Demigodz - KILLmatic (2013)

Je eerste twee alinea's zijn een beetje tegensprekend...
Je bent een grote fan, maar hun muziek kan je wel waarderen. Die 'maar' daar lijkt heel vreemd en brengt mij gewoon in verwarring.
En vond je die intro nou goed of niet? Je uit nogmaals je ongenoegen erover: hij is goed. Dan is de zin erna op te vatten op zowel een positieve als een negatieve manier...

Voor de rest ben ik het roerend met je eens. Voornamelijk de reden dat ik, als ik iets van AotP luister, ik oudere dingen luister (hoewel Honkey Kong voor mij gewoon een goed album was. Minder 'ik ben cool, jij niet' rijms, en wat meer persoonlijkere tracks. Ook Nineteen Ninety Now was gewoon een knallend album. Ik heb het dan voornamelijk over Vinnie Paz, AotP, en jammer genoeg ook OS (hoewel zij op dat laatste album nog wel één of twee écht harde tracks hadden)). Het grootste gedeelte verzuimt in een afgezwakte herhalingsoefening. Het is alsof ze al een uur rondjes aan het rennen zijn op een bepaald veld, en ze gooien er nog een rondje bij met een nieuw album. Het is hetzelfde rondje, maar dan wat langzamer, wat moeizamer, na het eerdere uurtje is de pit er alweer uit.

Het is jammer, maar ik zie mezelf niet ver boven een 3,0 uitstijgen bij dit album...

Haha, ik was 'niet' vergeten. Niet werelds grootste fan. En met de opening bedoel ik de intro + openingstrack (Demigodz is Back). De intro, dus het verhaaltje over reuzen en Demigoden, vind ik cool en dat is een intro die ik ook verwacht van deze rappers; duister en mysterieus. Zo'n intro verdiend het toch gewoon om afgemaakt te worden met een keihard openingstrack waarop ze de luisteraar welkom heten? Niet de theme van Rocky met matige raps? Okee, ze zetten daarmee inderdaad de toon van het album, maar het is niet de toon die gezet zou moeten worden. Zelfs Soulja Boy zou zo'n beat niet plaatsen op een mixtape...

Saaie plaat. Maar genoeg degelijke raps en beats om het toch nog een voldoende te geven. Celph Titled redt dit album.

Celph kan elk album redden. Een nieuwe solo plaat van hem zou dan ook vet zijn.

Deze blijkbaar niet, imo. Wat een heel erg saai, kleurloos en doorsnee hiphopalbum is KILLmatic geworden. Celph Titled is duidelijk de koning tussen zijn collega's, maar zijn verses worden grondig verpest door de saaie beats. Alles klinkt veel te gewoon en niet uitdagend genoeg. De mc's lijken ook op de automatische piloot te rappen. Neen, het zijn dan toch echt Panch en Eternia (!) die de hoogtepunten bieden.

Ik begin meer en meer het gevoel te krijgen dat ik het helemaal gehad heb met dit soort hiphop. Echt slecht is het niet, af en toe zijn er wel wat fijne momenten, maar het 'been there, done that'-gevoel is op deze plaat zo sterk dat het luisteren naar de muziek aanvoelt als pure tijdverspilling.

KILLmatic stelt mij vooral teleur op productioneel gebied. Hierdoor komen de raps niet goed tot hun recht. Jammer want er zijn toch genoeg goede producers tussen de artiesten waar de Demigodz-leden normaal mee werken.

Ik vind de beats van nummer 3, 4, 6, 8, 10, 11, 12 en 15 best lekker. Daar merk je ook meteen dat eigenlijk alle rappers best aardig kunnen rappen. Maar over het algemeen hebben ze inderdaad wel goede beats nodig om ook een goed nummer te maken. Klinkt op zich logisch, maar die goede beats krijgen ze hier dus inderdaad niet altijd.

Vreemd genoeg ben ik het eigenlijk wel met je eens. Als ik naar dergelijke muziek luister, haal ik vaak wat albums uit de kast van meerdere jaren geleden. Zelden wil ik nog echt een nieuw album opzetten, van dit soort hiphop. Het 'been there, done that'-gevoel, maar dan in combinatie met een rapper die over zijn top heen is.

Dat gevoel heb ik ondertussen al een tweetal jaar bij de meeste hiphop.

Als je het bij alle Hip Hop hebt ligt het toch vooral aan jou denk ik.

Ik snap wel wat Bennerd bedoeld inderdaad. Van de groep die een paar jaar geleden deze soort Hip Hop domineerden is het grootste gedeelte tegenwoordig ver van dat niveau verwijderd. Of ze het nou niet meer kunnen of dat ze gewoon gemakkelijk veel willen bereiken met hetzelfde trucje weet ik niet, maar het niveau wordt er niet hoger van in ieder geval. Ik denk persoonlijk dat het vooral dat tweede is, aangezien elke rapper van AotP bijvoorbeeld nog wel bij vlagen laat zien dat ze het kunnen, maar de honger lijkt een beetje verdwenen. Alleen Celph, Eso en Apathy vind ik eigenlijk nog op hun niveau rappen, maar zelfs zei kunnen dit album niet redden van de middelmaat.

