Black Rebel Motorcycle Club - Specter at the Feast (2013)

Bij de eerste tonen van Specter At The Feast denk ik even, is dit de nieuwe U2? En dat gevoel blijft de eerste vier nummers een beetje hangen. Nu is er niks mis met U2, maar the Black Rebel Motorcycle Club staat voor mij voor donkerder dreigender vette rauwe pure rock 'n roll. Dit is wat slomer, meer gedragen muziek.

Gelukkig vind je ook die rock 'n roll meer dan voldoende op de rest van het album en tussen de regels door bij die eerste nummers. Openingssong Fire Walker is daar een mooi voorbeeld van. En na een paar keer draaien, bevalt die combi op Fire Walker beter en beter. Het sterkste voorbeeld echter van deze lichte stijlverandering is slotsong Lose Yourself, wat een echt een prachtig mooi nummer is.

Vanaf Hate The Taste gaat de band als vanouds weer 'los'. Er zijn weinig bands die zo vet, rauw en puur hun rock kunnen neerzetten momenteel, ook niet live. Erg prettig om ze met nummers als Hate The Taste, Rival, Teenage Disease, Funny Games & het absoluut briljante Sell It binnenkort te horen in Paradiso. Ook mooi is het wat rustiger nummer Some Kind Of Ghost er tussenin, met fraai orgel. De bedoeling van het bijna belachelijke Sometimes The Light ontgaat mij volledig. Het skipnummer van het jaar.

Toch valt dat weg tegen de hoge kwaliteit van de meeste songs op dit alweer prima album van the BRMC. Een album met deels dus wat meer variatie in stijl, zonder dat ze hun eigen sterke sound verliezen. Een aanrader!

Black Rebel Motorcycle Club is een band die in mijn vrienden- en kennissenkring regelmatig genoemd wordt maar waar ik slechts op een paar nummers na bijna niets ken. Dus nu dat hun nieuwe album bij 3voor12 wordt opgediend waag ik mij aan het beluisteren daarvan.

De eerste nummers zijn veel trager dan ik meen te mogen verwachten en begrijp de link naar U2 ook. Ze schijnen ook beïnvloed te zijn door Jesus and Mary Chain en Love and Rockets ook al bands waar ik niet zo vaak naar luister. En als ik het nieuwe album aanhoor dan denk ik dat ik nog steeds geen fan ga worden. Er zijn vele invloeden die me bevallen, vooral in de rustigere nummers maar te weinig om de rest van het album al te vaak voor op te zetten. Daarom 3,5 sterren vind ik meer dan genoeg.

Mee eens!!