Hawkwind - X in Search of Space (1971)

Ik ken de muziek van deze band verder totaal niet, maar Silver Machine vind ik echt een waanzinnig lekker nummer!

Best vrij hard nummer, gierende gitaren en zelfs een gierende storm. Prachtig gedaan.

You Shouldn't Do That, of hoe het monotone geluid van 3 akkoorden toch kan uitgroeien tot iets prachtigs... En Master of the Universe is zowaar het eerste stonerrock-nummer, uitgebracht in 1971!
Leuke kennismaking met deze spacerockmonsters.

Alleen al voor Master of the universe, Seven by seven en natuurlijk Silver Machine een dikke 4.

Fantastisch energiek album, één grote trip.
Alleen heeft het wat tijd nodig om te wennen. 5/5
Fantastische hoes ook, was gedeeltelijk daarom mijn eerste Hawkwind album.

Deze plaat had ik al jong broekie al en mijn ouders werden er gek van, mooie plaat en jeugdsentiment van mij.

De eerste albums van Hawkwind vind ik nog steeds het beste, space en psychedelica, zelfs een beetje stoner. Goeie plaat!

Niet de eerste Hawkwind plaat maar wel degene waar ze hun sound echt vinden.
Pure spacerock hier. En waarschijnlijk een van de grootse voorbeelden voor komende generaties psy-rockers.

Ik vind het natuurlijk prima dat je dat zegt , er zit ook een kern van waarheid in.
Voor mij is er maar 1 Hawkwind lp en dat is Space Ritual.

De rest kan ik met moeite aan horen.
Het rammelt mij allemaal te veel , de muzikanten beheersten hun instrumenten niet heb ik altijd het idee gehad.
Vooral de drummers doen pijn aan je oren zo slecht.
Een band als NEU! deed ook aan van die repetieve muziek maar wel 10 keer strakker.

Elke plaat van Hawkwind heeft haar eigen charme.

En om te stellen dat bijv. Ginger Baker, Richard Chadwick en SImon King slechte drummers zijn is wel heel erg. Dat kan je niet menen.

En Dave Brock, Nik Turner en Robert Calvert waren (zijn) uitstekende muzikanten.

Ginger Baker niet idd..maar als ik een lp als Doremi op zet word ik toch echt niet goed.
Jij als drummer zou dat moeten horen lijkt mij of heb ik het als bassist verkeerd?

Doremi is niet mijn favoriet.
Maar SImon King is niet slecht, vind ik hoor.
Hij is een beetje simpel, maar niet slecht.
Die van Pink Floyd is toch ook maar een simpele ziel?

De jaren tachtig heb ik meer moeite mee, als er van de geprogrammeerde heavy-metal drums in de muziek van Hawkwind verwerkt zitten. Dat ZZTop geluid.

Maar de drums op deze plaat zijn niet van Simon King, trouwens, maar van Terry Ollis. En die is een uiitstekend drummer.

Nou ja ..geef mij maar Space Ritual.
Daar word ik pas blij van.

Die is met Simon King, zelfde drummer als op Doremi...
Maar het is een liveplaat, misschien dat je het daarom vetter vindt?

Ik leerde Hawkwind kennen dankzij een vriend, die me "Silver Machine" doorstuurde. Ik had nog nooit eerder van "Space rock" gehoord ook.

Sinds december draai ik deze plaat, samen met Doremi Fasol Latido, redelijk grijs. Wat een ongelofelijk leuk psychedelisch lawaai maken deze mannen! En zo onbekend en ondergewaardeerd!
Ik betwijfel ook of er zoveel Belgen/Nederlanders deze band eigenlijk wel goed kennen, volgens mij waren ze bekender in de UK.

Bij deze plaat ben ik echt verslaafd aan "Master Of The Universe", wat een leuk ritme!
De rest mag er ook wezen, "The Watcher" doet mij zelfs bij vlagen aan Black Sabbath denken... En is het ook Lemmy die dit nummer zingt?

Berichten verplaatst naar Hawkwind

Werd voor mij wel weer eens tijd voor een mooie ontdekking. En dat is dit album toch wel. De drie opners zijn erg sterk en lekker stevig. We Took The Wrong Step zorgt dan voor de nodige afwisseling. Adjust Me spreekt me (nog) het minst aan en Cildren of the Sun moet naar mijn idee nog wat groeien. Ik had de tracks liever in een andere volgorde gehad.

Ben benieuwd naar andere Hawkwind albums. Deze is trouwens voor een prikkie te bestellen.

Seven By Seven is toch echt een fantastisch nummer! De tekst is dan ook geniaal. Can I find the doorway through which I must go?

Ja, dat is ook Lemmy.

Dat weet ik ondertussen al een hele tijd.

Ik zie nu pas de datum. Dat is inderdaad tijd zat om het zelf uit te zoeken.

Geen punt; ik had het ook over dit nummer bij het verkeerde album. "The Watcher" staat op Doremi Fasol Latido en niet op deze.

Prima space rock album.
Kon uiteraad silvel machine al maar de rest ook lekkere muziek.

Heb wat meer albums van hun beluisterd ga hier zeker nog meer van aanschaffen.

Ey kenners welk live album is en aan rader!ze hebben zo veel gemaakt.
Staan veel op deze site(keuze genoeg ha)heb nummers van live '74 gehoord,hoe is dit hele album?
En welke live zijn nog meer top!?