Ook de producers lijken steeds meer in de herhaling te vallen. Ik bedoel, C-Lance bijvoorbeeld vind ik soms best vette producties maken, maar vernieuwend of echt hoogstaand is het natuurlijk nooit.

De hardcore underground Hip Hop lijkt wel de nieuwe mainstream hip hop. Steeds hetzelfde trucje zonder echte vernieuwing.

Een aantal artiesten droppen nog altijd wel vernieuwende dingen, maar dat is toch de grote minderheid (oa Shabazz Palaces, El-P, Aesop Rock, Thavius Beck)

Ik denk niet echt dat ze succes willen boeken puur door het herhalen van hetzelfde trucje. Ik denk dat het meer types zijn zijn die heel veel waarde hechten aan principes en hun definitie van hiphop. Zij worden nog steeds gezien als de aanvoerders van een subgenre binnen hiphop. Misschien zijn ze zelfs wel bang om van dit voetstuk te vallen en durven ze geen drastische vernieuwingen door te voeren. Ik vind juist dat dit hun tegenwerkt. De artiesten die FlyLo noemt zijn voorbeelden die experimenteren en vernieuwen zonder compleet af te wijken van hun roots. Zelfs een subtiele verandering in de stijl van Ill Bills nieuwe album viel mij direct positief op.

Ja, maar een Vinnie Paz of Jus Allah was vroeger toch een stuk veelzijdiger dan nu. Vinnie heeft nog steeds wel nummers waar hij echt iets te vertellen heeft, maar over het algemeen zijn het toch vrij veel standaard nummers.

Inspiratieloos album dit. Het is altijd fijn om naar nieuwe verses van Celph Titled te luisteren, maar dit album heeft verder weinig leuks te bieden. Wil niet zeggen dat het heel slecht is, maar goed is het ook niet.

Zal het eens gaan beluisteren, ben meer van de mainstream dan underground maar kan van beide kanten groot genieten! Ik lees wel een hoop negatieve reacties, dus ik vraag me af of het de moeite waard is

Hmm het overtuigt me niet echt zo eigenlijk, geen echte ''wow-momenten'' gehad

@S&S, ik denk dat de meesten hier het er ook wel over eens zullen zijn dat Bill's nieuwe album een grote verrassing was qua kwaliteit. Bill is dan misschien de uitzondering die de regel bevestigt (hoewel dat nooit ergens op geslagen heeft).

Inspiratieloos, geen wow momenten, kleurloos.. Zomaar wat termen die je hier tegenkomt en helaas, ik moet ze beamen. Grootste probleem ligt in de beats, die zijn knap waardeloos. Druk, vele instrumenten, en daardoor rommelig. Er wordt over het algemeen prima gerapt, maar dat wordt hierdoor totaal verbloemd. Alleen Dumb High vind ik een erg lekker nummertje.

2*

F*ck it, eigenlijk wel een relaxt album dit hoor. De beats gaan me al wat minder irriteren en de meeste verses zijn gewoon on point, met hier een daar een uitschieter. Bijna alle rappers laten zien sterke freestyle rappers te zijn, met bij vlagen zelfs rijmschema's van een erg leuk niveau. Celph Titled laat weer eens zien waarom sommige mensen hem de koning van de punchlines noemen, maar ook de andere rappers komen soms met erg vermakelijke lines/verses



En zo kan ik er nog wel een paar plaatsen. Want ook Apathy, Esoteric, Motive en natuurlijk Celph motherfuckin Titled hebben een aantal keren een glimlach op mijn gezicht weten te krijgen.

Haha die laatste verse bedoelde ik ook

5 sterren van mij, straight up.

Als je van donkere underground en in mijn ogen de echte hiphop houdt is dit gewoon een 5 sterren album. period.

Captain Caveman is echt zo'n harde jam. Rapt RA the Rugged man toch echt effe Apathy en Celph Titled eruit.

Ben je gek. Celph rapt R.A. er simpel uit. Hij is waarschijnlijk de enige die nog steeds de beste en meest opvallende verse kan hebben terwijl hij op een nummer met R.A. staat.

Ik ga hem trouwens gewoon nog even wat meer verhogen. Alleen Can't Fool Me is kut, maar voor de rest killen ze het allemaal.

Ik vind hem ook erg gaaf eigenlijk. Was een beetje huiverig met het gemiddelde, maar het klinkt erg lekker.

Het album begint gewoon sterk met Demigodz Is Back (ondanks de cheesy sample), Dumb High en Never Take Me Out, maar de rest van het album bevat gewoon te weinig geslaagde tracks. Dit ligt zeker niet aan de raps, maar aan de producties. Apathy (toch duidelijk de man achter dit album) houdt vast aan de klassieke Demigodz-sound, maar er had bij vlagen wel wat meer pit in de beats gemogen, wat ook voor o.a. Snowgoons geldt die met een van hun minste beats die ik ken op deze plaat verschijnen. Nu klinken teveel beats gewoon niet boeiend of zelfs saai. Nog wel een voor Planetary die op het (sterke) The Gospel According To... een van zijn hardste verses ooit aflevert. Sowieso de sterkste track van het album qua raps.

3*

Ik vind dit juist ook een erg gaaf album! Ik verwachtte er helemaal niks van maar dit album heeft me positief verrast. Heerlijke beats ook!