menu

Low - The Curtain Hits the Cast (1996)

mijn stem
3,86 (94)
94 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Vernon Yard

  1. Anon (4:18)
  2. The Plan (3:40)
  3. Over the Ocean (3:47)
  4. Mom Says (5:19)
  5. Coattails (6:51)
  6. Standby (5:09)
  7. Laugh (9:04)
  8. Lust (4:04)
  9. Stars Gone Out (4:26)
  10. Prisoner * (3:48)
  11. Same (2:05)
  12. Do You Know How to Waltz? (14:37)
  13. Dark (0:53)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 1:04:13 (1:08:01)
zoeken in:
avatar van Cygnus
5,0
Nog geen berichten bij dit album... Dan zal ik de eerste maar zijn.

Dit album is mijn kennismaking met Low, en de komende tijd zullen er nog meer albums van deze band in Huize Cygnus bijkomen. Want wat is dit een prachtige ingetogen muziek. Het album pakte me niet bij de eerste twee luisterbeurten, maar dat is helemaal bijgetrokken. Het gitaarspel vind ik het beste dat deze plaat te bieden heeft. Rustig en ingetogen, maar toch zo intens. Ook de combinatie van een mannen- en vrouwenstem op deze plaat bevalt me zeer goed. De zang sluit perfect aan bij de langzame, sfeervolle muziek.

En dat ik een vrij langzaam album zo goed vind is opvallend, want normaal denk ik meteen, als het me niet vlot genoeg gaat: wanneer beginnen ze? Maar bij deze plaat stoort het lage tempo me geen seconde. Ik verhoog hem naar 4,5 *, en wie weet waar dit nog naartoe groeit!

avatar van BlueVelvet
3,5
Do You Know How to Waltz?
Fantastisch begin. Na 2:10 viel de overgang wat rauw op mijn dak, maar wát een goed nummer is dit. Hij blijft maar schreeuwen om repeat na afloop. Mag nog uren door gaan wat mij betreft.

basketballerke
Gvd zeg, wat gaat het toch snel met deze Low. De eerste keer klinkt het best aardig, maar dringt het nog niet echt tot je door, net zoals dat ging bij I Could Live in Hope, nu de tweede keer gaan de emoties en gitaarwerk werkelijk door merg en been zoals alleen een handjevol platen dat maar doet. Dit gaat toch niet gelijk al een 5 sterren plaat worden ??

basketballerke
En ze stonden alweer. Dit gaat nóg een stuk dieper nog dan I Could Live, wat ook mooier aan deze is zijn de fellere stukken als bv. in Laugh, of die prachtige gitaarmuur in Do You Know How to Waltz, ongekend mooi dit!

avatar van musicfriek
4,0
Nou, deze dan ook maar eens luisteren dan I Could Live in Hope is momenteel mijn favoriet van hun, maar deze vind je dus nog beter?

avatar van Cygnus
5,0
Ze zijn ongeveer van gelijk niveau, mijn voorkeur gaat toch uit naar deze, ik vind hem net een graadje beter.

En wat ook helpt, is dat hier geen gedrocht opstaat, en dat is op I Could Live In Hope wel te vinden, in de vorm van het afsluitende Sunshine. Dat nummer zorgt dat ik daar een 4,5* geef, wat anders een geheide 5* zou zijn.

basketballerke
Ik vind deze inderdaad nog een stukkie beter friek, al scheelt het inderdaad maar weinig, hier staan echter toch een paar net wat mooiere nummers op.

avatar van Cygnus
5,0
Mom says
A farm's the best place
To come home

But I don't know
I don't know

Mom says
We ruined her body


Kan een verstoorde moeder-kind-relatie nog treffender worden beschreven? Nee, het is geen vrolijke boel op deze plaat en de muziek sluit precies aan bij van vertwijfeling bolstaande tekst, die hierboven wordt aangehaald. De teksten worden gezongen door het echtpaar Alan Sparhawk en Mimi Parker en hun stemmen vullen elkaar op een schitterende wijze aan.

De muziek is traag, ingetogen, verstild en zwaarmoedig. Ontdaan van alle poepas en franje. Enkel een simpele baslijn en een zachtjes tikkende drum begeleiden Sparhawks gitaar, die geregeld stiltes laat vallen; je kunt de noten gewoon tellen. En ook die stiltes zijn briljant en dragen bij aan het geheel. Ondanks het minimale en ingetogen gitaarspel, klinkt dit bij vlagen enorm intens. Absoluut vermeldenswaardig is de gitaarmuur in Do You Know How To Waltz, dit geluid zuigt de luisteraar helemaal mee in een droomwereld. Maar ook Coatttails, Standby en Laugh bevatten een geweldige ingetogen gitaareruptie.

Less is more. Dit principe wordt hier tot in de perfectie toegepast. En traagheid wordt door velen als iets negatiefs gezien, maar dit kan gewoon niet uptempo gespeeld worden. Dit slome minimalisme zet zo'n briljante sfeer neer. De leidjes mogen na een eerste luisterbeurt wat vlakjes klinken, als de schitterende melodieën en gitaarpartijen zich eenmaal aan je geopenbaard hebben, is elke luisterbeurt van The Curtain Hits The Cast een dromerige trip.

basketballerke
En zo is het maar net! Deze is zo donker en zwaarmoedig dat het verboden zou moeten worden hem overdag te draaien als je 't mij vraagt.

