Mother's Finest - Iron Age (1981)

Gaaf schijfje. Dit is mother's finest meest hardrock getinte schijf. De funky/groovey invloeden zijn vrijwel weg. Dit schijfje is altijd onderbelicht gebleven. Moses mo en Wizard trekken lekker van leer. Alle trackz zijn sterk

Inderdaad de hardste van Finest en ook wel hun beste wat mij betreft. Knal harde Rock/Funk waar het verdomd moeilijk is om bij stil te zitten. Sterke nummers met heerlijke soulvolle en krachtige zang van of Joyce Kennedy of Glenn Murdock. Wat de afwisseling zeker ten goede komt.
En zoals mijn boven buurman al terecht opmerkte maken bassist Jerry "Wizzard" Seay en gitarist Gary "Moses Mo" Moore een waar feestje van deze plaat. Vooral Seay weet met tijd en wijle eens flink uit te halen. Zoals dat ook hoort bij een Rock/Funk band.

Zo te zien (slechts 6 stemmen) kennen veel mensen deze plaat niet. Best wel jammer want er is weinig mis met Iron Age. Waar wel een hoop mis mee is is dat veeeel te lage stem gemiddelde!!

Gaaf was ook dat MF nadat deze plaat was uitgekomen een subliem en knoerthard concert gaf op het Lochem Pop festival 1981. Radio 3 zond dat toen destijds uit. Waanzinnig. Paar nr's zijn ook op TV uitgezonden.

Nou, ik vind deze nog net een tandje harder, en ook net een tikje beter. Waarmee ik niks negatiefs over dit album wil zeggen, want ook deze hakt er stevig in. Met uitstekend songmateriaal ook, zoals Movin' on, Luv drug en Evolution.

Ik heb deze bij het verschijnen als LP gekocht, omdat ik toen nog steeds een beetje bevangen was door het succes van Another mother further van een paar jaar eerder. Nooit spijt van gehad. Heeft heel lang geduurd voordat-ie op CD verscheen. Inmiddels is er een uitgave van Rock Candy, waar ik nog steeds eens achteraan moet.

Een monster van een plaat, de Rock Candy-uitgave is prima. Had hem eerst op lp, de heruitgave is lekker heavy.