Bram Vermeulen - De Mannen (2003)

Het kan niet zo bedoeld geweest zijn. Het verhaal was nog lang niet verteld. Is het niet Bram?

Maar...

"De Mannen" is dus het laatste studio-album van Bram Vermeulen. Opnieuw een fraaie collectie liedjes, over met name de mannen en hoe dapper die wel zijn - of net niet, maar het gaat 'em niet alléén over de mannen natuurlijk...

Misschien niet zo sterk als "Rode Wijn", "Dans met Mij", "Vriend en Vijand" of "Polonaise" - favorieten van ondergetekende, maar 'gewoon' een goed album van Bram...

We zullen nooit weten wat Bram nog meer in zijn mars had - en dat was vast het geval, want, zoals ik al zei: zijn verhaal was nog lang niet verteld, de man zat nog vol plannen - want een paar maanden later dan de release van dit album, in september 2004 zou hij plots komen te overlijden, op 57-jarige leeftijd. Veel te jong.

En, naar het laatste nummer van dit album luisteren heeft iets héél ergs griezeligs of akeligs... alsof Bram wist wat er ging gebeuren, zich er klaar voor aan het maken was:

"Het is niet de dood waar ik bang voor ben/ die staat voor mij wel vast..." (Vrij).

Op 6 februari 2004 zag ik - samen met de Vlaamse (ondergewaarde) artiest Wigbert van Lierde - nog een meer dan springlevende Bram aan het werk in de AB in Brussel, en in september 2004 kwam dan dat droeve nieuws...

Gelukkig is er nog de muziek en de uiterst mooie teksten van Bram. Dat blijft. Alsook de herinnering.

Hier staan een stel erg goeie nummers bij elkaar. In den Beginne vind ik er zo een. Het huiveringwekkende De Muur, het poëtische Een stille ochtend en De mannen en De eeuwige soldaat wat ik eigenlijk protestsongs zou noemen.

De dood is aanwezig, niet alleen in het bekende requiem Vrij. Maar ook in Moeder en in Zoon. Beide zeer ontroerend. In Zoon belt zijn overleden vader en vraagt om met rust gelaten te worden en Moeder is een ode aan alle moeders die na een leven van zorgen op hun sterfbed afscheid nemen.

ja, Bram.....het was niet het doodgaan zelf waar je bang voor was !
Neem nog een stevige bel rode wijn.

Het is vrijdag (4 september 2009) alweer vijf jaar geleden dat dit grote talent ons ontviel...

Het is niet de dood waar ik bang voor ben/ die staat voor mij wel vast..." (Vrij). Naar dat nummer heeft iets héél ergs griezeligs of akeligs... alsof Bram wist wat er ging gebeuren, zich er klaar voor aan het maken was.

Hij was wel al langer erg geinteresseerd in reincarnatie en voortleven na de dood. Dus het kan ook zijn dat hij dat nummer daarom schreef en niet omdat hij iets voorvoelde. Zijn dood was zeer abrupt. Maar niemand die het zeker weet.

en dan die hoesfoto.... ik mis hem nog steeds. unieke kerel met een geweldig talent.

Idem hier. Een man met veel talent en inlevingsvermogen. En hij meende elk woord wat hij neerpende.

Ik zal deze nog eens beluisteren, is toendertijd aan mij voorbij gegaan.

Al 10 jaar weg. Mis 'm ook.