Cinderella - Still Climbing (1994)

Erg sterk laatste album van Cinderella, die vreemd genoeg nog steeds actief is maar geen nieuw album heeft gemaakt sinds deze uit 1994.

Freewheelin', Talk is Cheap, Hard to Find the Words, mooie songs, en staat nog steeds als een huis.

Through the Rain is een kei van een ballad. Hopelijk brengen ze ooit nog eens een vervolg uit.

Dit album bevat absoluut sterke songs. Probleem vind ik alleen dat er ook zeker evenveel songs opstaan waar ik niks mee kan. Als ik me niet vergis was op dit album ook al sprake van het uiteenvallen van de band want drummer Fred Coury speelt niet mee op dit album. Through the rain is inderdaad een monsterballad!!

Heerlijk plaatje, de meest geëvolueerde Cinderella!

Ik vraag mij eigenlijk af waarom deze plaat het minder goed doet bij de users.
Scoort uit eindelijk het laagste van de studio albums.

Alles zit stuk voor stuk goed in elkaar en je kan horen dat Cinderella als band duidelijk gegroeid is. Drums worden creatiever ingezet, niet steeds weer dat standaard ritme!
Er staan wonderschone composities op, zoals "Hard to Find The Words"(ode aan de moeder van Keifer), Still Climbing, Trough The Rain.. een soort van Don't Know What You got part . en The Road's Still long doet het bij mij ook prima.

De rockers op dit album mogen ook niet worden vergeten, een van de weinige nummers van deze plaat die het de live set nog haalt is Hot and Bothered, een AC/DC alike rockert.
Ook gaan we op de bluestour met Bad Attitude Shuffle, velen malen beter uitgewerkt dan de bluesplaat Heartbreak Station, waar het nergens echt origineel word.

4,5.

Met je laatste opmerking ben ik het niet eens. Als Heartbreak station niet origineel is dan is deze dat ook niet. Het zijn twee totaal verschillende albums als je naar het geheel kijkt. Als blues je niet ligt dan kan ik me voorstellen dat dit, meer standaard rock gerichte album je beter past. Wat mij betreft is Heartbtreak station echter veel meer een geheel dan dit album. Op deze vind ik het teveel een allegaartje.

Deze pas in alles in elkaar.
Heartbreak Station hoor ik teveel Stones en Aerosmith,en AC/DC nergens echt een origineel idee.
Hier doen ze wat ze op Long Cold Winter deden, en daar zijn ze het beste in.

Ja maar wat jij zegt zijn twee verschillende dingen. Namelijk dat op deze alles in elkaar past en op Heartbreak station hoor je teveel Stones, Aerosmith en AC/DC
Ik heb het erover dat ik Heartbreak station meer een geheel vind als album dan deze. Of dat nou met originele ideeën gebeurt of niet, dat boeit me niet zozeer. Dat is een heel andere discussie volgens mij. Ik hoor trouwens op dit album ook niet bijster veel origineels maar dat kan aan mij liggen

Wat ik dus probeer te zeggen is dat Heartbreak station niet echt als Cinderella klinkt, leg Night Songs, LCW en deze bij elkaar.

HBS krijgt btw ook gewoon een 3,5, Cinderella heeft niet echt iets slechts gemaakt.

Wat mij betreft heeft Cinderella niet één album gemaakt dat op elkaar lijkt. Elk album heeft wel weer iets dat 'm onderscheid van de rest. Enkel met deze heb ik het idee dat ze zich herhalen.

Toch is dit een zeer goed album! De openingssong is een beresterk nummer met een heerlijke drive! Dat rock gewoon de pan uit. De heren zijn op dit album wat steviger enj volwassener geworden. Jammer dat dit album zo ondergewaardeerd wordt. Echt een goed album.