Overigens iets wat me wel leuk leek om te vertellen. Op de donkere hoes zien we we een snare van een drumstel en rode gordijnen. Toevalligerwijs staat er bij mij thuis een drumstel en hangen er vrijwel dezelfde gordijnen voor m'n raam, over een perfecte sfeer voor deze plaat gesproken...

avatar van Omsk
4,5
Sinds donderdag moet ik ineens alles van Low hebben - en deze bevalt me tot nu toe het best, om niet te zeggen: geweldig goed. Misschien is het volgende week alweer over tussen mij en Low, maar tot die tijd hoort deze CD in mijn top 10. So long, Dog Man Star.

Een recensie volgt nog.

Kosinski
Omsk schreef:
So long, Dog Man Star.


Gelukkig staat Suede toch weer op 8.

avatar van Omsk
4,5
Low is Low. Low is soms wat te slow en soms maar zowzow, maar op deze CD zijn ze vooral wow.

En dat heeft te maken met randjes. Soms mis ik de randjes bij Low. De eerste CD is bijvoorbeeld prachtig melancholisch en heeft enkele topnummers, maar het sterft weg in herhaling. Dít album is in de kern van een gelijkaardige (top)kwaliteit als de eerste, maar het heeft een randje shoegaze, een randje zwaarmoedigheid, een randje lef.

Do You Know How To Waltz? is zo ontzettend bijzonder. Centrifugale shoegaze met de handrem erop. Het heeft dezelfde zuigkracht als die sonische straaljagershoegaze uit het begin van de jaren '90, maar is subtieler, hypnotiserender, het grijpt me op één of andere manier totaal bij de keel.

Maar het zwaartepunt ligt niet alleen dáár. Het hele album is doorvlochten met melancholie, zwaarmoedigheid en prachtige composities - met name in de eerste drie tracks worden deze ingrediënten geweldig samengebald tot korte bezwerende nummers.

De extra ingrediënten en de soms wat kortere nummers t.o.v. hun eerste zorgen overigens niet dat Low iets van hun minimalistische sfeer inboet. Nog steeds geldt: in die beschränkung zeigt sich der meister. Maar het proces van componeren en weglaten heeft Low nergens zo perfect gedemonstreerd als op deze CD uit 1996.

Yep, dit vind ik nog steeds de beste Low.

avatar van BlueVelvet
3,5
Omsk schreef:
Low is Low. Low is soms wat te slow en soms maar zowzow, maar op deze CD zijn ze vooral wow.

Brooklyn Dodger

avatar van itchy
4,0
Interessant artikel/discussie. Ik was daar maar wat graag bijgeweest daar ik Do You Know How To Waltz? Low's beste nummer vind.
Daarnaast vind ik het moedig van Low.

avatar van herman
Ik ken ongeveer het halve oeuvre van Low (nou net weer niet deze plaat), maar dat soort optredens en uberhaupt die mentaliteit juich ik wel toe. Uiteindelijk ga ik toch meestal naar concerten om te genieten van de muziek en daarvoor hoef ik niet per se de 'hitjes' te horen. Low.

avatar van itchy
4,0
herman schreef:
Ik ken ongeveer het halve oeuvre van Low (nou net weer niet deze plaat)

Snel leren kennen dan en specifiek dit nummer (of beluister het optreden )

avatar van Cygnus
5,0
Wat een actie! Heb het nummer 1 keer live mogen horen op Pukkelpop 2007 en dat was 1 van de betere ervaringen ooit. Mogen ze straks weer doen op Pukkelpop!


Brooklyn Dodger
itchy schreef:
Interessant artikel/discussie. Ik was daar maar wat graag bijgeweest daar ik Do You Know How To Waltz? Low's beste nummer vind.
Daarnaast vind ik het moedig van Low.

Moedig zeker ik cut copy even een stukje dat ik vanochtend op het artikel schreef van facebook, wel in Engels maar goed:
This is a great point of discussion. I think this is a great action because people always got favorites they want to hear and as a band you just don't want to become a human jukebox playing songs people grew attached to. I like the point they make with a concertticket is not a contract, most bands will play their own setlist and if your favorite is not on it though luck. It's like going to a artshow and complaining your favorite piece of art isnt there, it's stupid and it well gives a great view on the shuffle generation which is glued to ipod's and has all their favorite songs under one click. It's just sad and funny people complain that the band does something completely else then that they expected. Songs are just one moment screenshots of how a band sounds and acts at that moment, not their overall live sound in 1-20 years later. And they can't complain about low live, because the band was there and played the only point they got is that they cutted short on time but that's a small peice. I perfer to be suprised by a live band doing something else, this is one of the reasons i always love seeing xiu xiu live because their tour lineup always changes. Also i said before to you about wire, the skip the fan favorited first three albums expect for 1-3 short songs and for the rest just play later stuff most of the crowd doesn't know it even exists. The recording sounds amazing and this is a great action.

Gast
geplaatst: vandaag om 21:12 uur

geplaatst: vandaag om 21:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.