MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Tesla - Psychotic Supper (1991)

mijn stem
3,80 (38)
38 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Geffen

  1. Change in the Weather (3:38)
  2. Edison's Medicine (Man Out of Time) (4:47)
  3. Don't De-Rock Me (5:11)
  4. Call It What You Want (4:31)
  5. Song & Emotion (8:29)
  6. Time (5:14)
  7. Government Personnel (0:58)
  8. Freedom Slaves (6:40)
  9. Had Enough (4:49)
  10. What You Give (7:15)
  11. Stir It Up (5:41)
  12. Can't Stop (5:27)
  13. Toke About It (5:24)
totale tijdsduur: 1:08:04
zoeken in:
avatar van OzzyLoud
4,5
Ik beschouw de eerste 3 platen van Tesla als hun beste werk, the big three zogezegd. Hierna kwamen nog best goed werk uit maar het constante hoge niveau was wel verdwenen.
Bovendien is Psychotic Supper van de drie wel het meest gevarieerd. Van Snoeihard (Don't De-rock Me) tot zoet in de vorm van een van de mooiste rockballads allertijden (What You Give). Of geëngageerd met Freedom Slaves en Stir It Up naar het wonderschone in memorium track Song & Emotion (voor overleden Def Leppard gitarist Steve Clark). Maar ook "simpele" stampers als Had Enough en Edison's Medicine zijn niet te versmaden! Speciale vermelding voor het opzwepende rocknummer Can't Stop wat begint alsof het een "anthem" is maar toch gewoon een briljant liefdesliedje is. Er staan dus alleen maar goede tot supersterke composities op waarvan Change In The Weather inderdaad het minste is.
Kortom, een album die iedere hardrock liefhebber op zn minst in zijn afspeellijstje zou moeten hebben staan!

avatar van RonaldjK
4,5
Glimlachen om stukjes hierboven. De vergelijking met Janis Joplin snap ik wel, 'psychotic' wordt verward met 'psychedelic' en de inhoudelijke discussie of Psychotic Supper wisselvallig dan wel pretentieus is of juist heel goed.

Ik hoor bij de laatste groep. De groep doet waar ze goed in is: hard elektrisch rocken, met af en toe gas terug op akoestische gitaar. Gevarieerd, melodieus en eerlijk met af en toe flitsende sologitaren, zoals het duel in Don't De-Rock Me. Song & Emotion is inderdaad een ijzersterke ballade, waarin aan het slot een voormalige gitarist van Def Leppard het nirvana in wordt gemusiceerd.
Meer voorbeelden? Het akoestische Government Personel duurt nog geen minuut, waar ik het zeker twee minuten langer had willen horen en de engelachtige koortjes in Can't Stop zijn niet alleen verrassend maar ook effectief. In het fonetisch gespelde slotlied Toke About It klinkt opeens een Hammondorgel, bespeeld door gitarist Frank Hannon. Verder is het weer vliegend gitaarwerk in dit nummer.

Kortom, bij deze én andere nummers valt veel te genieten. Met z'n 68 minuten kan het bij sommige draaibeurten een lange zit zijn, maar begin dan eens halverwege en andere fraaie details vallen op.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 03:38 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 03:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.