Art of Noise - The Best Of (1988)
mijn stem
59 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: ZTT
-
Opus 4 (2:01)
-
Beat Box [Diversion Ten] (4:03)
-
Moments in Love (4:39)
-
Close [To the Edit] (3:56)
-
Peter Gunn (3:59)
met Duane Eddy
-
Paranoimia (3:21)
met Max Headroom
-
Legacy (3:29)
-
Dragnet '88 (3:04)
-
Kiss (3:34)
met Tom Jones
-
Something Always Happens (2:32)
0
geplaatst: 18 februari 2012, 20:26 uur
Video Killed the Radio Star.
Trevor Horn was zich zeker al tijdens Buggles bewust van het aankomende succes van muziekzenders als MTV.
Het moest allemaal groter qua opzet.
Bombastische productie en indrukwekkende clips.
Terwijl hij bands als Frankie Goes To Hollywood, Propaganda en Yes met felle viltstiften inkleurde, ging hij ergens op een zoldertje aan de gang met ruwe grijze potloodschetsen.
The Art of Noise was geboren.
Tegenhanger van Einstürzende Neubauten.
Daar werd vooral gebruik gemaakt van afval uit schroothopen.
Bij Art of Noise werden ze gereanimeerd vanuit computers.
Kunstmatig en log als de muzikale variant op Robocop.
Te eigenaardig om te scoren.
Dat liet hij aan zijn andere projecten over.
Depeche Mode wist ondertussen wel met hitpotentie industriële elementen in hun muziek te vermengen.
Toch hoor je tussen al dat toch wel enigszins geordend muzikaal geweld ook prachtige flarden pianospel.
Moments in Love mag trouwens best genoemd worden als een van de voorlopers van Ambient en Lounge.
Het straalt eenzelfde vorm van serene rust uit.
Relaxen na een avondje stappen.
Ook een artiest als Moby heeft zeker naar The Art Of Noise geluisterd.
Albums als Play en vooral Everything Is Wrong kun je zien als moderne varianten.
Zijn versie van het James Bond thema is gewoon een vette knipoog naar Peter Gunn.
Trevor Horn was zijn tijd vooruit.
De rol van popmuzikanten werd al minder belangrijk bij de introductie van videoclips.
Tegenwoordig worden megastallen gevuld met dansende feestgangers.
DJ’s hebben geen muzikanten of zangers nodig om een groot publiek te bereiken.
Trevor Horn wist zijn publieke rol ook te beperken als die van de man achter de knopjes.
Trevor Horn was zich zeker al tijdens Buggles bewust van het aankomende succes van muziekzenders als MTV.
Het moest allemaal groter qua opzet.
Bombastische productie en indrukwekkende clips.
Terwijl hij bands als Frankie Goes To Hollywood, Propaganda en Yes met felle viltstiften inkleurde, ging hij ergens op een zoldertje aan de gang met ruwe grijze potloodschetsen.
The Art of Noise was geboren.
Tegenhanger van Einstürzende Neubauten.
Daar werd vooral gebruik gemaakt van afval uit schroothopen.
Bij Art of Noise werden ze gereanimeerd vanuit computers.
Kunstmatig en log als de muzikale variant op Robocop.
Te eigenaardig om te scoren.
Dat liet hij aan zijn andere projecten over.
Depeche Mode wist ondertussen wel met hitpotentie industriële elementen in hun muziek te vermengen.
Toch hoor je tussen al dat toch wel enigszins geordend muzikaal geweld ook prachtige flarden pianospel.
Moments in Love mag trouwens best genoemd worden als een van de voorlopers van Ambient en Lounge.
Het straalt eenzelfde vorm van serene rust uit.
Relaxen na een avondje stappen.
Ook een artiest als Moby heeft zeker naar The Art Of Noise geluisterd.
Albums als Play en vooral Everything Is Wrong kun je zien als moderne varianten.
Zijn versie van het James Bond thema is gewoon een vette knipoog naar Peter Gunn.
Trevor Horn was zijn tijd vooruit.
De rol van popmuzikanten werd al minder belangrijk bij de introductie van videoclips.
Tegenwoordig worden megastallen gevuld met dansende feestgangers.
DJ’s hebben geen muzikanten of zangers nodig om een groot publiek te bereiken.
Trevor Horn wist zijn publieke rol ook te beperken als die van de man achter de knopjes.
* denotes required fields.
* denotes required fields.