MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Hawkwind - Hall of the Mountain Grill (1974)

mijn stem
3,84 (96)
96 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: United Artists

  1. The Psychedelic Warlords (Disappear in Smoke) (6:50)
  2. Wind of Change (5:08)
  3. D-Rider (6:15)
  4. Web Weaver (3:15)
  5. You'd Better Believe It (7:14)
  6. Hall of the Mountain Grill (2:25)
  7. Lost Johnny (3:30)
  8. Goat Willow (1:38)
  9. Paradox (5:36)
  10. You'd Better Believe It [Single Version] * (3:22)
  11. The Psychedelic Warlords [Single Version] * (3:58)
  12. Paradox [Remix Single Edit] * (4:04)
  13. It's So Easy * (5:20)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 41:51 (58:35)
zoeken in:
avatar van Reint
4,0
Positief verrast! Ik kende Silver Machine wel, maar was altijd een beetje huiverig voor meer van deze spacerockers. Enerzijds omdat Lemmy niet de vaste zanger van de groep was, en anderzijds omdat veel Britse rock uit de jaren 70 toch wel erg snel theatraal en pretentieus kan worden.

Mijn waardering van deze periode is gevormd door mijn kennis en enthousiasme over de punkmuziek die in Engeland in 1976 uitbarstte. Het verhaal doet dat de zogenaamd verafschuwde progrock een paar bands voortbracht die de goedkeuring van de jonge punks kon wegdragen; het ging hier om de meer agressievere, meer groovende en minder pingelende groepen als Hawkwind, Van der Graaf Generator, King Crimson, Gong, Duitse bands als Can en Faust of 'zwarte' prog-groepen als de Weather Report.
Sidenote: dit onderscheid bleek later ook al overdreven en meer een pose; Lydon was ondanks zijn 'I Hate Pink Floyd' groot fan van Dark Side of the Moon etc.)

Lang verhaal kort: ik kan helemaal meegaan met de analyse dat dit een van de hardere, meer directe progressieve bands van hun tijd was. Er ligt weinig nadruk op technische virtuositeit, en er is ook weinig blueszang te bekennen zoals bij een Led Zeppelin. In plaats daarvan zijn de vocalen vervreemdend en bijna anoniem en wordt er binnen niet al te lange tijd een snoeiende jam ingezet. Veel van deze jams doen denken aan het krautrock-werk van groepen als Can, Neu! en Faust; hangend op één akkoord, maar wel met een gigantische drive.

Wat de band extra naar een eigen universum torpedeert zijn de aanvullingen op het traditionele hard rock-instrumentarium: orgel, harmonica, de oboe, fluit, verschillende synths en vooral de MELLOTRON. Daarmee komt Hawkwind op geluiden uit die soms doen denken aan nummers van Roxy Music van dezelfde periode (Out of the Blue, Strictly Confidential). De nummers zijn met zorg opgebouwd, en zijn qua stijl best gevarieerd.

Door naar Doremi Fasol Latido!

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 14:24 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 14:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.