgekomen geremasterde versie, keurig in metalen boxje, bevat cd-replica's van de originele drie schijfjes (terwijl de boel natuurlijk makkelijk op 1 cd past). En geen bonussen.
Prima zo.

Ik zeg zelfs meer: zeer prima. Wat is-ie nog lekker, na al die jaren. Meteen maar weer eens een paar Wobble-dagen houden, met de bass-schuiven vol open.

Punk, het kan zo mooi zijn, heerlijk forcerend,controversieel, maar ondanks de gebrekkige techniek moet het toch wel muzikaal interessant zijn. In dat laatste faalt dit album. Lydon was toch de man die de Sex Pistols een gezicht mee gaf. Zijn stemgebruik was geheel in de punkgedachte,gebrekkig van techniek maar zeer krachtig. Op dit album wordt zijn stem echter een martelgang, gezeik van de hoogste plan. Waar is het mis gegaan?

De antwoord van mijn vraag is: pretentie. Er wordt de pretentie opgehouden dat dit een experimenteel album is. Men zorgt zelfs voor een bijzonder verpakking, die zelfs boekdelen spreekt over het niveau van dit album. Goedkoop en blikken. Iets wat je achteloos bij het afval gooit.

Van deze plaat wordt je gewoonweg enorm cynisch. Albatross liet al een niet te missen indruk achter dus mijn hart sprong op van blijdschap toen de volgende 50 minuten vol gekladderd waren met de zelfde vormloze brei die voor muziek moest doorgaan. In de ondergrondse van Mume wordt wel eens(uit angst voor de goede muziekpolitie) gefluisterd, dat dit album het bewijs was dat Lydon, na de sex pistols meer gedaan heeft. Muziek voor liefhebber van filth en sleaze werd zelfs geroepen(deze man is per direct de bak ingedraaid). Als ik toch maar geweten had dat de filth en sleaze op het muzikale niveau sloeg.

Men bedoelde het vast en zeker erg goed toen men mij dit had aangeraden in dit topic, maar het bleek een van de mindere platen te zijn die ik ooit geluisterd heb. Volgende keer beter zullen we maar zeggen,aangezien ik via het topic toch zeker veel fraais heb ontdekt.

Helaas de minimale score, ik kan niks,maar dan ook echt niks vinden dat mij in positieve zin opvalt.

Dat laatste vind ik eigenlijk van jouw "recensie".
0.5, dat geef je aan Borsato of iets dergelijks, maar niet aan PIL, en zeker niet aan deze PIL.

Die baspartijen zijn toch wel erg sterk?

Fatima, ik probeer een album de stem te geven die het naar mijn idee verdient. Ik hoor voldoende waar een echte liefhebber van pure (post)-punk zijn hart aan kan ophalen,maar zelf heeft dit album niks wat mij muzikaal boeit.

de baspartijen vind ik hoewel niet gewoontjes, in muzikale zin niet opvallend, wat wil zeggen dat ik niet wild wordt van de baspartijen.

Luke, je maakt mij een beetje verdrietig.

maarten je weet toch, ik hou van elk genre zolang het maar prog is

Totaal ondergewaardeerd! Dit is echt een ongezien fantastisch album!
Waar zitten die mensen met smaak, dit gemiddelde kan echt niet! met minstens 3,80 ben ik pas tevreden..
duidelijk beïnvloed door can, faust e.d.
4,5

Dit is inderdaad een geweldig album, PIL's creatieve hoogtepunt denk ik zo.... maar het is natuurlijk ook een zo typische plaat dat je je kunt voorstellen dat ie OOK tegenstand oproept, en dus lage stemmers...

Vanmiddag toevallig gekocht voor 5 euro bij de FRS!

Ik moet me binnenkort hier maar eens aan gaan wagen. Voor het gemak hebben ze hem over drie schijfjes verdeeld....

Zoveel lage stemmers zie ik niet. Die enige 0,5 werd natuurlijk vooral bedoeld om iets aan het eigen profiel te doen, dat kan nooit alleen op het album slaan.

Het meeste zit inderdaad aan de goede kant van de 3*, maar er zjn dus ook negatieve stemmers, minderheidje, dat wel....

jawel hoor, ik vind dit album echt niet om aan te horen. Het is ook dat dit me dit toegewezen werd in het review topic..

Ik had zo'n reactie wel verwacht. Om in metaal termen te blijven ; vergeleken met Halber Mensch van Einstürzende Neubauten is deze metal box inderdaad het aanhoren totaal niet waard. Dat jij met deze prominente mening goed op de kaart staat is puur mijn observatie, maar zeker niet te veronachtzamen.

Goed voorbeeld, waarom ik dit geen mooi album vind is opener Albatross. constant herhalende baspartijen, met lelijke gitaarpartijen en inspiratieloze drumpartijen. Ergste is het nog wel de stem van lydon die alle kracht verloren lijkt te hebben. Op dit album is hier en daar nog wel een synthesizer die iets intressants doet(memories),maar de saaie drums en totaal ongeintresseerde stem van lydon zijn niet om aan te horen. Na een tijdje komen die baspartijen ook mijn neus uit. En dan duurt het album ook nog een uur lang

Hier en daar kun je mischien invloeden van Neu! opmerken: zij maakten ook veel gebruik van herhaling. Neu! weet me daarentegen wel te raken.