Still Climbing ging een beetje aan mij voorbij destijds. Ondanks dat ik Cinderella altijd hoog heb zitten. Ze nemen een aparte positie in de hair/glam stroming. Veel blues en veel gevoel dat goed tot uiting komt door middel van allerlei traditionele Amerikaanse invloeden.

Ik verwachtte een vervolg op het ingetogen Heartbreak Station uit 1990. Dat album vloog, hoewel erg charmant, wat uit de bocht qua gebruik van blazers en andere toeters en bellen. Dat blijkt dus niet het geval op Still Climbing. Eigenlijk sluit het heel goed aan op Long Cold Winter. En dat is gezien het jaar waarin deze plaat verscheen dapper. Wellicht dat het materiaal al wat langer op de plank lag.

Still Climbing biedt dampende blues met de hoopvolle arm om de schouder. Een incidentele blazer duikt wel op ter ondersteuning maar meer dan dat is het niet. Een hammondorger ronkt ook zachtjes mee. Visioenen van in de woestijn van het Wilde Westen opgerichte stadjes waar de dampen van de pas geopende Jack Danielsflessen je tegemoetkomt doemen op voor het geestesoog. Af en toe rockt het wat harder zoals in het wervelende Freewheelin'. Geweldig nummer maar na het horen van het refrein ontkom ik niet aan de gedachte dat daar Keifer 'Free Willy' brult.

Blood From A Stone ontpopt zich als een favoriet. Heel typisch Cinderella. Goede melodie, meezingbaar maar niet te obligaat. Mooi is ook de ballade Through The Rain. Die haalt gemakkelijk het niveau van Don't Know What You Got en Nobody's Fool.

Ik kan niet anders zeggen dat ik erg tevreden ben met de tot voor kort mij onbekende vierde langspeler van Cinderella. Ondanks dat het verscheen in 1994, bleek Cinderella eigenwijs genoeg om wars van alle heersende trends gewoon te doen waar ze goed in zijn. Het publiek zal de neus er wel voor opgehaald hebben, maar Sill Climbing is ondanks dat de wortels diep in de hair/glam zitten allesbehalve een oubollig album.

Hierboven wordt de vraag opgeworpen waarom dit album het minder goed deed/doet of dat het wat aan de meesten is voorbij gegaan. Tja, we spreken 1994 mijn afstudeerjaar en ik zat op kot in Gent. Af en toe kwamen een paar maten langs en beluisterden we elkaars CD's. Ik legde toen deze CD op (die toen juist uit was) zonder hen vooraf te melden wie het was. Ik kan me nog perfect hun reactie voor de geest halen: ze vonden het goed... tot ik hen de naam van de band gaf. Hun enthousiasme was direct tanende.
Cinderella...80's glammetal, dat kon niet meer in 1994. Allerhande alternatieve zooi was op dat moment "in" (samen met flanellen hemden .
En dat geeft aan waarom het aan de meesten is voorbijgegaan. Nul promotie in de toenmalige muziekkanalen waar trendgevoelige zenders zoals toen vb. MTV mee schuldig aan waren. Hetzelfde verhaal gaat trouwens ook op voor vb. WINGER met het album "Pull" van 1993. Een super album maar omwille van de enge muzikale tijdsgeest van toen ook bijna geen (positieve) promotie en einde verhaal.
Dit album? Cinderella heeft geen slechte albums gemaakt. Ook deze is goed en sluit beter aan bij hun 80's albums (Night songs en Long cold winter) dan Heartbreak station (van 1990) vind ik. 4 sterren!

Ja dit is een prima album inderdaad. Het enige waarin de band mee ging met de trends van destijds was het weg laten van het (schitterende) bandlogo. Voor de rest varen ze lekker hun (eigenwijze) koers. Voorzien van een prima productie maakt het tot een fijne plaat.

Wat ontzettend stom vin ik dit

Ja maar zo gaat dat met kuddedieren...

Ja en niet alleen qua muziek.. maar das geen onderwerp voor MuMe