Voorals nog een sterke band,ga me er es verder in verdiepen.
Fijne muziek om op weg te dromen ha.

@viking1: heb zelf The '1999' Party - Chicago Auditorium march 21 1974, bedoel je dat album? Goede setlist, Lemmy nog in de gelederen maar geen optimaal geluid. Space Ritual uit 1973 is een vrij bekende liveplaat uit 1973, eveneens goede setlist, beter geluid, nog steeds met Lemmy, maar wel veel gesproken stukjes tussendoor. Meer verstand heb ik er ook niet van.

In Search of Space was mijn eerste Hawkwind aanschaf zonder Lemmy, al duikt hij bij bonustrack Silver Machine dan wel weer op. Op zich een goed album, maar soms net wat te veel instrumentaal 'gefreak' ipv. een liedje met tekst. Adjust Me vind ik daardoor het minste nummer, heeft wel een spectaculair slot en een mooie overgang naar het volgende nummer. Hoogtepunten zijn Master of the Universe en bonustrack Seven by Seven.

Wat blijft Silver Machine (bonustrack) toch een onwijs uitzonderlijke goede HawkwindRocker

Master Of The Universe is dan nog twintig keer beter.

Nou 20x is wel aardig wat Edwynn ,Smaken verschillen.. ook hier......tuurlijk Master Of The Universe ben ik je met je eens ,is een van de allermooiste van Hawkwind ,en is ook op het oorspronkelijke In Search of Space mijn favoriete track!
Maar.., Silver Machine,.....alsof het in de onderaardse gewelven is opgenomen, ik heb wat met die Gierende Sound ,stuwende drums en die Vette Vette Vette Drive ,Briljant
Mijn Hawkwind nr 1!!!

Goed bevallen dit keer, hypnotiserend lekker. Ik heb al meer Hawkwind geprobeerd, maar kwam er nooit zo in. Wordt vast en zeker vervolgd.

Ik kan me wel vinden in een aantal berichten hierboven waarin Space Ritual als HET album van Hawkwind gezien wordt. Ik heb dat fantastische album al vanaf 1973 in bezit en het blijft genieten.
Ook ik heb vaak wat moeite met de studio albums van de band. Het klinkt daarop allemaal wat 'droog'. De muziek klinkt op Space Ritual als een ruimtelijke warme deken waarin je gevangen wordt. Nu ik Space Ritual een tijd niet gedraaid heb valt het verschil overigens wel een stuk minder op.
De bonustrack Seven by Seven is typisch zo'n nummer dat live beter klinkt. Silver Machine is ook een fijne bonus. Het is tenslotte DE single van Hawkwind.
Al met al is dit best wel een prettig studioalbum wat ik verhoog naar 4*

Ben het ook al eens met jou. Best goed al is het ook jeugdsentiment. Silvermachine luisteren op Radio Luxemburg. Warriors on the edge of time..

Hawkwind is hier duidelijk onsamenhangender dan op het debuut. Gek genoeg vind ik dit toch een wat moeilijke plaat om echt in te komen. De combinatie van goedbedoelde spacejams op een protopunk/garagerock-manier gespeeld is niet overal even overtuigend. Het gebrek aan een echt goede ritmesectie en leadgitarist is overduidelijk hier. De jams duren maar voort zonder echt ergens heen te gaan. Ik heb het hier dan voornamelijk om het lange 'You Shouldn't Do That' en 'Adjust Me'.

Natuurlijk is het allemaal wel lekker om naar te luisteren, het is geen straf om lekker te trippen (ook zonder drugs), maar als je het gehele oeuvre van Hawkwind bekijkt staat deze plaat qua muzikaliteit niet echt bovenaan. Daarentegen is het wel een logische stap vanaf het debuut. De iets meer "songgerichte" nummers op deze plaat overtuigen wel wat meer dan de jam waarmee de plaat start.

Het is wel zo dat juist ook op die songgerichte nummers het spel soms wat tegenvalt. Het is al eerder gezegd, maar het is ook vooral de drummer hier die niet echt goed maat kan houden. De productie en eindmix vallen ook wat tegen. Enkele songs, zoals 'Masters of the Universe', wat bijna een punksong is, komen veel beter uit de verf en hier lijkt de ritmesectie zich veel meer op zijn plaats te voelen. Het is dan ook absoluut de beste song van deze plaat.

De twee songs met akoestische gitaar 'We Took the Wrong Step Years Ago' en 'Children of the Sun' klinken onaf in mijn oren, als het ware het demo-songs. Waren de songs wat meer uitgewerkt, dan was het misschien wat geweest, omdat de dynamiek en opbouw in de songs me wel aanspreekt. Door de fluit van Turner in combinatie met de akoestische gitaar heef 'Children of the Sun' iets weg van Jethro Tull, maar die waren daar toch wat beter in.

Ik twijfel of ik deze plaat toch niet een halve punt minder moet geven, of dat ik deze op 3,5 laat staan. Samen met opvolger 'Doremi Fasol Latido' toch wel mijn minst favoriete plaat van de band. Wellicht ook omdat ik niet zo van rammelige garagerock houdt en ook nooit helemaal een punker ben geweest.