Tambourine - Flowers in September (1989)

Amsterdamse groep met een voorliefde voor popmuziek uit de jaren zestig. De band werd onderscheiden met zowel een Zilveren Harp als een Edison.
High Under The Moon heeft mij ALTIJD geinspireerd!

Een hoop PR herrie en mislukte pogingen tot een hype moesten deze veel te netjes spelende en sfeerloze band tot grote hoogten stuwen maar Jan Konsument trapte er niet in. Waarom slagen Belgiese produkties er wèl in om internationaal te klinken terwijl wij Hollanders blijkbaar altijd in dit soort kneuteriheid moeten blijven steken ? Aardige plaat, maar het enige wat ik hoor is een stelletje getalenteerde conversatorium studenten met een businessplan en gebrek aan inspiratie.

Tja, this must be the Summer of love. Geweldige single en dan ook gekocht op vinyl. Altijd leuk om the horen. Niets mis mee. 1988 werd trouwens de zomer van het Nederlandse elftal, dat is weer een heel ander verhaal.

De single High Under The Moon, een heel fijn klinkende single, zo herinner ik het me in elk geval. Daarna nooit meer iets van gehoord. Pleasant Valley Sunday zal ongetwijfeld van The Monkees gecovered zijn, en daar kunnen ze weinig aan verpesten. Topnummer. De rest zegt me niet zo veel. Ik ben hier wel eens voor iemand naar op zoek geweest. Er zijn liefhebbers voor.

Vrees dat High Under The Moon het enige is wat nog aan deze band herinnert.
Leuke frivoliteit en heel soms nog wel eens te horen.
Het album nog wel eens een draaibeurtje gegeven in de platenzaak waar ik toendertijd werkte. Weinig blijven hangen en ik meen dat het al snel in de salesbak terecht kwam.

Ik moet bij Tambourine altijd denken aan hun Britse tijdgenoten Fairground Attraction. Leuke single, maar verder nooit meer iets van gehoord. The Summer of Love? The Summer of XTC komt beter in de buurt.

Fairground Attraction, daar zeg je wat.
Zal ook altijd aan dat ene hitje verbonden blijven.

In Engeland hadden ze meer hits maar in Nederland was het inderdaad na Perfect meteen afgelopen.
Het debuutalbum van Fairground Attraction was wel een stuk succesvoller dan dat van Tambourine.
Het tweede album van beide acts werd een stuk minder goed ontvangen. Die overeenkomst is er dan weer wel. Nou kan ik dat van Tambourine moeilijk beoordelen want ik heb er geen info over kunnen vinden maar het tweede album van Fairground Attraction hangt aan elkaar van kliekjes en B-kantjes. FA Zangeres Eddi Reader heeft wel een behoorlijke trits solo albums uitgebracht.

Deze vergeten, jongens? Was ook nog een klein hitje voor de Fairground Attraction. Toegegeven, wel in de slipstream van die ene grote hit, Perfect. Ik vermoed dat het nummer het op eigen kracht niet zover geschopt zou hebben.

Maar het is natuurlijk een detailpunt, en de overeenkomst met Tambourine zie ik wel: zowel muzikaal als qua tijdgeest en het feit dat het om (nagenoeg) one-hit wonders gaat. Ik ken dit album niet, maar ik vind High under the moon nog steeds een plezierige single. Redelijk tijdloos ook. Ik zet de radio er niet voor uit als-ie langskomt.

gaucho schreef:



Sterker, nog nooit eerder gehoord. En ik heb ook niet het gevoel dat ik er iets aan heb gemist.

Dat laatste zal ik ook niet direct willen beweren. Maar het nummer haalde wel degelijk de top 40 paar weekjes maar, en uiteraard onderin blijven hangen).

Terug naar Tambourine: Summer of love was volgens mij niet echt een hit, maar was toch wel veel op de radio te horen destijds. Ik kan het me in elk geval nog herinneren: vrolijke sixties-pop, die rond die tijd (eind jaren tachtig) sowieso weer aardig in de belangstelling stond, mede dankzij The Bangles en R.E.M. en de Paisley underground-scene.

Ik lees trouwens dat dit album zowel een Edison als een Zilveren Harp toegekend heeft gekregen (EDIT: Oh, dat meldt FunkStar hierboven al in het eerste bericht...). Nou zeggen die officiële Nederlandse popprijzen lang niet alles, maar het betekent dat dit album destijds toch aardig in de schijnwerpers stond. Jammer dat die belofte nooit is waargemaakt, want het tweede album flopte.

Ik had me ook niet gerealiseerd dat de zangeres, Saskia van Orly, dezelfde was als de Van Orly van het gelijknamige, niet onaardige album. Zo leer je steeds wat bij...

Doorsnee popalbum dat teruggrijpt op jaren 60/70 radiovriendelijke muziek, het is allemaal niet slecht en ook keurig geproduceerd.
Leuk bandje, geen straf om naar te luisteren, maar het is allemaal wat braaf en het heeft verder weinig origineels.
Aardige cover van Pleasant Valley Sunday, dat moet gezegd.