Yonderboi - Splendid Isolation (2005)

Misschien komt het doordat dit album nogal lang op zich liet wachten. Misschien omdat de samples me wel heel erg nieuwsgierig maakten. Maar een heel licht gevoel van teleurstelling kan ik niet onderdrukken.
Waar voorganger Shallow and Profound heel warm aanvoelde vind ik dit Splendid Isolation iets killer en afstandelijker klinken. Het lijkt ook wat meer op hitsucces gericht te zijn, terwijl de voorganger min of meer bij toeval een klapper werd.

Niet goed dus? Nee, dat wil ik niet zeggen; ik geef immers wederom 4 sterren. Ik had misschien net iets meer en beters verwacht (een 4,5 album wellicht?!). En overtreffen is niet aan de orde, evenaren welzeker.
Er staan erg sterke (pop)nummers op dit album die er zeker goed ingaan bij mij. Bij sommige nummers krijg ik zelfs een unheimisch gevoel en dat contrasteert dus lekker met het pop-gehalte. Een perfecte balans tussen deze 2 uitersten wat mij betreft, alhoewel de donkere nummers mijn voorkeur genieten.
Die typisch Hongaarse invloeden keren ook terug, maar hebben toch een kleinere rol toebedoeld gekregen als op het debuut.
De tweede helft vind ik een heel stuk sterker dan de eerste helft.
Binnen het genre is Yonderboi duidelijk wel een van de grotere sterren.

Lounge?? Als je dit album hoort mogen we echt wel zeggen dat dat passé is. Dit album past absoluut niet meer binnen dat plaatje.
En de lichte teleurstelling? Die is misschien na flink wat draaibeurten helemaal verdwenen, omdat dit gewoon een ijzersterk album blijkt te zijn. De tijd zal het gaan uitwijzen.